“สีชาด!”
ตู้หลงเรียกในใจพลางอาบน้ำไปด้วย
อากาศเบื้องหน้าพลันพร่าไหว แสงสีชาดที่มีเพียงตู้หลงมองเห็นปรากฏขึ้นตรงหน้า
นี่คือพลังพิเศษที่เขาปลุกขึ้นมาเมื่อความทรงจำเริ่มแจ่มชัดเมื่อสามปีก่อน
————————
【ชื่อ】：ตู้หลง
【อายุ】：14
【ส่วนสูง】：185 ซม.
【คุณสมบัติ】：【ร่างกายแข็งแกร่ง】（สีขาว），【ฮาคิเกราะแห่งอารมณ์】（สีทอง）
【สกิล】：ตกปลาในทะเล（ชำนาญ），ยิงปืน（ชำนาญ），ทำอาหาร（ชำนาญ），เพาะปลูก（ชำนาญ），ต่อสู้（ชำนาญ），วิถีกระบี่（ขั้นต้น），เดินเรือ（ขั้นต้น）
【ร่างกายแข็งแกร่ง：ร่างกายอันทรงพลังของอาบู นาวิกโยธินที่ฝึกฝนจนแข็งแกร่ง มีพละกำลังเหนือกว่าคนทั่วไป】
【ฮาคิเกราะแห่งอารมณ์：เมื่อคุณไม่หวาดกลัวผู้ลงมือและมีเจตจำนงแน่วแน่ แม้ศัตรูจะเป็นผู้มีพลังสายโรเกีย คุณก็ยังโจมตีโดนอีกฝ่ายได้! แต่หากเกิดความหวาดกลัวขึ้นมา พลังนี้จะไร้ผล】
【ความเร็วดาวน์โหลด】：100 กิโลไบต์ต่อวินาที（+）
【พลังต้นกำเนิด】：99.9
—————————
การทำงานของแผงสถานะนั้นเรียบง่าย เขาสามารถใช้พลังต้นกำเนิดดาวน์โหลดคุณสมบัติและสกิลของคนอื่นได้
คนที่ถูกดาวน์โหลดจะไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ และไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย
ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือต้องสัมผัสร่างกายเป้าหมาย
สิ่งที่ตู้หลงใช้กดข่มหมู่เกาะโคโนมิได้ ก็คือคุณสมบัติสีขาว【ร่างกายแข็งแกร่ง】
คุณสมบัติ【ร่างกายแข็งแกร่ง】ได้มาจากการคัดลอกความสามารถของอาบู อดีตผู้พันแห่งหน่วยที่ 16 เมื่อสองปีก่อน ตอนที่เพื่อนร่วมรบของเบลเมลมาเยี่ยมเธอ เขาใช้ปริมาณข้อมูลไป 20 เมกะไบต์
หลังติดตั้งแล้ว ร่างกายของตู้หลงก็พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด จนเบลเมลเข้าใจผิดว่าเขาเป็นลูกหลานของยอดฝีมือ
ส่วนคุณสมบัติสีทอง【ฮาคิเกราะแห่งอารมณ์】ได้มาจากนามิ ใช้ปริมาณข้อมูลไปถึง 100 เมกะไบต์
แต่หลังจากได้ลองใช้ ตู้หลงก็พูดได้คำเดียวว่า คุ้มสุด ๆ เงินที่จ่ายไปไม่เสียเปล่า
ขอแค่เขาไม่กลัวศัตรู ก็ใช้คุณสมบัตินี้โกงระบบ ปล่อยการโจมตีที่เสริมฮาคิเกราะได้
ตู้หลงเข้าใจแล้วว่าทำไมนามิถึงต่อยเทพนิกะจนบาดเจ็บได้ เรื่องที่โอดะเขียนไว้ในเล่ม 43 ของเอสบีเอสไม่ใช่เรื่องโกหกจริง ๆ นี่มันหมัดแห่งความรักแบบเดียวกับการ์ปชัด ๆ
แค่คุณสมบัติสองอย่างก็ทำให้ตู้หลงเปลี่ยนไปจนแทบเหมือนได้เกิดใหม่
เขาไม่กล้าคิดด้วยซ้ำว่า ถ้ารวบรวม【ร่างเพชรคงกระพัน】ของไคโด 【ลูกโป่งเหล็ก】ของบิ๊กมัม และพลังของยักษ์โบราณแห่งโลกิ มาไว้ในตัวได้ล่ะก็
จะยังมีใครในโลกนี้รับหมัดของเขาไหวอีก
แต่ทั้งหมดนี้ล้วนต้องพึ่งพาพลังต้นกำเนิด
จากการศึกษาของตู้หลง
พลังต้นกำเนิดมาจากชื่อเสียงที่คนอื่นมอบให้เขา
วันที่เขาได้รับพลังต้นกำเนิดมากที่สุด คือวันที่ได้ชื่อว่าเป็นชายผู้แข็งแกร่งที่สุดแห่งหมู่เกาะโคโนมิ
มันจะสะสมขึ้นเองทุกวันตามระดับชื่อเสียง แต่ปริมาณไม่แน่นอน
สมกับเป็นโลกโจรสลัดจริง ๆ
ความรับรู้และความปรารถนาของมนุษย์สามารถก่อให้เกิดผลปีศาจได้ ส่วนฮาคิ....
ตอนนี้แผงสีชาดยังเอามาใช้เป็นแหล่งพลังงานอีก
“พี่ ยังไม่เสร็จอีกเหรอ?”
เสียงเร่งของนามิดังมาจากนอกประตู
“เสร็จแล้ว!” ตู้หลงตัดความคิด
ในครัว
ใต้แสงไฟอุ่น ๆ อาหารหลากหลายชนิดบนโต๊ะดูน่ากินเป็นพิเศษ
นามิกับโนจิโกะถือส้อมกับมีดไว้ข้างหนึ่ง อีกข้างถือตะเกียบ น้ำลายแทบไหล
“กินแล้วนะคะ”
สิ้นเสียง อาหารบนโต๊ะก็หายไปด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
เนื้อวัวตุ๋นมันฝรั่งที่เคี่ยวจนนุ่มเหลือเพียงครึ่งหม้อในพริบตา ส่วนปลากะรังนึ่งซีอิ๊ว นอกจากเนื้อนุ่มตรงท้องปลาที่ตั้งใจเหลือไว้แล้ว หัวกับหางรวมถึงก้างก็หายเข้าไปในปากตู้หลงหมด
ซอสส้มซึ่งเป็นอาหารหลักก็ถูกบีบแบน ก่อนจะกลืนลงไปสองคำ
เมื่อร่างกายแข็งแกร่งขึ้น ตู้หลงก็มีความอยากอาหารมหาศาลตามไปด้วย
แม้โนจิโกะกับนามิจะพยายามเต็มที่แล้ว ก็ยังเอาชนะเขาไม่ได้
“ใกล้แล้ว พรุ่งนี้ก็ดาวน์โหลดได้แล้ว”
ตู้หลงกินเสร็จก่อนใคร เขาลูบหัวนามิแล้วจ้องมองความว่างเปล่า
ตัวอักษรสีชาดทีละบรรทัดปรากฏขึ้น
——————
【เป้าหมาย】：นามิ
【คุณสมบัติ】：【ฮาคิเกราะแห่งอารมณ์】（สีทอง），【สัมผัสสภาพอากาศ】（สีทอง），【มือเท้าคล่องแคล่ว】（สีน้ำเงิน）
【สกิล】：เก็บเกี่ยว.....
【ฮาคิเกราะแห่งอารมณ์】（สีทอง）สถานะ：ดาวน์โหลดแล้ว
【สัมผัสสภาพอากาศ】（สีทอง）；ขนาด：100 เมกะไบต์；สถานะ：ดาวน์โหลดได้
———————
ตู้หลงขยับความคิด รายละเอียดของคุณสมบัติก็ขยายออกมา
สัมผัสสภาพอากาศ（สีทอง）：ใช้ร่างกาย（ผิวหนัง เส้นผม สัญชาตญาณ）คาดการณ์การเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ เช่น พายุและลมหมุนได้
“วันนี้น่าจะดาวน์โหลดพรสวรรค์สีทองอีกอย่างได้แล้ว...”
ตู้หลงคำนวณในใจ อดตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้
ผลการเรียนด้านการเดินเรือของตู้หลงไม่ค่อยดีนัก
ถ้าไม่มีสัมผัสสภาพอากาศ เขาก็ไม่กล้าออกทะเล
ใช่ว่าทุกคนจะเป็นเทพนิกะที่ซ่อนอยู่ในถังเหล้าแล้วยังรอดได้เสียหน่อย
“จริงสิ อาหลง นี่หนังสือพิมพ์วันนี้”
เห็นตู้หลงกินเสร็จแล้ว เบลเมลจึงส่งหนังสือพิมพ์ฉบับล่าสุดที่นกข่าวนำมาส่งให้เขาอย่างเอาใจใส่
เธอรู้ว่าตู้หลงไม่มีงานอดิเรกอะไรเป็นพิเศษ มีแค่เรื่องข่าวสารที่เขาสนใจเสมอ
แม้ราคาจะขึ้นไปถึงฉบับละ 50 เบรีแล้ว เธอก็ยังซื้อให้ทุกวัน
“ขอบคุณครับ”
ตู้หลงรับมาแล้วคลี่ออก รูม่านตาหดวูบทันที สายตาจับจ้องพาดหัวตัวหนาขนาดใหญ่
【กัปตันกลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์ จินเบ อัศวินแห่งท้องทะเล เข้ารับตำแหน่งเจ็ดเทพโจรสลัดแห่งราชัน!!】
ด้านล่างมีภาพถ่ายอยู่รูปหนึ่ง
เจ้าปลาสีฟ้าตัวอ้วนสวมชุดคลุมอาบน้ำลายดอกไม้ สวมเกี๊ยะไม้ ยืนมองไปข้างหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย
รอบข้างยังมีนาวิกโยธินอยู่ด้วย แม้ทั้งสองฝ่ายจะไม่ได้สนิทสนมกัน แต่ภาพนี้ก็เป็นสัญลักษณ์ว่าโจรสลัดกับกองทัพเรือบรรลุข้อตกลงร่วมมือกันแล้ว
เส้นเลือดบนหลังมือทั้งสองข้างของตู้หลงปูดขึ้นโดยไม่รู้ตัว
“เป็นอะไรไป อาหลง?” เบลเมลสังเกตเห็นความผิดปกติของตู้หลง
“ไม่มีอะไรครับ”
ตู้หลงกดความรู้สึกแปลกประหลาดในใจลง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีข้อมูลอื่น เขาก็มองพระอาทิตย์ที่กลับมาปรากฏนอกหน้าต่าง ลุกขึ้นแล้วเดินออกไป
“แดดออกแล้ว ผมไปฝึกสักหน่อยนะ นามิ โนจิโกะ ฝากปลาไว้กับพวกเธอด้วย”
“วางใจได้เลย พวกเราจะไม่ทำพลาดแน่นอน” สองสาวที่ยังกินอยู่ตอบเสียงอู้อี้
“?”
เบลเมลมองแผ่นหลังของตู้หลง พลางครุ่นคิด
เธออยู่กับตู้หลงมานาน จึงเข้าใจนิสัยเด็กคนนี้ดีเกินไป
เขาเลือกแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียว
โจรสลัดกลายเป็นกำลังของรัฐบาลโลก เรื่องนี้ไปกระทบปมในใจเขาหรือเปล่า?
แต่โจรสลัดรายใหญ่ขนาดนั้นจะเกี่ยวอะไรกับอีสต์บลูได้?
ยิ่งไปกว่านั้น หน่วยที่ 16 ซึ่งเธอเคยรับราชการอยู่ มีเขตอำนาจครอบคลุมหมู่เกาะโคโนมิ
ต่อให้มีโจรสลัดบุกหมู่บ้านโคโคยาชิจริง ๆ นาวิกโยธินจากหน่วยที่ 16 จะยืนดูเฉย ๆ ได้หรือไง?
“เฮ้อ~”
เบลเมลถอนหายใจ
ดูท่าโจรสลัดจะทิ้งบาดแผลในใจให้เด็กคนนี้ไว้หนักหนาไม่น้อย
“เบลเมล ไม่หิวเหรอ?”
“พวกเธอสองคน เหลือไว้ให้ฉันบ้างสิ!!!”
——————
ด้านหลังสวนส้ม
“ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!”
ตู้หลงชกใส่โขดหินขรุขระซ้ำแล้วซ้ำเล่า รัวหมัดราวกับพายุโหมกระหน่ำ จนหมัดจมลึกเข้าไปในเนื้อหิน
แรงกดดันในใจของตู้หลงทับถมดุจขุนเขา ทำให้หมัดของเขาเร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งฝังแน่นเข้าไปในหิน
ถ้าเขาจำไม่ผิด เงื่อนไขที่จินเบยอมรับตำแหน่งเจ็ดเทพโจรสลัด คือให้กองทัพเรือปล่อยอารอง
ส่วนอารองจะผิดใจกับจินเบเพราะอุดมการณ์ที่ไม่ตรงกัน
จากนั้นก็จะพาพวกมนุษย์เงือกที่เห็นด้วยกับแนวคิดมนุษย์เงือกเป็นใหญ่ ไปหาสถานที่อ่อนแอเพื่อทำตามอุดมการณ์ของตัวเอง
ตอนนี้นามิอายุ 9 ขวบแล้ว
ตามเส้นเรื่องเดิม
อย่างช้าปีหน้า ตอนนามิอายุ 10 ขวบ อารองจะพาลูกน้องมาถึงอีสต์บลู เข้าปกครองหมู่บ้านกว่ายี่สิบแห่งบนหมู่เกาะโคโนมิอย่างกดขี่ ผู้ใหญ่ต้องจ่ายค่าคุ้มครอง 100,000 เบรี ส่วนเด็ก ๆ ต้องจ่าย 50,000 เบรี
เบลเมลก็ถูกยิงตายในวันนั้นเพื่อปกป้องนามิกับโนจิโกะ
เวลาที่เหลือมีแค่หนึ่งปี ไม่สิ วันเกิดของนามิคือเดือนกรกฎาคม เหลือเวลาไม่ถึงปีแล้ว!
“ตู้ม!!!”
“กร๊อบ ๆ!”
หลังรับหมัดต่อเนื่อง โขดหินสูงหลายเมตรก็ทนไม่ไหว แตกหักพังครืนลงมาในที่สุด
“อ่อนแอ! อ่อนแอเกินไปแล้ว!!”
ตู้หลงหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ ไม่พอใจกับฝีมือของตัวเองอย่างยิ่ง
พอได้มาอยู่ในโลกนี้จริง ๆ ตู้หลงก็ยิ่งเข้าใจว่าพลังของอารองน่ากลัวแค่ไหน
หากไม่ใช้พรสวรรค์【ฮาคิเกราะแห่งอารมณ์】 เขาต้องชกหลายหมัดกว่าจะทะลวงโขดหินได้ แถมยังสู้ผลงานของลูกกระจ๊อกกลุ่มโจรสลัดแมวดำที่ถูกสะกดจิตให้ชกหมัดเดียวจนหน้าผาริมทะเลแตกกระจายไม่ได้ด้วยซ้ำ
แล้วอารองล่ะ?
เขาสามารถยกบ้านทั้งหลังพร้อมฐานรากขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย การถล่มเมืองเล็ก ๆ สำหรับเขาก็ง่ายเหมือนเล่นสนุก
กัดกระสุนปืนใหญ่ที่ยิงเข้ามาจนแตก
มีร่างกายที่ทะลวงตึกสูงหลายชั้นได้โดยไม่บาดเจ็บ
ยิ่งไปกว่านั้น อารองที่เพิ่งมาถึงอีสต์บลูก็คือฉลามกินคนที่ผ่านการเข่นฆ่าในแกรนด์ไลน์มาแล้ว
ไม่ใช่ฉลามขี้เกียจที่นอนแช่อยู่ในอีสต์บลูมาแปดปี
พลังต่อสู้ของโลกใบนี้ผูกติดกับจิตใจและเจตจำนงอย่างแนบแน่น
อารองในตอนนี้ต้องน่ากลัวยิ่งกว่าอารองตอนเริ่มเรื่องแน่นอน!