ที่นั่งสอบจัดตามลำดับอันดับ
ห้องหนึ่งมีนักเรียน 30 คน
ดังนั้นหยุนอี้กับพวกสาว ๆ จึงสอบกันในห้องของตัวเอง
หยุนอี้เดินเข้าห้องเรียนพร้อมกับสาวทั้งสาม เขาสมควรได้นั่งที่นั่งตัวแรกตรงประตูอย่างไม่มีข้อกังขา
ส่วนคนที่นั่งอยู่ด้านหลังหยุนอี้คือหลินหว่านหลี เธอได้อันดับสองของระดับชั้นในการสอบครั้งสุดท้ายของ ม.2
เซี่ยซิงเหยาได้อันดับสาม ส่วนซูชิงเยว่ได้อันดับสี่
ซูชิงเยว่ในตอนนี้รู้สึกหงุดหงิดมาก เพราะมีแค่เธอที่อยู่ไกลจากอี้อี้ที่สุด
“คอยดูเถอะ ครั้งนี้ฉันต้องได้อันดับสองแน่!”
ซูชิงเยว่ให้กำลังใจตัวเองอยู่ในใจ
แค่คิดว่าจะได้ไปเที่ยวกับหยุนอี้ตามลำพังตลอดทั้งวัน เธอก็เผยรอยยิ้มโง่งมออกมา
และไม่ใช่แค่เธอคนเดียวที่คิดแบบนั้น
เซี่ยซิงเหยากับหลินหว่านหลีก็คิดเหมือนกัน
วิชาแรกที่สอบคือภาษาไทย เริ่มสอบตั้งแต่ 9 โมงจนถึง 11 โมง
อาจารย์คุมสอบคนหนึ่งถือข้อสอบเดินเข้ามาในห้อง
เขาเป็นชายวัยกลางคน หยุนอี้จำได้ลาง ๆ ว่าเขาน่าจะเป็นครูประจำชั้นห้องสิบ
“เอาละ นักเรียน เงียบกันก่อน ตอนนี้ครูจะแจกข้อสอบแล้ว!”
ครูชายแจกข้อสอบอย่างคล่องแคล่ว “ตรวจดูว่าข้อสอบครบถ้วนหรือเปล่า ถ้าตัวหนังสือไม่ชัดก็บอกครู ครูจะเปลี่ยนแผ่นใหม่ให้!”
“ถ้าไม่มีปัญหาก็เริ่มทำข้อสอบได้เลย!”
หยุนอี้กวาดตามองข้อสอบ มีทั้งหมด 4 ข้อใหญ่ ได้แก่ การสะสมความรู้และการนำไปใช้ การอ่านจับใจความจากบทความสมัยใหม่ การอ่านบทความภาษาโบราณ และการเขียนเรียงความ
ข้อแรกเป็นการเขียนบทกลอนจากความจำ หยุนอี้ตอบเสร็จอย่างรวดเร็ว ลายมือบรรจงของเขาเป็นระเบียบและสวยงาม
ต่อมาเป็นเรื่องรูปคำและการอ่านออกเสียง รวมถึงการเรียนรู้แบบบูรณาการ