หลังจากพักผ่อนช่วงหนึ่ง บาดแผลของอสูรกายทั้งสองก็ฟื้นเกือบดีแล้ว
"ไปเถอะ แม้ไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ใด แต่ก็ยังอยู่ในแดนลับกลุ่มฮุยฝู่อย่างแน่นอน ในเมื่อถูกพัดกระเด็นมา ก็น่าจะไม่ไกลเกินไปนัก พวกเราลองเดินดู" ต้วนอี้ชี้ไปยังทางแยกด้านหน้า กล่าว
ตอนนี้ต้วนอี้และซูเหลียนเสวี่ยอยู่บนที่ราบแห่งหนึ่ง ไม่มีอะไรพิเศษ และบริเวณรอบข้างก็เป็นเพียงอสูรกายคุณภาพระดับขาวธรรมดาทั่วไป
"อืม เดินพลางหาดูไปพลาง หวังว่าจะได้พบหานลี่เซวียนโดยเร็ว" ซูเหลียนเสวี่ยพยักหน้า
จากนั้นทั้งสองจึงมุ่งหน้าไปยังทางแยกข้างหน้า
หลังจากเข้าสู่ทางแยก ต้วนอี้และซูเหลียนเสวี่ยเดินประมาณหนึ่งชั่วยาม ก็เห็นผืนป่ากว้างใหญ่ปรากฏเบื้องหน้า
"เป็นป่าเสียด้วยสิ บ่อยครั้งที่นี่มักจะอันตรายมาก พวกเราควรอ้อมหรือไม่" เพราะเพิ่งถูกเจียวเงินพิฆาตปฐพีโจมตี ซูเหลียนเสวี่ยจึงค่อนข้างกังวล
เพราะภายในป่าซับซ้อน ง่ายจะพบอสูรกายแข็งแกร่งเช่นนั้น อันตรายยิ่งนัก
"ไม่เป็นไร อสูรกายของพวกเราก็ไม่ใช่กระจอก อีกอย่าง พวกเราเข้ามาในแดนลับกลุ่มฮุยฝู่ ก็คิดจะได้ของดีกันทั้งนั้น หากคอยหลีกเลี่ยงสถานที่แบบนี้เป็นประจำ จะเข้ามาก็ไร้ความหมายไม่ใช่หรือ"
"ก่อนหน้านี้ที่พบเจียวเงินพิฆาตปฐพีคุณภาพระดับม่วง นับเป็นเหตุบังเอิญล้วนๆ ไม่น่ามีอสูรดุร้ายโผล่ออกมาอีกดอก"