ถังเหยาเองก็อยากอยู่ให้ห่างจากนางเอกเข้าไว้
แต่พอนึกถึงเฉิงชิงที่หมดสติไปแล้ว
เขาบาดเจ็บค่อนข้างสาหัส หากไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที แผลอาจติดเชื้อจนถึงขั้นเสียชีวิตได้
แต่ก่อนที่เธอจะทันได้เอ่ยปาก...
ฉวีซิวฉือที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็กะพริบตาอย่างเป็นมิตรแล้วพูดว่า “หยาวหยาว คุณหนานใจดีขนาดนี้ ถ้าไม่ช่วยเธอ เราก็คงดูไร้หัวใจเกินไปนะ”
“...”
ถังเหยารู้สึกตึงเครียดขึ้นมาทันที เกิดอะไรขึ้นกันแน่ วายร้ายดูเหมือนจะมีท่าทีต่อนางเอกแตกต่างจากคนอื่น หรือเป็นเพราะอิทธิพลจากการตั้งค่าตัวละคร? หรือไม่ว่าจะอย่างไร ขอแค่มีผู้หญิงแสนดี ไร้เดียงสา และสวยงามอย่างนางเอกปรากฏตัว ก็จะดึงดูดความสนใจของวายร้ายไปได้ในทันที?
แต่นางเอกต้องเป็นของพระเอกเท่านั้น
...วายร้ายไม่มีทางแย่งสู้พระเอกได้หรอก
แถมยังจะถูกใช้เป็นเครื่องมือและถูกทำให้ผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะนางเอกไม่เคยพูดว่าชอบเขาเลยสักครั้ง แค่ตอนที่เขาอยู่ในช่วงมืดมนที่สุด เธอบังเอิญยื่นลูกอมให้เขาเม็ดหนึ่งเท่านั้น ทุกสิ่งที่วายร้ายทุ่มเทให้ล้วนเป็นความรักข้างเดียว พอคิดถึงตรงนี้ ถังเหยาก็อดสงสารวายร้ายไม่ได้อยู่บ้าง
เธอพยักหน้าอย่างฝืนใจ “ฟังคุณก็แล้วกัน”
เห็นได้ชัดว่าอวี่เจาเองก็นึกถึงเฉิงชิงที่หมดสติอยู่ ทั้งถังเหยาและเธอต่างก็บาดเจ็บไม่น้อย จึงเก็บงำความขุ่นเคืองและไม่ได้คัดค้าน เพียงเลิกคิ้วพูดว่า “ตกลง งั้นก็แลกเปลี่ยนกัน พวกเราจะหารถให้ แล้วคุ้มกันคุณไปถึงฐานที่มั่น หลังจากพลังพิเศษของคุณฟื้นขึ้นมาแล้ว ก็ช่วยรักษาบาดแผลให้พวกเรา”