หลังโพสต์ข้อความลงในโมเมนต์เสร็จ เขาก็ปิดโทรศัพท์ทันที
เก็บข้าวของเรียบร้อยแล้ว เขาก็ขับรถออกจากโรงแรมไปพักที่บ้านตระกูลซี
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ชื่อเต็มของเขาจะเปลี่ยนเป็นซีเว่ยเหยียน
พอกลับถึงคฤหาสน์ตระกูลซี คุณนายซีก็ยื่นบัตรประชาชนใบใหม่ให้เขา
“ลูกชาย ตั้งแต่วันนี้ไป ลูกก็เป็นคุณชายของตระกูลซี เป็นทายาทเพียงคนเดียวของกลุ่มบริษัทซี ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ”
เว่ยเหยียนรับบัตรประชาชนมาแล้วพูดว่า
“ขอบคุณครับแม่”
คุณนายซีมองเขาด้วยรอยยิ้มใจดี
“ลูก พ่อของลูกไปต่างประเทศเพื่อคุยธุรกิจ อีกไม่กี่วันก็จะกลับมาทันงานเลี้ยงต้อนรับลูกเข้าตระกูล
ถ้าอยู่บ้านแล้วต้องการอะไร ก็บอกมาได้เลย ที่นี่คือบ้านของลูก ไม่ต้องเกรงใจแม่นะ”
ถึงเธอจะเป็นแม่แท้ ๆ ของเว่ยเหยียน แต่ไม่ได้พบกันมาหลายปี อย่างไรก็ยังรู้สึกห่างเหินอยู่บ้าง เธอจึงคิดว่าจะค่อย ๆ สร้างความสนิทสนมกันให้มากขึ้น
พูดจบ เธอก็เสริมอีกประโยคว่า
“เงินหนึ่งร้อยล้านเป็นแค่เงินใช้เล่นของลูกเท่านั้น ถ้าใช้หมดเมื่อไหร่ก็มาขอแม่เพิ่มได้”
เว่ยเหยียนอ้าปากค้างด้วยความตกใจ
สมกับเป็นตระกูลเศรษฐี เงินหนึ่งร้อยล้านกลับเป็นแค่เงินใช้เล่นเท่านั้น
เห็นเขาไม่พูดอะไร
คุณนายซีก็เสริมอีกว่า
“บ้านเรามีธุรกิจใหญ่โต กิจการกระจายอยู่ทั่วโลก ต่อไปทุกอย่างก็จะเป็นของลูก อีกไม่กี่วันให้พ่อพาลูกไปทำความรู้จักกับธุรกิจของครอบครัวนะ
แล้วก็ไม่ว่าลูกอยากไปไหน ถ้าอยู่ในเมืองไห่ ก็เรียกคนขับรถที่บ้านไปส่งได้ทุกเมื่อ