โจวหนั่วเฉินใช้นิ้วบีบแก้มเด็กสาวให้ถอยห่าง น้ำเสียงเย็นชา “ผู้หญิงเจ้าชู้ ถอยห่างจากฉันหน่อย”
ซือหร่าน: เฉิน ฟังฉันแก้ตัวก่อน!
ทุกคนทำตามที่ซือหร่านบอก โดยคำนึงถึงความปลอดภัยของตัวเองเป็นหลัก แล้วส่องไฟฉายขึ้นไป ค้างคาวที่อยู่ใต้แสงไฟเริ่มกระสับกระส่ายมากขึ้นอย่างที่คิด
ถ้าแสงไฟเพียงลำเดียวไม่อาจส่งผลต่อ “เก้าอี้เนื้อ” ตัวนั้นได้ แสงจากไฟหลายสิบกระบอกรวมกันก็ย่อมทำให้มันโอนเอนได้
เพดานเต็มไปด้วยแสงสีขาวสว่างจ้า ซอมบี้จำต้องค่อย ๆ ลดระดับความสูงลงเพื่อรักษาสมดุล
เมื่อมันอยู่สูงจากพื้นประมาณ 4-5 เมตร ซือหร่านก็เห็นจังหวะ กระโดดพุ่งตัวขึ้นไป การกระทำของเธอทำให้ทุกคนตกใจ
จากความเข้าใจอันจำกัดของพวกเขา ทุกคนคิดว่าซือหร่านจะกระโดดคว้าซอมบี้ตัวนั้น แต่แล้วฉากพิสดารก็ปรากฏขึ้น
ชั่วขณะที่ซือหร่านกระโดด ร่างทั้งร่างของเธอก็หายวับไป ทุกคนยังไม่ทันใจหายด้วยความกังวล ก็เห็นสาวงามปรากฏขึ้นในระดับความสูงเดียวกับซอมบี้ ราวกับลอยขนานอยู่เคียงกัน
พูดได้แค่ว่าพวกเขาอยู่ในชั้นเดียวกันก็จริง แต่กลับอยู่คนละมิติอย่างสิ้นเชิง
ทุกคนต่างตื่นตะลึง นี่มันพลังพิเศษประหลาดอะไรกัน แล้วซือหร่านไม่ได้เป็นผู้มีพลังพิเศษสองสายไปแล้วหรือ?
แม้ซือหร่านจะขึ้นไปถึงระดับความสูงนั้นได้ แต่ก็รักษาระดับเอาไว้ไม่ได้ ขณะที่ซอมบี้ยังไม่ทันตั้งตัว เธอจึงพุ่งเข้าใส่มัน มีดสั้นในมืออัดแน่นด้วยสายฟ้าสีม่วง หมายปลิดชีพมันในคราวเดียว
เมื่อทุกคนได้สติ ก็รีบส่องไฟไปที่ซอมบี้เพื่อช่วยให้ซือหร่านจัดการมันได้ง่ายขึ้น
เมื่ออยู่ห่างจากซอมบี้เพียงครึ่งเมตร ซือหร่านก็ถูกฝูงค้างคาวที่รวมตัวกันพุ่งเข้ามาขวางไว้อย่างจัง พวกมันก่อตัวเป็นกำแพงเนื้ออยู่ตรงหน้าเธอ