สืบสวนอาชญา: ทั้งกลุ่มเป็นนักสืบสุดยอด ทำไมฉันเป็นแค่คนธรรมดา?

ตอนที่ 27 ชายคนนั้นหน้าตาเป็นอย่างไร?

7 นาที· 1.5K คำ

【เมิ่งเชา】: ใช่เลย!

【เมิ่งเชา】: อัจฉริยะอย่างฉันเพิ่งลองค้นในเถาเป่าดูเมื่อกี้เอง รุ่นเดียวกันราคาแค่ 39.9 หยวน แถมส่งฟรี! แค่ใส่เสื้อผ้าก็ยัดข้อหาให้คนได้ แล้วจะมีพวกนักสืบอย่างเราไว้ทำไม?

กลางดึก เสียง “แปะ” เบา ๆ ดังขึ้น

โรงเตี๊ยมที่ไฟดับมาหลายชั่วโมง ในที่สุดก็กลับมาสว่างอีกครั้ง

หลอดไฟในโถงใหญ่กะพริบอยู่สองสามหน ก่อนจะส่องสว่างขึ้นมาใหม่

บรรดาแขกต่างโล่งอก พากันลุกขึ้นแล้วแยกย้ายกลับห้อง

โรงเตี๊ยมกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง

หลี่เม่อยืนอยู่เพียงลำพังตรงบันไดชั้นสาม

เขาไม่ได้กลับห้อง

ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดดูภาพถ่ายในชีวิตประจำวันของเฉินหงก่อนเสียชีวิต

สายตาหยุดอยู่ที่รองเท้าส้นสูงแบบพิเศษซึ่งเฉินหงสวมอยู่

หลี่เม่ก้มหน้าลง

พื้นไม้ในทางเดินชื้นแฉะจากฝนที่ตกหนักติดต่อกันหลายวัน มีไอน้ำเกาะอยู่บาง ๆ

ตรงขอบบันไดเหลือรอยโคลนจาง ๆ อยู่หลายรอย

เสื้อผ้าเปลี่ยนได้ จะสวมแจ็กเก็ตทับก็ได้

แต่รองเท้าส้นสูงคู่นั้นอาจซื่อตรงยิ่งกว่าแจ็กเก็ตสีน้ำเงินเสียอีก

หลี่เม่ใช้นิ้วสองนิ้วขยายภาพบนหน้าจอ

รายละเอียดส้นรองเท้าของเฉินหงปรากฏชัดขึ้นบนจอ

ด้านในของส้นรองเท้ามีรอยบิ่นเป็นรูปครึ่งวงกลม ซึ่งเกิดจากการกระแทกซ้ำ ๆ มาเป็นเวลานาน

ขอบด้านนอกของส้นรองเท้ามีรูปทรงสอบเข้าหากันในแนวดิ่ง ซึ่งพบเห็นได้ไม่บ่อยนัก

ทั้งรอยสึกและรูปแบบรองเท้าเช่นนี้ ยากจะปลอมแปลงอย่างยิ่ง

หลี่เม่ไม่ได้รีบร้อนบอกสิ่งที่พบออกไป

เขาส่งข้อความหนึ่งข้อความในกลุ่ม

【เจ้าของกลุ่ม】: @หานตง ช่วยจัดเรียงรูปพื้นภายในโรงเตี๊ยมทั้งหมดที่ถ่ายไว้ตอนตำรวจตรวจสถานที่เกิดเหตุ ตามลำดับชั้นและตำแหน่ง แล้วส่งมาให้ฉันที

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป