เจียงเอ้อเฉิ่นถูกพี่สะใภ้ใหญ่ดุ ไม่ได้โกรธแม้แต่น้อย ยังคงยิ้มแป้นเดินเข้ามาใกล้
“พี่สะใภ้ใหญ่ เจ้าเฮ่าจื๊อพูดแล้วว่า เนื่องจากฉันปกป้องตงเม่ยได้ผลงาน จะแบ่งลูกอมให้ฉัน”
เกาหงเสียเบะปาก แต่ก็ไม่ได้ดุอีก “เฮ่าจื๊อ เอายาหม่องน้ำมันดอกคำฝอยให้น้าสะใภ้รองหนึ่งขวด”
เจียงเหวินฮ่าวรับคำ เฉินตงเม่ยรีบบอก “ฉันไปหยิบเอง แล้วก็ของฝากลูกอมให้น้าสะใภ้รอง ฉันจะถือไปให้พร้อมกัน”
พูดจบก็หันหลังวิ่งเหยาะๆ เข้าไปในบ้าน
เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ เธอยังคงทำใจให้สงบไม่ได้มาจนถึงตอนนี้
ก่อนหน้านี้ที่บ้านพ่อแม่ ไม่ว่าเธอจะถูกข่มเหงมากหรือน้อย ก็ไม่เคยมีใครสนใจ
กระทั่งถูกคนนอกกลั่นแกล้ง แม่รู้เข้า ยังต่อว่าเธอ บอกว่าทำไมคนอื่นไม่กลั่นแกล้งคนอื่น มากลั่นแกล้งแค่เธอ
ตั้งแต่นั้นมา เวลาถูกข่มเหงนอกบ้าน เธอไม่เคยเล่าให้ที่บ้านฟังอีกเลย เก็บเอาไว้คนเดียวเงียบๆ
แต่วันนี้ เธอได้เห็นแล้วว่าครอบครัวที่เปี่ยมไปด้วยความรักนั้นเป็นเช่นไร
เธอแค่ถูกป้าเหล่านั้นต่อว่าสองสามคำ ก็นำไปสู่การลงโทษเช่นนี้
ทั้งสองคนไม่เพียงถูกโยนลงน้ำ แม้แต่สามีของพวกนางก็โดนกระโดดส้วม
เธอแทบจะบรรยายความรู้สึกของตัวเองไม่ได้ หัวใจขึ้นๆ ลงๆ อยู่นานไม่อาจสงบลงได้
สิ่งที่ทำให้เธอคาดไม่ถึงคือ เจียงเอ้อเฉิ่นที่ปกติชอบเอาเปรียบและซุบซิบนินทา ก็ยังพุ่งออกมาช่วยเธอ
แถมยังไปสู้กับคนอื่นอีก!
ยิ่งคาดไม่ถึงคือแม่ผัว นางกลับปกป้องถึงเพียงนี้!