"เอ๋? พวกนายกำลังพูดอะไรกัน" หานลี่เซวียนทำหน้างุนงงสุดขีด
"ฮ่าๆ เรื่องมันเป็นอย่างนี้น่ะ......"
ซูเหลียนเสวี่ยเมื่อได้รับอนุญาตจากต้วนอี้แล้ว ก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในตระกูลซูให้หานลี่เซวียนฟังทั้งหมด
"......"
"บัดซบ! ต้วนอี้ นายเป็นหมออสูรกายด้วย? แถมยังเอาชนะเฉินเต๋อได้อีก?"
หานลี่เซวียนแทบไม่เชื่อหูตัวเอง สำรวจต้วนอี้อีกครั้งโดยไม่รู้ตัว อยากจะดูว่าต้วนอี้ตรงหน้าเป็นผู้เฒ่าปีศาจกลับชาติมาเกิดหรือไม่
"ก่อนหน้านี้พลังฝึกตนต่ำมาก ฉันเลยชอบค้นคว้าด้วยตัวเองยามว่าง เรียนรู้ไปโดยไม่รู้ตัวหรอก" ต้วนอี้ยิ้มพลางตอบ
"อาศัยแค่ค้นคว้าด้วยตัวเองก็เชี่ยวชาญถึงเพียงนี้ นับว่าเก่งกาจนัก"
"นายรู้ไหม ก่อนหน้านี้ตอนฉันกลับไปโรงเรียน ฉันยังคิดว่านายเป็นคนสารเลวที่หลอกเด็กสาวไร้เดียงสาอยู่เลย" หานลี่เซวียนหัวเราะ "แต่ตอนนี้ดูแล้ว นายมีความสามารถจริง ๆ ฉันนับถือมาก"
"อย่าว่าแต่นายเลย แม้แต่ท่านปู่ของฉันตอนแรกก็ไม่เชื่อ เกือบจะไล่ต้วนอี้ออกจากตระกูลซูพวกเราอยู่แล้ว" ซูเหลียนเสวี่ยอดหัวเราะมิได้
"พอได้แล้ว เราเลิกคุยเรื่องนี้กัน มาดูว่าจัดสรรของพวกนี้อย่างไร" ต้วนอี้มองดูข้าวของด้านล่างพลางเอ่ย
"ที่จริงก็ไม่ต้องจัดสรรมาก ปราบถังอวี้กับสังหารลิงยักษ์ขุนเขาล้วนเป็นฝีมือของสหายต้วน ต่อให้นายเอาทั้งหมดก็ไม่ใช่ปัญหา"