สายตากวาดผ่านรายชื่อที่แน่นขนัดอย่างรวดเร็ว
สายตาของเขาหยุดอยู่ที่บรรทัดหนึ่ง
【หัวหน้ากลุ่ม】: เจอแล้ว
หลี่เม่ส่งภาพบันทึกการสอบปากคำเข้าไปในกลุ่ม
【หัวหน้ากลุ่ม】: ในสำนวนระบุว่า ช่วงเวลาสำคัญที่เกิดเหตุ มีเพียงคนเดียวที่เกี่ยวข้องกับห้อง 311 โดยตรง
【หัวหน้ากลุ่ม】: เธอคือเพื่อนร่วมห้องที่พบความผิดปกติเป็นคนแรก และโทรแจ้งตำรวจที่หมายเลข 110
【หัวหน้ากลุ่ม】: หลิวเสี่ยวจิ้ง
ในกลุ่มเงียบไปชั่วขณะ
【เจ้ากั๋วชิ่ง】: ผู้แจ้งความเหรอ?
【เจ้ากั๋วชิ่ง】: โจรตะโกนจับโจร? คดีฆาตกรรมแบบนี้เจอกันบ่อยอยู่แล้ว
【เจ้ากั๋วชิ่ง】: แต่เมื่อตำรวจเจียงเฉิงสืบสวนมาถึง 5 วัน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ตรวจสอบเพื่อนร่วมห้อง
【เฉินกั๋วตง】: ผมอ่านบันทึกคำให้การของเธอแล้ว
เฉินกั๋วตงพิมพ์ตอบอย่างรวดเร็ว
【เฉินกั๋วตง】: ตำรวจเคยสอบสวนเธอในฐานะผู้ต้องสงสัยคนแรกจริง
【เฉินกั๋วตง】: แต่หลักฐานยืนยันว่าเธอไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุนั้นแน่นหนาราวแผ่นเหล็ก
【เฉินกั๋วตง】: คืนเกิดเหตุ เธอมีหลักฐานยืนยันที่อยู่ถึงสามช่วง
【เฉินกั๋วตง】: ตั้งแต่ 19:00 ถึง 21:00 เธอรับประทานอาหารกับเพื่อนชมรมที่นอกรั้วมหาวิทยาลัย มีคนร่วมโต๊ะสิบกว่าคนเป็นพยาน
【เฉินกั๋วตง】: ตั้งแต่ 21:30 ถึง 23:00 เธออ่านหนังสือช่วงค่ำอยู่ในอาคารเรียน กล้องวงจรปิดบันทึกภาพตอนเข้าและออกไว้ได้
【เฉินกั๋วตง】: ตั้งแต่ 23:30 ถึง 02:00 เธอไปร่วมงานวันเกิดของเพื่อนอีกคนที่นอกรั้วมหาวิทยาลัย นอกจากภาพถ่ายหมู่แล้ว ยังมีภาพจากกล้องวงจรปิดในร้านคาราโอเกะด้วย