ในที่สุดซือหร่านก็เข้าใจแล้ว ที่ซอมบี้ไม่ยอมปรากฏตัวเสียที เป็นเพราะมันทั้งหวาดกลัวพวกเธอ และโลภอยากลากทุกคนเข้าไปในภาพลวงตา
ประตูบานเดียวที่มีอยู่ดูเหมือนทางออก แต่แท้จริงกลับเป็นจุดตาย ทันทีที่ประตูเปิด คนในห้องจะไม่มีใครหนีรอด
เพราะการเข้ามาของเธอกับเซี่ยช่าน ซอมบี้จึงยิ่งระแวดระวังและโหดเหี้ยมกว่าเดิม
เรื่องราวมักพัฒนาไปในทางที่คาดไม่ถึงเสมอ ซือหร่านเริ่มสงสัยสติปัญญาของตัวเองแล้ว มีบทให้เล่นอยู่แท้ ๆ ยังทำให้กลายเป็นแบบนี้ได้อีก ช่างไม่มีใครเทียบจริง ๆ
พล็อตเรื่องนี้เหมือนตุ๊กตารัสเซียที่ซ้อนกันเป็นชั้น ๆ คิดว่าตัวเองสัมผัสความจริงได้แล้ว แต่ข้างใต้ยังมีตุ๊กตาอีกหลายตัวคอยเยาะเย้ยความคิดเข้าข้างตัวเองของเธอ
ไม่มีเวลาคิดมาก ซือหร่านกับโจวหนั่วเฉินต้องรีบหยุดหลินอวี่เหยียนกับเซี่ยช่านเดี๋ยวนี้
ตอนแรกซือหร่านยืนอยู่ระหว่างโจวหนั่วเฉินกับเซี่ยช่าน เธอจึงพุ่งตรงเข้าใส่เซี่ยช่านที่เอื้อมมือไปจับลูกบิดประตูแล้ว
ก่อนเขาจะเปิดประตู เธอก็กดมือเขาไว้ทันที แล้วปัดมือที่วางอยู่บนลูกบิดออก «เซี่ยช่าน! หลินอวี่เหยียน! ตื่นสิ!»
ซือหร่านขวางประตูไว้ แววตาของทั้งคู่พลันแจ่มใสขึ้นชั่วขณะ
โจวหนั่วเฉินกำลังจะไปถึงข้างตัวซือหร่าน แต่หลินอวี่เหยียนกลับเดินเข้ามาขวางทาง «พี่เฉิน เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น ฉันกลัวมากเลย...»
อีกด้านหนึ่ง ซือหร่านกำลังจะล็อกประตู แต่พลังระเบิดมหาศาลกลับพุ่งออกมาจากด้านใน
ในชั่วพริบตา ซือหร่านตอบสนองอย่างรวดเร็ว อาศัยแรงที่พุ่งออกมา พอประตูเปิดก็หมุนตัวเตะตวัดประตูปิด
เพราะเธอมองเข้าไปในประตูไม่ได้ และไม่แน่ใจว่าต้องทำอย่างไรถึงจะปิดมันได้สนิท ซือหร่านจึงออกแรงเต็มสิบส่วน แรงนั้นผลักเธอกลับออกมานอกประตูด้วย ร่างของเธอจึงลอยไปทางเซี่ยช่านที่อยู่ใกล้ประตูที่สุด