วันหยุดสองวันผ่านไปด้วยการเล่นสนุก แล้วสัปดาห์ใหม่ก็มาถึงอีกครั้ง
แต่สัปดาห์นี้เรียนแค่สามวันก็ได้หยุดอีกแล้ว
เพราะตอนนี้ปลายเดือนกันยายน อีกสามวันก็จะถึงเทศกาลไหว้พระจันทร์และวันชาติจีน
ปีนี้เทศกาลไหว้พระจันทร์ตรงกับวันชาติจีนพอดี
แต่วันหยุดกลับมีแค่แปดวันเหมือนเดิม
ทำให้นักเรียนหลายคนบ่นว่าโรงเรียนฮุบวันหยุดไปสองวัน
ทั้งที่เทศกาลไหว้พระจันทร์หยุดสามวัน วันชาติจีนหยุดเจ็ดวัน แล้วทำไมพอรวมกันถึงเหลือแค่แปดวันล่ะ?
“ทำไมปีนี้เทศกาลไหว้พระจันทร์ถึงมาตรงกับวันชาติจีนด้วยเนี่ย โธ่เอ๊ย!”
“นี่มันรังแกคนซื่อ ๆ ชัด ๆ!”
นักเรียนชายหลายคนในชั้นมัธยมต้นปีสามห้องหนึ่งพากันบ่น
ถึงจะหงุดหงิดกันมาก แต่ผลลัพธ์ก็เปลี่ยนแปลงไม่ได้
เมื่อเปลี่ยนอะไรไม่ได้ ก็มีแต่ต้องยอมรับเท่านั้น
พอเริ่มเรียน ครูแต่ละวิชาก็เริ่มเฉลยข้อสอบประจำเดือนของสัปดาห์ก่อน
พอถึงช่วงบ่าย นักเรียนก็ได้เข้าเรียนวิชาพละที่เฝ้ารอคอย
แต่ตอนกำลังจะเริ่มเรียน หวังเสี่ยวจวิน ครูประจำชั้นก็เดินเข้ามา
“โธ่ ไม่นะ!”
นักเรียนกลุ่มหนึ่งโอดครวญกันระงม
“แค่ก...นักเรียน วันนี้ครูพละป่วย...”
“ฮ่า ๆ ล้อเล่นน่า ดูพวกเธอตกใจเข้าสิ!”
หวังเสี่ยวจวินพอใจกับสีหน้าของนักเรียนอย่างมาก
“ครูแค่จะพูดสองสามคำ ไม่รบกวนเวลาเรียนพละของพวกเธอหรอก!”
“โธ่ ครูหวัง น่าจะบอกกันตั้งแต่แรกสิ เกือบทำพวกเราตกใจตายแล้ว!”
นักเรียนกลุ่มหนึ่งได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกในที่สุด
ครูพละไม่ต้องถูกบังคับให้ป่วยอีกแล้ว!
“อีกเรื่องคือช่วงนี้บอร์ดหน้าห้องของห้องเราต้องเปลี่ยนใหม่แล้ว!”