ระบบ: [โฮสต์ โปรดเชื่อใจวายร้ายเถอะ เขากล้าออกไปก็แปลว่ามั่นใจว่าจะเอาชนะได้ อีกอย่าง สิ่งลี้ลับตัวนั้นก็จ้องเขาอยู่แล้ว ต่อให้หลบอยู่ในสถานีบริการได้ชั่วคราว ก็หลบไปตลอดไม่ได้]
ถังเหยาพยักหน้า แต่ความตึงเครียดและกระวนกระวายในใจก็ยังไม่คลายลงทั้งหมด ชั่วเพียงไม่กี่วินาทีที่เธอเผลอชะงัก กรงเล็บของสิ่งลี้ลับตัวนั้นก็ข่วนเข้าที่เอวของเด็กหนุ่ม จนเขากระเด็นออกไปทั้งตัว
ถังเหยาตกใจ รีบพุ่งไปที่ประตูเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ กำลังจะวิ่งออกจากสถานีบริการไปช่วยคน ทันใดนั้นหมอกหนาก็จางลงเล็กน้อย เธอเห็นเด็กหนุ่มในชุดนอนสีชมพูมีพลังความขุ่นมัวเข้มข้นพันรอบกาย หลังจากลุกขึ้น เขาก็ราวกับกลายเป็นคนละคน นิ้วมือซีดขาวยันพื้นเบา ๆ การเคลื่อนไหวแข็งทื่อและแปลกประหลาด พลังความขุ่นมัวสีดำบดบังใบหน้าจนพร่าเลือน จากนั้นเขาก็พุ่งเข้าใส่อีกครั้งด้วยความเร็วสูง
สิ่งลี้ลับร่างยักษ์ถูกหมอกสีดำปกคลุม ถังเหยากลืนน้ำลาย ก่อนค่อย ๆ แง้มประตูสถานีบริการออกเป็นช่องแคบ แล้วก็ได้ยินเสียงแหลมบาดหู สิ่งลี้ลับตัวนั้นกำลังกรีดร้องอย่างโหยหวน
“......”
[สมกับเป็นวายร้าย เก่งจริง ๆ]
ถังเหยาหลุบขนตาลง คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วปิดประตู ก่อนเดินกลับไปล้มตัวลงนอน ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมใบหน้าเกือบครึ่งหนึ่ง