เธอพอจำได้ราง ๆ ว่า ก่อนที่โจวหนั่วเฉินจะมา ซูมู่ซึ่งเป็นนางรองก็เคยชื่นชมเขาเหมือนกัน
พูดถึงเสน่ห์ส่วนตัวแล้ว ซือหร่านก็ยอมรับว่าเขามีเสน่ห์จริง ๆ ทั้งหล่อ มีความยุติธรรม และรักมั่นคง เป็นหนุ่มน้อยที่หาได้ยากคนหนึ่ง
น่าเสียดายที่ภายหลัง เพื่อปกป้องนางเอกต่อไป เขาถึงกับสละตำแหน่งหัวหน้าทีมเจี่ยน แล้วเข้าร่วมทีมจิงอวิ๋นไปพร้อมกับเธอ สุดท้ายก็ต้องมาตายเพื่อเธอระหว่างการฝึกฝนครั้งหนึ่งตอนเดินทางกลับเมืองหลวง
ซือหร่านเลิกอ่านนิยายเรื่องนี้ตั้งแต่ตรงนั้น หลังจากนั้นก็แค่อ่านผ่าน ๆ อย่างรวบรัด
ก่อนหน้านี้ซือหร่านอดทนกับพฤติกรรมที่หลินอวี่เหยียนทำตัวราวกับมีแสงพุทธะส่องประกายอยู่รอบกายมาตลอด แต่ครั้งนั้นหลินอวี่เหยียนเห็นลูกสุนัขตัวเปียกโชกอยู่กลางป่าลึกแล้วสงสาร จึงคิดจะวิ่งออกไปช่วย สุดท้ายมันกลับเป็นศพมายาลำดับหกที่กลายร่างมา แล้วลักพาตัวเธอไปเสียอย่างนั้น
เสิ่นอี้ไป๋ยอมตายพร้อมกับซอมบี้ตัวนั้นเพื่อช่วยเธอ
ต้องรู้ว่าตอนนั้นเสิ่นอี้ไป๋กำลังจะเลื่อนขึ้นขั้นหกอยู่แล้ว อัจฉริยะพลังจิตคนหนึ่งกลับต้องมาสิ้นชีพลงแบบนี้
ซือหร่านอ่านแล้วถึงกับมีเครื่องหมายคำถามขึ้นพร้อมกันสามหน้า การตายครั้งนี้ช่างสะเพร่าเกินไป นิยายชวนใจเต้นเรื่องนี้ทำเธอแทบหัวใจวาย
แต่ถึงซือหร่านจะใจดี ก็ไม่ใช่นางฟ้าผู้เปี่ยมเมตตาที่หนีมาจากปารีสเสียหน่อย
เธอไม่เคยคิดจะเปลี่ยนชะตากรรมของใคร อีกอย่างก็ไม่ได้สนิทกับเสิ่นอี้ไป๋ อนาคตของตัวเองยังยุ่งเหยิงไปหมด จะกินเกลือมากไปจนต้องไปยุ่งเรื่องคนอื่นทำไม