ขณะที่ลูกแอปเปิ้ลแกว่งมาตรงกลาง เฉินตงเม่ยก็สบตากับเจียงเหวินฮ่าว
แถมเขายังบีบมือเธอเบา ๆ อีกด้วย
เห็นจังหวะเหมาะ เฉินตงเม่ยรีบพุ่งหน้ากัดแอปเปิ้ล
ด้วยความเขินอายและตื่นกลัว เธอถึงกับหลับตาปี๋
นึกว่าจะชนแอปเปิ้ล แต่กลับเป็นว่า เธออ้าปากชนเข้ากับของนุ่ม ๆ อย่างจัง
ฝูงชนที่ล้อมดูพากันส่งเสียงเฮฮาอย่างตื่นเต้น
เฉินตงเม่ยใจเต้นแรง รีบลืมตา ก็พบว่าเบื้องหน้าคือดวงตาของเจียงเหวินฮ่าวในระยะประชิด
รู้ตัวว่าทำอะไรลงไป สมองของเฉินตงเม่ยก็วาบหวาม
ตัวร้อนวูบวาบทั้งร่าง รีบผละจากริมฝีปากของเจียงเหวินฮ่าว
เจียงเหวินฮ่าวจ้องมองเธอ ตัวเขาไม่ขยับ หางตามีรอยยิ้ม เพียงแค่บีบมือเธอเบา ๆ ให้ผ่อนคลาย
ครั้งนี้ เฉินตงเม่ยไม่อาจผ่อนคลายลงได้
สัมผัสเมื่อครู่ มันกระตุ้นเธอมากเกินไป เธอทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไม่ได้
เจียงเทากับคนอื่น ๆ หัวเราะกันครืน สีหน้าฉายแววสมใจ
เฉินตงเม่ยก้มหน้า ไม่กล้าสบตาเจียงเหวินฮ่าวอีก เธอละอายใจแทบแทรกแผ่นดินหนี
เจียงเหวินฮ่าวกวาดสายตาดุ ๆ ไปที่เจียงเทา
เจียงเทามองท่าทางของเจ้าสาวแล้วก็หัวเราะพลางร้องเสียงดังว่า “วันนี้เป็นวันมงคลของพวกเจ้า ยิ่งหัวเราะมาก ก็ยิ่งหมายความว่าชีวิตคู่จะราบรื่นยิ่งขึ้น ข้าเล่นเกมพวกนี้ก็เพื่อให้พวกเจ้าหัวเราะกันนี่แหละ พี่สะใภ้เล็ก ยิ้มให้พวกเราดูหน่อยสิ”
เจียงเทาดึงความสนใจของทุกคนมาที่เฉินตงเม่ย
เฉินตงเม่ยหน้าแดงราวกุ้งสุก สีหน้าแดงก่ำ แต่แววตาฉายประกายพิกล
เห็นหัวหน้าฮาเร็มแต่งงานสั่งให้ยิ้ม เธอก็ใจเต้นแรง
เธอไม่กล้าทำหน้าบูด ถ้าทำหน้าบูด ทุกคนต้องหาว่าเธอรับมุกเล่นไม่เป็นแน่
จนใจ เธอจึงได้แต่เงยหน้ายิ้ม เพื่อไม่ให้ครอบครัวเจียงเสียหน้า
เจียงเทาหัวเราะชอบใจ “พี่น้องทั้งหลาย เจ้าสาวยิ้มสวยไหม”
“สวย!” เสียงเดียวจากทุกคน
“ได้ยินหรือยัง พี่ตงเม่ย พวกเขาบอกว่าเจ้าสวย นี่หมายความว่า ชีวิตคู่ของเจ้ากับพี่เหวินฮ่าวของข้าจะเต็มไปด้วยความรักและความสุข!”
เสียงโห่ร้องดังขึ้นอีกครา
ไม่มีใครเอ่ยถึงเรื่องที่เธอจูบปากกับเจียงเหวินฮ่าวเมื่อครู่ ทุกคนพากันแซวให้เธอยิ้ม
เฉินตงเม่ยผ่อนคลายลง คราวนี้เผยรอยยิ้มจากใจจริง