ยามเย็น
“ตู้หลง โนจิโกะ นามิ เบลเมล ฉันไปก่อนนะ” อาเค็นยืนโบกมืออยู่หน้าประตู
“แล้วเจอกันค่ะ คุณอาเค็น”
“แล้วเจอกัน...”
หลังส่งอาเค็นจนลับตา เบลเมลก็จัดแจงงานทันที “นามิ โนจิโกะ พวกเธอไปล้างจาน! ถูพื้นด้วย เดี๋ยวฉันต้องเห็นบ้านสะอาดเอี่ยม ส่วนตู้หลง นายคอยคุมงาน”
“รับทราบ รับรองว่าทำเสร็จแน่นอน”
ตู้หลงยิ้มพลางพยักหน้า ในเวลาเดียวกัน สีชาดก็ส่งข้อความแจ้งเตือนมา
【ดาวน์โหลดพรสวรรค์สัมผัสสภาพอากาศเสร็จสิ้น ต้องการติดตั้งหรือไม่】
“ติดตั้ง”
ตู้หลงตอบรับในใจ
“หึ่ง!”
กระแสอุ่นประหลาดสายหนึ่งไหลจากหว่างคิ้วไปทั่วร่าง
ตู้หลงรู้สึกได้ทันทีว่าร่างกายเปลี่ยนไป สายลมที่มองไม่เห็นเริ่มมีทิศทางให้เห็น ความชื้นในอากาศดูชัดเจนขึ้น แม้แต่การเปลี่ยนแปลงของเมฆบนฟ้าไกลลิบ เขาก็มองออกได้ในพริบตา
“ฝนใกล้หยุดแล้ว”
สิ้นเสียง ฝนพรำที่ตกต่อเนื่องมาตลอดทั้งวันก็ค่อย ๆ ซาลง
“พรสวรรค์ระดับทองสมคำร่ำลือจริง ๆ”
ตู้หลงยกยิ้มมุมปาก
มีพรสวรรค์นี้ ต่อให้ทักษะเดินเรือไม่เอาไหน ฉันก็ยังพอป้องกันตัวเองในทะเลได้บ้างแล้ว
“สีชาด แสดงสถานะปัจจุบันของฉัน!”
————————
【ชื่อ: ตู้หลง】
【อายุ: 14】
【ส่วนสูง: 185 ซม.】
【คุณสมบัติ: ร่างกายแข็งแรง (เขียว), เสริมแกร่งด้วยอารมณ์ (ทอง), สัมผัสสภาพอากาศ (ทอง)】
【สกิล: ตกปลาในทะเล (ชำนาญ), ยิงปืน (ชำนาญ), ทำอาหาร (ชำนาญ), เพาะปลูก (ชำนาญ), ต่อสู้ (ชำนาญ), วิชากระบี่ (เริ่มต้น), ทักษะเดินเรือ (เริ่มต้น)】
【ความเร็วในการดาวน์โหลด: 100 กิโลไบต์/วินาที (+)】
【พลังต้นกำเนิด: 1】
—————————
“พรสวรรค์ครบแล้ว ได้เวลาออกทะเลสักที”
ตู้หลงทอดสายตามองเส้นขอบฟ้าเหนือทะเล
เช้ามืดวันถัดมา ท้องฟ้ายังไม่สว่าง
ท่าเรือใต้สวนส้ม
เรือลำเล็กจอดอยู่ริมฝั่ง
“ลังนี้เป็นส้มอบแห้ง ส่วนนี่ส้มสด นี่ก็เนื้อกับผัก กินของสดก่อนแล้วค่อยกินของแห้ง ออกทะเลไปก็อย่าลืมกินส้มด้วย ดูแลตัวเองให้ดีนะ”
“ถ้าเจอกลุ่มโจรสลัด อย่าคิดอวดเก่ง นายไม่ใช่นาวิกโยธิน การผดุงความยุติธรรมไม่ใช่เรื่องที่นายต้องทำตอนนี้ ไม่ว่าจะยังไง สิ่งสำคัญที่สุดคือเอาชีวิตรอด... อย่าลืมว่านามิกับคนอื่น ๆ ยังรอนายอยู่ที่บ้าน”
“อีกอย่าง ฉันเย็บเงินใส่ไว้ในกางเกงในทุกตัว...”
เบลเมลทยอยขนเสบียงใส่ห้องเก็บของบนเรือ พร้อมกำชับไม่หยุดปาก
ตู้หลงยิ้มพลางพยักหน้า หัวใจอบอุ่นขึ้นมา
“แล้วก็นี่ เอาติดตัวไว้ให้ดี ห้ามทำหายเด็ดขาด”
เบลเมลก้าวเข้ามา ยัดของชิ้นหนึ่งใส่มือตู้หลง
ตู้หลงก้มมอง แล้วก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่าเป็นหอยทากสื่อสารตัวหนึ่ง “นี่มัน... คงไม่ถูกเลยสินะ”
แม้แต่ตอนที่นิกะออกทะเล
หอยทากสื่อสารก็ไม่ใช่ของที่จะพบเห็นได้ทั่วไป
ยิ่งกว่านั้น ยุคนี้ก็ยังไม่ใช่ยุคเงินเฟ้อ
“ไม่ต้องมายุ่ง นายอายุเท่าไรเอง ยังไงก็ต้องพกมันไว้ ถ้ามีสัญญาณก็โทรกลับมาหาฉัน ไม่อย่างนั้นนามิกับคนอื่น ๆ จะสบายใจได้ยังไง” เบลเมลขู่เสียงดุ แต่ในใจเจ็บปวดแทบเลือดซิบ
หอยทากสื่อสารตัวเล็ก ๆ ตัวเดียว ราคาตั้ง 100,000 เบรี
นั่นมันเงินเก็บครึ่งหนึ่งของเธอในตอนนี้เลยนะ!
ความฝันที่จะเป็นเศรษฐีเงินล้านพังทลายอีกแล้ว
“เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับอายุด้วย ด้วยฝีมือของฉัน ถ้าไม่เจอโจรสลัดตัวใหญ่ก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แถมพวกโจรสลัดตัวใหญ่คงไม่สนใจชาวประมงอย่างฉันหรอก ไม่ต้องห่วงเรื่องความปลอดภัย” ตู้หลงพยายามยื่นหอยทากสื่อสารคืน
ทัศนคติเรื่องเงินของนามิในอนาคต นอกจากเงามืดในใจที่อารองสร้างไว้แล้ว ก็ยังได้รับอิทธิพลจากคำพูดและการกระทำของเบลเมลด้วย
ตู้หลงรู้ดีว่าเบลเมลเสียดายเงินขนาดไหน
“เลิกพูดมาก เอาไป!”
“อาหลง พกไว้เถอะ” อาเค็นที่อยู่ข้าง ๆ กลั้นหัวเราะไม่อยู่จึงแทรกขึ้นมา “ถ้าไม่มีโทรศัพท์ เบลเมลคงนอนไม่หลับแน่ โทรหาฉันก็ได้ ถ้าไม่ใช่เขตทะเลพิเศษอะไร ปกติก็ติดต่อได้อยู่แล้ว”
“ใช่ ๆ ไม่อย่างนั้นรออีกหน่อยก็ได้ รออีกหน่อยให้นามิกับโนจิโกะตื่นก่อนแล้วค่อยไป เรื่องจะได้ไม่วุ่นวาย”
“แหม ถึงตอนนั้นอาหลงคงไปไหนไม่รอดแล้วล่ะ”
“...”
ชาวบ้านที่อยู่รอบ ๆ ต่างช่วยกันเกลี้ยกล่อม
เพื่อคัดลอกคุณสมบัติ ตู้หลงเคยเข้าไปช่วยเหลือชาวบ้านทุกคนในหมู่บ้าน ทำให้เขามีชื่อเสียงและมนุษยสัมพันธ์ค่อนข้างดี
ตอนนี้ผู้คนจำนวนมากมารวมตัวกันที่ท่าเรือเพื่อส่งเขา
“ก็ได้ ฝากบอกลานามิกับโนจิโกะแทนฉันด้วยนะ ฉันจะรีบกลับมา!”
เมื่อเห็นว่าปฏิเสธไม่ได้ ตู้หลงจึงเก็บหอยทากสื่อสารใส่เสื้อ แล้วชักใบเรือออกเดินทาง
“อาหลง ขอให้ทุกอย่างราบรื่นนะ!”
“ต้องเป็นนาวิกโยธินที่ผดุงความยุติธรรมให้ได้ล่ะ!”
“ขอให้โชคดี...”
“...”
เมื่อเห็นเช่นนั้น ชาวบ้านคนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่ริมฝั่งก็ส่งเสียงอวยพรอย่างเป็นมิตร
“ขอบคุณทุกคน! กลับไปกันเถอะ!”
ตู้หลงโบกมือลา
เบลเมลเดินเลียบชายฝั่งส่งตู้หลง พลางมองแผ่นหลังของเขา จนในที่สุดก็หยุดอยู่ตรงสุดเขตสวนส้ม เธออดจมูกแดงขึ้นมาไม่ได้ จึงเบือนหน้าหนีเล็กน้อย
อาเค็นเอ่ยขึ้นผิดจังหวะ “เบลเมล เธอคงไม่ได้...”
“หุบปาก!”
เบลเมลเดือดดาล ตบหน้าอาเค็นฉาดหนึ่ง
ไม่เพียงทำให้หัวเขาเอียงไปด้านข้าง แต่กังหันลมบนหัวก็หมุนติ้วก่อนร่วงตกหน้าผาไปด้วย
“ไม่เอาน่า กังหันลมอันใหม่ที่ฉันเพิ่งทำ...”
อาเค็นรีบกระโดดลงทะเล จนน้ำแตกกระจายเป็นวงกว้าง
เขายังไม่ทันเก็บกังหันลมของตัวเอง เสียงตื่นตระหนกของเบลเมลก็ดังมาจากด้านบน “อาเค็น รีบออกมา!”
“แย่แล้ว ฉลามเหรอ!”
“ครีบหลังยาวเกิน 1 เมตร แบบนี้ตัวมันต้องยาวอย่างน้อย 5 เมตรแน่!”
“...”
ผู้คนที่ยังไม่กลับจากริมฝั่งต่างพากันตื่นตระหนก
ครีบหลังที่กว้างเกิน 1 เมตรกำลังแหวกผิวน้ำพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว จากตำแหน่งที่อยู่ไม่ไกลด้านหลังอาเค็น
แค่ดูขนาดครีบหลังก็รู้แล้วว่าใต้น้ำนั่นต้องเป็นตัวใหญ่แน่ ๆ
หนังศีรษะอาเค็นชาวาบ เขาพยายามว่ายน้ำกลับเข้าฝั่งสุดแรง
ชั่วพริบตาถัดมา ปากมหึมาที่เต็มไปด้วยเขี้ยวก็พุ่งขึ้นจากผิวน้ำ เผยให้เห็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายงูทะเลที่มีลำตัวยาวกว่า 10 เมตร!
“ราชันแห่งทะเลขนาดเล็กเหรอ ซวยแล้ว ซวยชะมัด”
อาเค็นเหลือบมองแวบหนึ่งแล้วก็ได้แต่ร้องโอดครวญ
สัตว์จำพวกราชันแห่งทะเลขนาดเล็กเป็นเหมือนอันธพาลแห่งท้องทะเล มีอาณาเขตล่าเหยื่อกว้างขวางมาก
เดาว่ามันคงพักอยู่ใต้หน้าผาแถบนี้ แล้วถูกเขาทำเสียงดังปลุกให้ตื่นเข้า
“โฮก!”
“ปัง!”
เสียงปืนดังขึ้น หัวปลาระเบิดเป็นละอองเลือด!
เบลเมลเป็นคนยิง
แต่ปืนคาบศิลากระจอก ๆ ที่มีอานุภาพแค่พอฆ่าคนได้ ทำให้ราชันแห่งทะเลรูปร่างงูทะเลชะงักไปเพียงชั่วครู่ ก่อนมันจะโกรธจัด คำรามลั่น แล้วกระโจนพรวดขึ้นจากทะเลด้วยร่างที่ยาวกว่า 10 เมตร พุ่งเข้าใส่อาเค็น
“ไอ้สัตว์เวร ตายซะ!”
ตั้งแต่ได้ยินเสียงเบลเมล ตู้หลงก็หันหัวเรือกลับและรีบแล่นย้อนมาอย่างสุดกำลัง
ในที่สุดเขาก็มาถึงทันเวลา
ตู้หลงกระโดดทะยานจากดาดฟ้าเรือ ชูดาบยาวขึ้นสูง ก่อนฟันลงใส่ราชันแห่งทะเลอย่างรวดเร็ว!
ในเรื่องต้นฉบับ อาเค็นไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้
แปลว่าเขาต้องตกอยู่ในวิกฤตเป็นตายครั้งนี้เพราะฉัน
บ้าจริง!
อารมณ์ที่พุ่งถึงขีดสุดกระตุ้น【เสริมแกร่งด้วยอารมณ์】ขึ้นมาทันที
ฮาคิเกราะสีดำสนิทค่อย ๆ เคลือบลงบนดาบยาว
“โฮก!”
ราชันแห่งทะเลสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามเช่นกัน มันหันหัวพุ่งเข้าใส่ตู้หลง อ้าปากงับหมายขย้ำ
มนุษย์กระจ้อยร่อยอย่างเขา มันกินมาไม่รู้ตั้งกี่คนแล้ว!
“ฉัวะ!”
ราวกับมีดร้อนตัดเนย
ดาบยาวฟันผ่าปากของราชันแห่งทะเลรูปร่างงูทะเล เขี้ยวแหลมคมเต็มปากกับกระดูกแข็งแกร่งขาดสะบั้นลงทันที กะโหลกครึ่งซีกพุ่งขึ้นฟ้าพร้อมเลือดสด ๆ
เลือดทะลักกระฉูด!
ร่างท่อนที่ขาดสะบั้นบิดดิ้นไปมาบนผิวน้ำไม่หยุด