"เอ๊ะ? ไม่มีอะไรนี่? หรือจะเป็นเพียงเสียงลมจริง ๆ?"
หลังจากที่ต้วนอี้สำรวจรอบนอกหน้าต่างอย่างละเอียดแล้วก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ จึงรีบปิดหน้าต่างให้แน่นแล้วหันกลับไปหางูน้อยจื้อหุน
แต่ทันทีที่ต้วนอี้เข้าใกล้งูน้อยจื้อหุน เจ้างูน้อยซึ่งปกติเชื่องมากกลับมีแววตาดุดันขึ้นมาทันที พร้อมกับส่งเสียงขู่ต่ำ ๆ ไม่หยุด ราวกับกำลังเตือนอะไรบางอย่าง
ในฐานะนักผนึกการ์ดวิญญาณ ต้วนอี้มีความรู้สึกร่วมกันกับงูน้อยจื้อหุน ปฏิกิริยาของเขาในตอนนี้ก็รวดเร็วมาก จึงตีลังกาหลังถอยกลับไปอยู่หลังงูน้อยจื้อหุนทันที
ต่อจากนั้น ก็เห็นสิ่งมีชีวิตวิญญาณสีดำสนิทตนหนึ่งปรากฏขึ้นที่หน้าต่าง ดวงตาสีแดงก่ำคู่หนึ่งจ้องเขม็งมาที่ต้วนอี้
"นี่...นี่มันเงาปีศาจ! เป็นไปได้ยังไง เมืองเหยากวงจะมีอสูรกายป่าโผล่มาได้ยังไง!"
ตอนนี้ต้วนอี้มีสีหน้าตื่นตระหนกอย่างมาก เพราะเงาปีศาจตัวนี้เป็นอสูรกายของเผ่าปีศาจ มีพละกำลังที่แข็งแกร่งมาก คุณภาพอย่างน้อยก็ระดับเขียวขึ้นไป ในขณะที่งูน้อยจื้อหุนของเขาเป็นเพียงคุณภาพสีขาว และยังเป็นเผ่าอสูรสามัญที่พบเห็นได้ทั่วไปอีกด้วย
พูดได้ว่าทั้งสองนี้ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย ต่อให้งูน้อยจื้อหุนจะเข้าใจสกิลโจมตีอะไรได้บ้าง ในการเผชิญหน้ากับเงาปีศาจก็ไม่มีทางเอาชนะได้เลย
ถึงงูน้อยจื้อหุนจะอ่อนแอมาก แต่เมื่อเห็นเจ้าของตกอยู่ในอันตราย มันก็ยังคงยืนขวางหน้าเจ้าของโดยไม่ลังเล
ซี้!——
"ว้าว! ซึ้งมากเลย สู้ ๆ นะงูน้อยจื้อหุน ฉันเชื่อว่านายทำได้"
แม้ว่าปากของต้วนอี้จะพูดเช่นนั้น แต่ในตอนนี้เขาก็ยังคงรู้สึกตึงเครียดอย่างยิ่ง มือข้างหนึ่งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างเงียบ ๆ เตรียมจะแจ้งผู้รักษากฎหมายเพื่อเรียกนักผนึกการ์ดวิญญาณที่แข็งแกร่งมาปราบเงาปีศาจตนนี้
แต่ทันใดนั้นเอง ต้วนอี้ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างเพิ่มเข้ามาในหัวสมอง ตามมาด้วยข้อมูลชุดหนึ่งปรากฏขึ้นในหัวของเขา
ชื่ออสูรกาย: งูน้อยจื้อหุน
คุณภาพอสูรกาย: สีขาว
เผ่าพันธุ์/ธาตุอสูรกาย: อสูร/ธาตุพิษ
ความสามารถอสูรกาย: เสียงคำราม, เขี้ยวพิษ
สถานะอสูรกาย: พร่องแต่กำเนิด——คลิกที่นี่เพื่อดูวิธีรักษา
เส้นทางวิวัฒนาการ: 2 เส้นทาง
วิวัฒนาการธรรมดา: เก็บหินน้ำแข็งผลึก 1 ชิ้น, แก่นอสูรคุณภาพสีขาว 100 อัน สามารถวิวัฒนาการเป็นอสูรกายคุณภาพสีเขียว——งูพิษวิญญาณน้ำแข็ง
วิวัฒนาการขั้นสูง: เก็บหินน้ำแข็งผลึก 1 ชิ้น, ผลึกหิมะ 10 ชิ้น, แก่นอสูรคุณภาพสีขาว 100 อัน สามารถวิวัฒนาการเป็นงูพิษวิญญาณน้ำแข็ง (หมายเหตุ: คุณภาพอสูรกายจะเป็นแบบสุ่ม มีโอกาสที่จะเกิดคริติคอลระหว่างวิวัฒนาการ เพิ่มคุณภาพอสูรกาย)
"เอ่อ...นี่มันคัมภีร์โกงรึเปล่า?"
ต้วนอี้ซึ่งกำลังจะโทรแจ้งผู้รักษากฎหมาย เมื่อเห็นหน้าต่างเพิ่มเติมปรากฏในหัวของเขา ก็รู้สึกตะลึงไปชั่วขณะ
แต่ต้วนอี้ก็ตั้งสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว และเริ่มดีใจสุดขีด เพราะในฐานะผู้ข้ามภพ ถ้าไม่มีคัมภีร์โกงซะบ้าง ก็คงขายหน้าผู้ข้ามภพคนอื่นตายเลย?
เพียงแต่ที่ต้วนอี้คาดไม่ถึงคือคัมภีร์โกงของเขาดันเป็นความสามารถนี้ และก็รู้ว่าแท้จริงแล้วงูน้อยจื้อหุนของเขามีสกิลโจมตีมาตลอด แต่ทำไมมันถึงใช้ไม่ได้ล่ะ
อย่างไรก็ตามตอนนี้สถานการณ์มันอันตรายเกินไปหน่อย ต้วนอี้ไม่มีเวลาแม้แต่จะตรวจดูอย่างละเอียด ก็เห็นเงาปีศาจตรงหน้าคำรามด้วยความโกรธใส่งูน้อยจื้อหุน
ตามมาด้วยกรงเล็บปีศาจสีดำขนาดใหญ่พุ่งเข้าหางูน้อยจื้อหุน
ยังดีที่งูน้อยจื้อหุนมีปฏิกิริยารวดเร็ว ใช้ร่างกายที่เบาปราดเปรียวหลบหลีกได้สำเร็จ
ต้วนอี้เห็นดังนั้นก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเล็กน้อย จากนั้นก็เพ่งสายตาไปที่เงาปีศาจทันที
ชื่ออสูรกาย: เงาปีศาจ
คุณภาพอสูรกาย: สีเขียว
เผ่าพันธุ์/ธาตุอสูรกาย: เผ่าปีศาจ/ธาตุลม
ความสามารถอสูรกาย: หมอกอสูร, กรงเล็บวายุเงา
สถานะอสูรกาย: อาละวาด (บาดเจ็บเล็กน้อย)——คลิกที่นี่เพื่อดูวิธีรักษา
เส้นทางวิวัฒนาการ: 2 เส้นทาง......
"สมกับที่พละกำลังต่างกันมาก งั้นรีบหนีดีกว่า!"
ต้องรู้ว่าการแบ่งระดับความแข็งแกร่งของอสูรกายในโลกนี้ จากต่ำไปสูงคือ สีขาว, สีเขียว, สีน้ำเงิน, สีม่วง, สีส้ม, และสีทอง
ไม่เพียงความแข็งแกร่งของอสูรกายจะแบ่งแบบนี้ สมุนไพรวิญญาณ, ของล้ำค่าทั้งหลายก็ถูกแบ่งระดับตามนี้เช่นกัน
หากผู้ที่ใช้บังคับอสูรกายระดับขาวเป็นนักผนึกการ์ดวิญญาณที่เก่งกาจ ก็ยังมีโอกาสชนะเมื่อสู้กับอสูรกายคุณภาพสีเขียว แต่ในตอนนี้ต้วนอี้ไม่ใช่แค่อสูรกายที่อ่อนแอเท่านั้น ระดับการฝึกฝนของตัวเขาเองก็อ่อนแอเช่นกัน
ดังนั้นไม่ว่ายังไงงูน้อยจื้อหุนก็ไม่มีทางสู้กับเงาปีศาจได้
เมื่อต้วนอี้รู้ถึงพละกำลังของเงาปีศาจอย่างถ่องแท้แล้ว เขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไป หยิบการ์ดวิญญาณสีน้ำเงินออกมาเตรียมเก็บงูน้อยจื้อหุนเข้าไปทันที
แต่ในตอนนั้นเอง เงาปีศาจตรงหน้าก็รู้สึกราวกับมีสิ่งที่น่ากลัวปรากฏขึ้น จึงกระโดดออกไปทางหน้าต่างของต้วนอี้ทันที
"เอ่อ...เกิดอะไรขึ้น" ต้วนอี้ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก
และแล้ว ท่ามกลางท้องฟ้ายามค่ำที่มืดมิด ก็มีเสียงร้องดังกังวานดังออกมา
ต้วนอี้มองผ่านหน้าต่างเห็นนกอินทรีดำตัวใหญ่แข็งแรงมหาศาลตัวหนึ่งกลางท้องฟ้าอย่างเลือนราง ปีกคู่ใหญ่สะบัดไม่หยุด ขนบนนั้นเหมือนคมมีดสั้นที่แหลมคม และมีสายฟ้าพาดผ่านวนเวียนอยู่!
หลังจากนั้นชาวบ้านละแวกนั้นที่หลับไปแล้ว เมื่อได้ยินเสียงดังมาจากข้างนอก ก็พากันตื่นขึ้นมา เปิดไฟ มองออกไปข้างนอก
"อ๊ากกกก!——"
นกอินทรีดำคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว กรงเล็บยักษ์ที่มีสายฟ้าพันรอบพุ่งเข้าจับเงาปีศาจที่กำลังหนีออกมาได้ทันที
และแล้วก็เกิดเสียงฟ้าคำรามสนั่นหวั่นไหว เงาปีศาจตัวนั้นก็แหลกสลายเป็นเถ้าถ่านในชั่วพริบตา ส่วนแก่นอสูรที่หล่นออกมาก็ถูกนกอินทรียักษ์กลืนกินเข้าไปคำหนึ่ง
จากนั้นนกอินทรีดำก็อันตรธานหายไปในรัตติกาลอีกครั้ง ท้องถนนกลับคืนสู่ภาพความสงบเงียบตามเดิม
เมื่อแน่ใจว่าอันตรายผ่านพ้นไปแล้ว ต้วนอี้ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ขอบคุณเหล่านักผนึกการ์ดวิญญาณที่ทำหน้าที่ปกปักรักษาเมืองทั้งหลาย
แล้วจึงปิดประตูใหญ่ให้แน่นหนา ลั่นกลอนหน้าต่างเรียบร้อย หันมามองงูน้อยจื้อหุนของตน
หน้าต่างคุณสมบัติของงูน้อยจื้อหุนที่ปรากฏเมื่อครู่ กลับมาฉายในหัวของต้วนอี้อีกครั้ง
"......"
"หน้าต่างคุณสมบัติของอสูรกายบอกว่าสุขภาพของงูน้อยจื้อหุนของฉันคือพร่องแต่กำเนิด?"
"อะไรกัน?"
ตอนนี้ต้วนอี้รู้สึกสงสัยมาก จึงคลิกเข้าไปดูวิธีรักษาอย่างละเอียดทันที
การวินิจฉัย: งูน้อยจื้อหุนได้รับบาดเจ็บสาหัสครั้งหนึ่งในช่วงวัยเด็ก และไม่ได้รับการรักษาที่ทันท่วงทีและมีประสิทธิภาพ ทำให้ร่างกายพัฒนาได้ไม่สมบูรณ์ ไม่มีแรงที่จะใช้สกิลโจมตี
การรักษา: ต้องเก็บสมุนไพรพลัง 10 ต้น, ถุงน้ำดีอสูรคุณภาพสีขาว 1 ชิ้น (หมายเหตุ: เมื่อรวบรวมครบแล้ว สามารถเลือกเปิดหน้าต่างนี้ เพื่อทำการรักษาให้อสูรกายได้โดยตรง)
เมื่อได้เห็นข้อมูลที่แสดงออกมาเหล่านี้ ต้วนอี้ก็รู้สึกตกตะลึงอย่างยิ่ง
เพราะสิ่งที่ระบบบอกไว้เป็นความจริง ในความทรงจำของต้วนอี้ งูน้อยจื้อหุนได้รับบาดเจ็บสาหัสครั้งหนึ่งจริง ๆ ในช่วงวัยเด็ก
ตอนนั้นอยู่ชั้นมัธยมปีที่สี่ ต้วนอี้กำลังศึกษาที่โรงเรียนสอนนักผนึกการ์ดวิญญาณระดับสามของท้องถิ่น
ช่วงใกล้ปิดเทอมของเทอมแรกในชั้นปีที่สี่ นักเรียนทุกคนสามารถเลือกเช่ายืมการ์ดวิญญาณอสูรกายหนึ่งใบจากทางโรงเรียน แล้วเข้าสู่มิติมรดกลับเฉพาะของโรงเรียนเพื่อไปผนึกอสูรกายตัวแรกของตน
งูน้อยจื้อหุนของต้วนอี้ก็ถูกผนึกในตอนนั้นนั่นเอง เพียงแต่ระหว่างที่ต้วนอี้ผนึกงูน้อยจื้อหุนสำเร็จ ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น งูน้อยจื้อหุนก็บาดเจ็บในตอนนั้นเช่นกัน
แต่ต่อมาก็ได้รับการรักษาจนหายดี และตอนนั้นต้วนอี้ก็ไม่คิดว่างูน้อยจื้อหุนไม่สามารถใช้สกิลได้เพราะสาเหตุนี้ แต่คิดว่าเป็นผลข้างเคียงหลังจากหายป่วยหนักมาก
แต่ตอนนี้เมื่อมีระบบ ต้วนอี้จึงได้เข้าใจถึงสภาพที่แท้จริงของงูน้อยจื้อหุนอย่างสมบูรณ์ ในที่สุดก็แจ่มแจ้งเสียที
"ฟังก์ชันนี้เจ๋งจริง ๆ ต่อไปนี้งูน้อยจื้อหุนมีทางรอดแล้ว!"
ต้วนอี้ดีใจจนตัวลอยในตอนนี้