ในกลุ่มยังคงถกเถียงกันอยู่
“เอี๊ยด—”
ประตูห้องที่ปิดสนิทตรงหน้าหลี่เม่ถูกเปิดจากด้านใน
ชายมีหนวดยืนอยู่ด้านในธรณีประตู
สีหน้าของเขาพลันขรึมลง
เห็นได้ชัดว่าเขาได้ยินเสียงหลี่เม่กับตำรวจสองนายคุยเรื่องรอยรองเท้าด้านนอก ผ่านประตูไม้ที่กันเสียงไม่ได้
“พวกคุณพึมพำอะไรกันอยู่ข้างนอก?”
ชายมีหนวดจ้องหลี่เม่ น้ำเสียงแหบพร่า แฝงความท้าทายอย่างชัดเจน
“สงสัยฉันเหรอ? ถ้าแน่จริงก็ให้ตำรวจเอาหลักฐานชัด ๆ มาแสดงสิ อย่ามามโนอยู่ตรงนี้!”
ตำรวจหนุ่มที่ยืนข้าง ๆ ถูกท่าทีหยิ่งผยองของเขายั่วโมโห จึงขยับจะเดินเข้าไปโดยไม่รู้ตัว
หลี่เม่ยื่นมือออกไปกดไหล่ตำรวจนายนั้นไว้แน่น
เขาไม่สนใจคำยั่วยุของชายมีหนวด แม้แต่สายตาก็ไม่เหลือบมองอีกฝ่าย
หลี่เม่หันไปมองตำรวจนายนั้น น้ำเสียงสงบนิ่งราวกับผืนน้ำไร้ระลอก
“จากรอยโคลนที่เรามีและภาพจากกล้องวงจรปิด เรามีหลักฐานพอจะยื่นเรื่องต่อสถานีเพื่อยืนยันตัวตนที่แท้จริงของเขา”
“และยังพอจะขอหมายค้น เพื่อตรวจดูว่าเขาพกพาสิ่งของต้องห้ามหรือไม่”
หลี่เม่เว้นจังหวะ ก่อนเอ่ยเสียงชัดถ้อยชัดคำให้ชายมีหนวดได้ยิน
“แต่แค่นี้ยังไม่พอจะโยนคดีฆาตกรรมเฉินหงให้เขา”
หางตาของชายมีหนวดกระตุกเล็กน้อย
ดูเหมือนเขาจะนึกไม่ถึงว่าชายหนุ่มที่ดูเหมือนคนเดินถนนธรรมดาคนนี้จะควบคุมตัวเองได้ดีถึงเพียงนี้ ไม่หลงกลคำยั่วยุเลยแม้แต่น้อย
เขาแค่นเสียงเย็นชา ก่อนปิดประตูดังปัง
หลี่เม่ถอนสายตากลับมา แล้วแตะเปิดหน้าจอโทรศัพท์
【สวีอาน】: การปิดปากโดยไม่ได้วางแผนไว้ก่อน
ข้อสรุปของสวีอาน นักวิเคราะห์โปรไฟล์จิตวิทยาอาชญากร เจาะตรงเข้าสู่แก่นของคดีอย่างแม่นยำ