หลินอวี่เหยียนอยู่บนเครื่องบิน มองคนทั้งสองที่แสดงความสนิทสนมกัน เธอไม่เคยเห็นเสิ่นอี้ไป๋เป็นแบบนี้มาก่อน และเขาก็ไม่เคยมองเธอด้วยสายตาเช่นนี้
หรือแม้แต่เสิ่นอี้ไป๋ เธอก็ยังคว้าใจเขาไว้ไม่ได้งั้นเหรอ?
โจวหนั่วเฉินไม่เห็นเธออยู่ในสายตา แล้วเสิ่นอี้ไป๋มีสิทธิ์อะไรถึงไม่ชอบเธอ?
การพ่ายแพ้ให้ซือหร่าน เธอทำอะไรไม่ได้ แต่เธอไม่มีวันแพ้ให้เศษสวะที่เคยถูกเธอเหยียบย่ำอยู่ใต้ฝ่าเท้า คนที่ไม่เป็นอะไรสักอย่างนั่นเด็ดขาด
……
คำสั่งที่เย่ซูเหยาได้รับคือโจมตีกู้หมิง
ฟ่านป๋อหมิงรู้ดีว่าเพื่อให้เย่ซูเหยาฟื้นคืนสติ ทีมจิงอวิ๋นจะต้องทุ่มกำลังทั้งหมดมาจัดการเขา
เขาจึงส่งเหมาเจียเหว่ย ฉือเยี่ยน และผู้มีพลังพิเศษคนอื่น ๆ ที่เคยต่อกรกับกู้หมิงก่อนหน้านี้มาอยู่ข้างกาย
ด้านนอกมีเฉินหลินช่วยเหลือ ถังเย่ากับสวี่จื่อโม่จึงจัดการผู้มีพลังพิเศษและซุนคุนที่อยู่ข้างนอกได้ก่อนคนอื่น
ทันทีที่เข้าประตูมา ก็เห็นเย่ซูเหยาโจมตีกู้หมิงโดยไม่ลังเล
“รองหัวหน้า!”
กู้หมิงสร้างโล่น้ำแข็งขึ้นมา “ไม่ต้องห่วงผม ไปช่วยซือหร่าน ฆ่าฟ่านป๋อหมิง!”
ทั้งสามรีบเข้าไปจัดการผู้มีพลังพิเศษที่อยู่ข้างฟ่านป๋อหมิง
“เหยาเหยา ตื่นสิ นี่ผมเอง……”
แววตาของเย่ซูเหยายังคงเหม่อลอย ใบมีดลมในมือไม่หยุด ฟาดฟันใส่กู้หมิงหมายเอาชีวิต ทีละสาย ทุกคมล้วนมีเลือดสาด
คนที่ถูกสะกดจิตอยู่ในสภาพหมดสติหลับใหล กู้หมิงทำได้แม้แต่ทำให้เธอสลบก็ยังไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการปลุกเธอ แต่เขาก็ยังไม่ยอมแพ้
เขาเอาแต่ป้องกัน ไม่โจมตี ก่อนหน้านี้กู้หมิงก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสมาแล้ว ตอนนี้ทั่วร่างมีแผลจากคมลมหลายแห่ง เลือดไหลอาบ