เมืองใต้ดิน
นอกจากคนที่ยังช่วยกันอยู่ตรงประตูโลหะหมายเลข 3 กับทหารที่กำลังจัดการซอมบี้ด้านนอกทางเข้าหมายเลข 2 แล้ว คนอื่น ๆ ก็ขึ้นเครื่องบินได้สำเร็จแล้ว
“ทุกคนฟังคำสั่งฉัน” เจียงเหิงยืนอยู่ข้างประตูโลหะ ตะโกนเสียงดัง “เริ่มจากด้านหลัง ไล่ไปด้านหน้า รีบออกไปทีละคน ทางเข้าหมายเลข 2 แคบมาก อย่าเบียดกันเด็ดขาด!”
ไม่มีใครต่อแถวอยู่ที่ทางเข้าหมายเลข 2 แล้ว คนที่ช่วยกันยันประตูโลหะอยู่ต้องรีบหนีออกจากเมืองใต้ดินทางนั้น ก่อนที่ฝูงซอมบี้จะทะลักเข้ามา
หน่วยรบพิเศษจะปิดประตูโลหะที่สร้างขึ้นใหม่ตรงทางเข้าหมายเลข 2 กักซอมบี้ไว้ในเมืองใต้ดินชั่วคราว ทุกคนจะได้ฉวยโอกาสขึ้นเครื่องบินหนีไป
ทุกคนให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ทำตามคำสั่งและรีบออกจากประตูโลหะหมายเลข 3 มุ่งหน้าไปยังทางออกหมายเลข 2
คนที่ช่วยกันยันประตูโลหะมีจำนวนน้อยลงเรื่อย ๆ ประตูเริ่มสั่นคลอนราวกับพร้อมจะพังลงได้ทุกเมื่อ...
นอกจากกู้หมิงที่ขึ้นเครื่องบินไปพันแผลแล้ว สมาชิกทีมจิงอวิ๋นคนอื่น ๆ ยังอยู่ในเมืองใต้ดิน
“แค่คิดว่าประเดี๋ยวต้องเจอกับอะไร ขนก็ลุกแล้ว” สวี่จื่อโม่มองประตูโลหะที่เริ่มคลอนมากขึ้นเรื่อย ๆ เพราะคนที่ช่วยกันยันมีจำนวนน้อยลง
“เอาจริง ๆ...ฉันแอบอยากถ่ายรูปลงฟีดเหมือนกัน”
พอประตูโลหะถูกซอมบี้กระแทกจนพัง ภาพตรงหน้าต้องยิ่งใหญ่อลังการแน่ ๆ หนังยังทำฉากใหญ่ขนาดนี้ไม่ได้เลย
ถึงจะพูดเล่น แต่ทุกคนก็เตรียมพร้อมเต็มที่
ขณะที่คนสุดท้ายถอนตัวจากประตูโลหะแล้ววิ่งไปทางเข้าหมายเลข 2
หนึ่งวินาที เถาวัลย์ที่ค้ำประตูโลหะไว้ขาดผึงลงทีละเส้น