เมื่อเห็นพยัคฆ์อัคคีทองของตนถูกแช่แข็งจนกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง ต่อให้ในใจหานลี่เซวียนจะไม่ยอมแพ้เพียงใดก็ไร้ประโยชน์
"ฉันแพ้แล้ว!"
หลังจากสูดลมหายใจเข้าลึก เขาก็เอ่ยสามคำนี้ด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
จากนั้นมือของเขาก็รวมการ์ดวิญญาณขึ้นมาอีกใบหนึ่ง เก็บพื้นผิวลาวากลับไป แล้วรีบไปดูสภาพของพยัคฆ์อัคคีทองทันที
นักเรียนด้านล่างเดิมคิดว่าต้วนอี้แพ้แน่ แต่การเปลี่ยนแปลงที่ฉับพลันนี้ทำให้พวกเขายังไม่ทันได้ตั้งตัว จนกระทั่งเห็นพื้นผิวลาวาหายไป พวกเขาจึงเผยสีหน้าตื่นตะลึงออกมาทีละคน
"นี่...เป็นไปได้อย่างไร หานลี่เซวียนแพ้หรือ?"
"ต่อให้ใช้การ์ดสภาพแวดล้อมก็ยังเอาชนะต้วนอี้ไม่ได้ นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!"
"อสูรกายธาตุไฟยังถูกแช่แข็งเป็นประติมากรรมน้ำแข็งได้ งูพิษวิญญาณน้ำแข็งนี่มันแข็งแกร่งถึงขั้นไหนกันแน่"
"ดูท่าว่าตั้งแต่นี้ไป โรงเรียนมัธยมเหยากวงสามของพวกเราคงเปลี่ยนฟ้าแล้ว หลังจากหานลี่เซวียนขึ้นครองอันดับหนึ่งทำเนียบวายุเมฆมาได้กว่าสองปี แต่วันนี้ต้องเปลี่ยนเป็นต้วนอี้!"
"ยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว อาศัยระดับสัมฤทธิ์หนึ่งดาวเอาชนะขั้นสัมฤทธิ์สามดาวได้ อีกทั้งอีกฝ่ายยังใช้การ์ดสภาพแวดล้อมด้วย ไม่ได้แล้ว ต้องรีบไปเกาะขาต้วนอี้ไว้ ใกล้จะจบการศึกษาแล้ว ถ้าช้าจะเกาะไม่ทัน"
เมื่อเห็นหานลี่เซวียนยอมแพ้แล้ว คนทั้งสถานที่ก็ร้องอุทานขึ้นมาทันที ยิ่งไปกว่านั้นบางคนยังเริ่มร้องเรียกชื่อต้วนอี้อย่างเป็นธรรมชาติ
บรรดาแฟนคลับหญิงของหานลี่เซวียนที่ก่อนหน้านี้ ตอนนี้พูดอะไรไม่ออกสักคำ คนที่พวกเธอชื่นชมมาหลายปี กลับถูกปราบด้วยคนที่ไร้ชื่อเสียง เป็นเพียงคนที่เพิ่งผงาดขึ้นมาในช่วงไม่กี่วันนี้