ถังเหยาคิดว่าโดรนลำนั้นคงจากไปหลังเห็นพวกเธอต่อสู้กันจบแล้ว แต่ไม่คิดว่าผ่านไปไม่กี่นาที มันกลับบินมาหยุดตรงหน้าเธอ ก่อนจะส่ายเบา ๆ ราวกับกำลังบอกว่า “ข้างบนมีโน้ตติดอยู่”
ถังเหยาดึงกระดาษลงมาแล้วคลี่ออก บนนั้นเขียนสถานที่และชื่อไว้อย่างละเอียด เป็นกระดาษขอความช่วยเหลือจากนักวิจัยอาวุโสของสถาบันวิจัย
ชื่อดังกล่าวคุ้นหูอย่างยิ่ง ถังเหยาจำได้ว่าในนิยายต้นฉบับ เขาเป็นตัวประกอบสำคัญมาก อีกประมาณหนึ่งปี ผลงานวิจัยของจางเจิ้นอวี่จะถูกพระเอกกับนางเอกนำออกมาจากห้องทดลอง นักวิจัยที่อยู่ภายนอกจะต่อยอดจากงานวิจัยไวรัสซอมบี้ของเขา พัฒนาจนได้ยาถอนพิษที่ยับยั้งไวรัสซอมบี้ได้ คนที่ถูกซอมบี้กัดขอเพียงฉีดยาถอนพิษได้ทันเวลา
ก็จะไม่ติดเชื้อจนกลายเป็นซอมบี้
แต่ตอนนั้นจางเจิ้นอวี่อดตายในห้องทดลองที่ถูกปิดตายไปนานแล้ว เขาเก็บผลงานวิจัยทั้งหมดไว้อย่างดี ประทังชีวิตด้วยกลูโคสอยู่ได้สามเดือน ก่อนจะตายอย่างสิ้นหวัง ตอนพระเอกกับนางเอกมาถึง ศพก็ส่งกลิ่นเน่าเหม็นแล้ว
ถังเหยากำกระดาษในมือแน่น สิ่งที่แน่นอนคือภายในสถาบันวิจัยแห่งนี้อันตรายมาก ทั้งพืชและสัตว์ที่ใช้ในการทดลองต่างกลายพันธุ์ไปในระดับที่แตกต่างกัน ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อไฟฟ้าดับ สิ่งมีชีวิตทดลองเหล่านั้นก็พุ่งออกมาจากห้องทดลอง
ในบรรดาพวกมัน ตัวที่น่ากลัวที่สุดและเกือบฆ่าพระเอกได้ คือสัตว์ประหลาดที่ล่องหนได้ตัวหนึ่ง
ก่อนวันสิ้นโลกจะมาเยือน มันเคยเป็นนักวิจัย หลังวันสิ้นโลกมาถึงก็ปลุกพลังล่องหนขึ้นมา ทว่าไม่นานก็ถูกต้นอูโถวกลายพันธุ์ฆ่าตายโดยไม่คาดคิด จากนั้นจึงถูกบังคับให้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตร่วมกับมัน และมีพิษร้ายแรงติดตัว