ทุกคนถูกซอมบี้นับหมื่นล้อมเอาไว้ โจวหนั่วเฉินเก็บร่างแยกกลับมา แล้วยืนอยู่ข้างซือหร่าน
ความต่างของพลังเห็นได้ชัดเจนแล้ว พวกเขาหนีไม่พ้นจริง ๆ หยุนเซี่ยวสังหารพวกเขาได้ง่ายดายราวกับฆ่ามดปลวก ต่อให้ดิ้นรนก็ไร้ประโยชน์
พูดให้ถูกคือ เธอทำลายโลกใบนี้ได้อย่างง่ายดาย เพียงแต่ก่อนหน้านั้นต้องตามหาคนตระกูลหยุนให้ครบ แล้วชำระแค้นให้เสร็จก่อน
ถึงพวกเขาจะไม่มาที่ตระกูลหยุน ก็คงถูกซอมบี้กลืนกินโดยไม่รู้ตัวอยู่ดี ตอนนี้แค่ได้รับรู้ความจริงเรื่องอนาคตที่มนุษยชาติต้องสูญสิ้นล่วงหน้าเท่านั้น
พวกเขาขยับเข้ามาใกล้กันยิ่งขึ้น รอบตัวเต็มไปด้วยซอมบี้แน่นขนัด พลังของหยุนเซี่ยวกดทับจนหายใจแทบไม่ออก แม้แต่แสงจันทร์ก็เริ่มหม่นลงทีละน้อย
ความสิ้นหวังแผ่คลุมหัวใจ มนุษยชาติกำลังจะมาถึงจุดจบแล้วหรือ…
เมื่อเห็นว่าทุกคนถูกฝูงซอมบี้ควบคุมไว้ หยุนเซี่ยวก็ลอยอยู่กลางอากาศ รูปลักษณ์ของซอมบี้กลับคืนมาอย่างสมบูรณ์ ในยามค่ำคืนเธอดูราวกับภูตผี ทั้งเย็นเยียบและน่าสะพรึงกลัว
แสงสีน้ำเงินในมือเธอสว่างขึ้นเรื่อย ๆ เปลวไฟสีน้ำเงินก็ลุกวาบอยู่ในดวงตา ราวกับกำลังพึมพำอะไรบางอย่าง
วงแหวนแสงสีน้ำเงินขนาดเล็กปรากฏขึ้นตรงหน้าทุกคนอย่างช้า ๆ จุดนั้นอยู่ห่างจากซือหร่านไม่ถึง 10 เมตร
เป็นอย่างที่คิด มันซ้อนทับกับภาพในฝันอีกแล้ว…
วงแหวนแสงค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้น ล่องลอยไม่อยู่กับที่
คราวนี้เสียงคำรามของซอมบี้ดังสนั่นราวกับคลื่นยักษ์ ค่อย ๆ ชัดขึ้นจากภายในวงแหวน
แทบจะเป็นสัญชาตญาณ ทุกคนปล่อยพลังพิเศษใส่วงแหวนแสง แต่ก็ไร้ผล พลังพิเศษทะลุผ่านวงแหวนที่ว่างเปล่า แล้วพุ่งไปโดนฝูงซอมบี้ที่ล้อมพวกเขาอยู่