อวิ๋นเจิงก็เดินออกมาด้วย มองภาพตรงหน้าของทั้งสองคน
ที่แท้เธอก็เป็นคนของโจวหนั่วเฉิน แถมดูจากท่าทางแล้ว ความสัมพันธ์ยังสนิทสนมกันมาก
ต่างก็เป็นนายทหาร ก่อนวันสิ้นโลกเขาติดต่อกับเจียงเหิงบ่อยกว่า
เขารู้เพียงว่าโจวหนั่วเฉินเป็นไพ่ตายของนายกรัฐมนตรีเซียว เป็นทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลโจว อนาคตไร้ขีดจำกัด
ช่วงแรกของวันสิ้นโลก โจวหนั่วเฉินก็ส่งเอกสารสำคัญกลับมา ทำให้ส่วนกลางตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นยังยึดฐานชางซงได้ทั้งฐาน
ไป๋จื้อเหิงไม่พูดออกมา แต่ก็ระแวดระวังคนรุ่นหลังผู้นี้เป็นอย่างมาก
「ผู้กองโจว ไม่ได้เจอกันนาน พวกคุณนี่...」
อวิ๋นเจิงเอ่ยก่อน พลางเหลือบมองลู่หมิงเซวียนกับพวกที่ถูกโจวหนั่วเฉินควบคุมอยู่ ในใจสบถด่าว่าไอ้พวกไร้ประโยชน์
「ผ่านมาพอดี」
ถึงว่าเขากับซือหร่านถึงเป็นคู่กันได้ คำตอบชวนให้คนโมโหเหมือนกันไม่มีผิด
คนปกติที่ไหนผ่านมาพอดีแล้วขนทั้งขีปนาวุธกับอาวุธปืนไปเกือบครึ่ง แถมยังกินแล้วยังหอบของกลับไป สุดท้ายยังระเบิดคลังยุทโธปกรณ์อีก?
แต่อวิ๋นเจิงจะทำอะไรได้ สถานการณ์ตอนนี้ชัดเจนมากแล้ว ของพวกนั้นเขาเอาคืนไม่ได้
「บังเอิญจริง ๆ ถ้าพวกคุณจะกลับเมืองหลวง ให้ผมไปส่งไหม」
วิกฤตซอมบี้ยังไม่จบ ทั้งสองฝ่ายยังไม่ได้แตกหักกัน
ถึงจะเข้ากันไม่ได้กับอวิ๋นเจิงแค่ไหน เขาก็ยังเป็นรองหัวหน้าฐานเฉินหยวน ตอนนี้หากแตกหักกันจนต้องสู้กันเองภายใน ก็ไม่ต่างจากซ้ำเติมมนุษยชาติที่กำลังเผชิญวิกฤตอยู่แล้ว
ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นรู้ดีแก่ใจ ลับหลังก็เล่นเล่ห์กันไม่หยุด แต่ต่อหน้าก็ยังเสแสร้งประนีประนอม