ภายในห้องนอนมีแสงไฟสลัว ฉวีซิวฉือนอนอยู่บนเตียง รอพี่สาวมาชวนเขาไปนอนด้วยกัน แต่เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว จนกระทั่งครบหนึ่งชั่วโมง เขาก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาเธอ จึงขมวดคิ้วตั้งใจฟังเสียงข้างนอก ทว่าห้องรับแขกกลับเงียบสนิท มีเพียงเสียงกรนของซาโมเย็ดเท่านั้น
หมาโง่บัดซบนี่เสียงดังจริง ๆ
อีกอย่าง ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว ทำไมพี่สาวยังไม่กลับมา หรือว่า…ตั้งใจหลบเขาอยู่?
ดวงตาฉ่ำน้ำของเด็กหนุ่มพลันมืดหม่นลง หมอกดำลึกลับสายหนึ่งเอ่อล้นออกมาจากปลายนิ้วขาวราวหิมะ
มันแผ่กลิ่นอายแห่งความตาย ทว่าแฝงอันตรายสุดขีด
หมอกดำค่อย ๆ เล็ดลอดออกจากช่องประตูอย่างไร้เสียง
หมอกดำเลื้อยไปบนพื้นกระเบื้องสีเหลืองจาง ๆ ก่อนจะคืบขึ้นไปตามขาโซฟา คล้ายงูชนิดหนึ่งที่ชอบล่าเหยื่อในที่อับชื้น แต่ไม่นานมันก็ชะงักงัน เพราะเด็กสาวบนโซฟากำลังขดตัวเป็นก้อนเล็ก ๆ ใบหน้าเล็กขาวผ่อง ลมหายใจสม่ำเสมอ ขนตายาวสวยหลุบลงอย่างสงบ เส้นผมสีดำอ่อนนุ่มแผ่สยายออกมา ช่างเหมือน…เจ้าหญิงนิทราในเทพนิยายเหลือเกิน
อา
ที่แท้ก็เผลอหลับไปนี่เอง เขารู้อยู่แล้วว่าพี่สาวไม่มีทางจงใจไม่กลับมา
แต่พี่สาวหอมจริง ๆ…
หมอกดำสายนั้นบิดตัวอย่างตื่นเต้นอยู่บนโซฟา ถึงกับหลุดจากการควบคุมของเจ้าของ แผ่ไอหมอกไปบนใบหน้าของเด็กสาวแล้วลูบไล้อย่างลุ่มหลง หมอกดำคล้ายหนวดของสัตว์ประหลาด ค่อย ๆ ลูบผ่านริมฝีปากอ่อนนุ่มสีแดงระเรื่อของเธออย่างวิปริต
การเคลื่อนไหวอย่างอิสระนั้น…
ราวกับวินาทีต่อมามันจะดันริมฝีปากของเธอให้แยกออก
แล้วเกี่ยวพันกับปลายลิ้นที่หอมหวานและนุ่มนวลยิ่งกว่า