หัวหน้าคนนั้นคือโจวเอ้อเกิน
เขาพาน้องชายโจวซานเกิน ลูกชายโสดสองคนของตัวเอง และลูกชายของน้องชายอีกคน รวมเป็นผู้ชายห้าคน ยืนหน้าบ้านเจียงเหวินฮ่าวอย่างดุดัน
“เจียงเหวินฮ่าว แกหาเรื่องป้าสองกับป้าสามของแกทำไม”
ทันทีที่เห็นเจียงเหวินฮ่าว โจวเอ้อเกินก็หดคอเล็กน้อย
จู่ๆ ที่ใดที่หนึ่งก็ปวดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
ที่ตรงนั้นเคยถูกมดกัด ต้องพักรักษาตัวอยู่นานถึงจะหาย
ตั้งแต่นั้นมา ด้านนั้นของเขาก็ไม่ค่อยจะขึ้นอีกเลย
เขาโทษเจียงเหวินฮ่าวไว้ตั้งแต่ครั้งนั้น
ก่อนหน้านี้มีคนมาบอกข่าว เขาไม่ได้ถามละเอียด เรียกน้องชายสามกับลูกชายที่บ้าน หยิบอาวุธติดมือแล้ววิ่งมาทางนี้
โจวซานเกินก็เกลียดเจียงเหวินฮ่าวเช่นกัน
จนตอนนี้ที่บ้านยังมีกลิ่นเหม็นขี้คลุ้งอยู่เลย ล้วนเป็นฝีมือเจียงเหวินฮ่าว
ผู้หญิงสองคนในแม่น้ำ พอเห็นสามีและลูกชายของตนมากันหมด ก็ฮึกเหิมขึ้นมาทันที ตะโกนด่าอยู่ในแม่น้ำ
พวกนางไม่ออกจากแม่น้ำ ทนหนาวแช่อยู่ตรงนั้น มือหนึ่งด่ามือหนึ่งก็ตบน้ำ น้ำกระเซ็นใส่หน้าใส่ผม ดูรกรุงรังเหมือนหมาตกน้ำ
ทั้งสองคนแต่งตัวให้ดูน่าสมเพช
เพื่อให้ชาวบ้านได้เห็นว่าเจียงเหวินฮ่าวรังแกพวกนางยังไง
เจียงเหวินฮ่าวทำเหมือนไม่ได้ยิน เอาแต่ปลอบผู้หญิงตัวเล็กตรงหน้า
เฉินตงเม่ยก็กลัวอยู่แล้ว พอเห็นพวกนั้นมารุมกันที่หน้าประตู ก็รู้สึกเสียใจขึ้นมาทันที
ผู้ชายร่างใหญ่ห้าคน แถมในมือยังมีอาวุธ เจียงเหวินฮ่าวคนเดียวจะสู้พวกเขาได้ยังไง!
