20 นาทีต่อมา
เหล่าเฉินพาหลินหยวนมาถึงร้านหม้อไฟชื่อสัตว์อสูรคลั่งแห่งหนึ่งในใจกลางเมืองเจียงเฉิง
ในยุคสมัยนี้ เนื้อหมู เนื้อวัว และเนื้อแกะธรรมดาไม่อาจชดเชยพลังปราณและเลือดที่ผู้ฝึกยุทธ์ใช้ไปได้อีกต่อไป
หากต้องการเติมพลัง ก็มีเพียงการกินเนื้อสัตว์อสูรที่อัดแน่นด้วยพลังปราณและเลือดบริสุทธิ์เท่านั้น
ทั้งสองเดินเข้าไปนั่งในห้องส่วนตัว เหล่าเฉินดันเมนูไปตรงหน้าหลินหยวนอย่างใจกว้าง พลางตบอกพูดว่า
“หลินหยวน สั่งได้ตามสบาย วันนี้อาจารย์เลี้ยง กินให้อิ่มเลย!”
เหล่าเฉินคิดคำนวณอยู่ในใจ
ปกติเวลามากิน เขาสองคนสั่งเนื้อสัตว์อสูรระดับสองกันอย่างมากก็ไม่กี่กิโลกรัม จ่ายแค่สามถึงห้าร้อยหยวนก็เรียบร้อย
แต่เห็นได้ชัดว่าเขาประเมินความจุท้องของหลินหยวนต่ำเกินไป
หลินหยวนเปิดเมนู ไม่แม้แต่จะมองรายการระดับหนึ่งกับระดับสอง ปลายนิ้วเลื่อนไปยังโซนระดับสูงสุดโดยตรง
“พนักงาน เอาเนื้อขาหลังหมีคลั่งระดับสาม 5 กิโลกรัม แล้วก็ซี่โครงเนื้อชั้นดีของหมาป่าเงาวายุระดับสามอีก 5 กิโลกรัม”
“เอาเนื้อส่วนสันคอหิมะของกระทิงโลหิตเพลิงชาดระดับสามอีก 2.5 กิโลกรัม!”
หลินหยวนสั่งอาหารรวดเดียวเป็นชุด โดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง ก่อนพูดต่อ
“น้ำซุปเอาน้ำซุปกระดูกใหญ่พลังปราณและเลือดสูตรพิเศษ เครื่องจิ้มเอาชุดใหญ่สุด แล้วก็เครื่องดื่มเติมพลังปราณและเลือดอีกสองถัง!”
พนักงานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ตาเป็นประกาย รีบจดรายการลงเครื่องรับออร์เดอร์อย่างรวดเร็ว ยิ้มจนหุบไม่ลง
“ได้เลยค่ะ รอสักครู่นะคะ เดี๋ยวจัดอาหารให้ทันที!”
เหล่าเฉินที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ได้ยินคำว่า “ระดับสาม” แล้วเปลือกตาก็กระตุกขึ้นมาทันที
เนื้อสัตว์อสูรระดับสาม!
นั่นเป็นเนื้อจากสัตว์อสูรทรงพลังที่ทัดเทียมกับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นมหายุทธ์เชียวนะ!
แค่ครึ่งกิโลกรัมก็ราคาเป็นร้อยหยวนแล้ว!
“หลิน...หลินหยวน”
เหล่าเฉินกลืนน้ำลายลงคอ ก่อนถามอย่างหยั่งเชิงว่า “สั่งเนื้อระดับสามมาเยอะขนาดนี้ กินหมดเหรอ?”