ลูกสาวถูกหลอกสองร้อยล้าน ฐานะมั่งคั่งสุดถูกเปิดโปง

ตอนที่ 4 สูเค่อเล่อ อาจเคยโดนหลอกเอาเงินมาก่อน

7 นาที· 1.7K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ห้องไลฟ์ระเบิดขึ้นทันที

ผู้ชมทั้งห้าล้านคนฮือฮากันสุดขีด แชตนับไม่ถ้วนแห่ทะลักเต็มหน้าจอ ภาพที่กระตุกอยู่เพิ่งกลับมาเป็นปกติได้ไม่นาน แชตรอบใหม่ก็ทำให้ห้องไลฟ์แทบล่มอีกครั้ง

“เท่าไหร่นะ เมื่อกี้เสียงเบาไป ฟังไม่ชัด! ตกลงโอนไปเท่าไหร่กันแน่?”

“สองร้อยล้านเหรอ?! คงไม่ได้เอาเงินดอลลาร์ซิมบับเวมาหลอกพวกเราหรอกนะ?”

“ให้ตายก็ไม่เชื่อ! ต้องเป็นบทที่ทีมงานเขียนขึ้นมาเพื่อเรียกกระแสแน่ ๆ!”

“ขำแล้ว หลอกชาวเน็ตธรรมดาไม่สำเร็จ เลยหันมาหลอกผู้ชมใสซื่อในห้องไลฟ์แทนสินะ?”

แชตที่เต็มไปด้วยคำถาม ความตกตะลึง และเสียงแซวถาโถมซ้อนกันเป็นชั้น ไม่มีผู้ชมคนไหนยอมเชื่อจำนวนเงินที่เหลือเชื่อนี้

ไม่ต้องพูดถึงชาวเน็ตหน้าจอ แม้แต่แขกรับเชิญในสตูดิโอเอง ตอนนี้ก็ยังมีสีหน้าเคลือบแคลง ไม่อยากเชื่ออยู่เต็มหน้า

หลังความเงียบงันชั่วครู่ เสียงซุบซิบเบา ๆ ก็ดังขึ้นทั่วสตูดิโออีกครั้ง สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังพนักงานที่กำลังลนลานคนนั้น

เสี่ยวซ่ายืนนิ่งค้างอยู่หลายวินาที กว่าจะได้สติก็ฝืนยิ้ม พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจือความจนใจ

“ท่านรัฐมนตรีหวัง ลูกน้องของท่านนี่ตลกจริง ๆ นะครับ”

เขาคิดแค่ว่าพนักงานใหม่ตื่นเต้นจนทำงานพลาด อ่านตัวเลขผิด แล้วจงใจสร้างเรื่องเข้าใจผิดขึ้นมา

กำลังถ่ายรายการสดอยู่บนเวที ผู้ชมทั้งประเทศก็กำลังดูอยู่แท้ ๆ กลับรายงานยอดเงินที่เหลือเชื่อถึงสองร้อยล้าน ใครได้ยินก็ต้องคิดว่าเป็นเรื่องล้อเล่น

สีหน้าของหวังอิงชิงยังคงเคร่งขรึม บรรยากาศจริงจังรอบตัวเขาทำให้คนอื่นแทบหายใจไม่ออก

เขาขมวดคิ้วแล้วตำหนิเสียงเข้ม

“นี่เป็นการถ่ายทอดสดของสถานีโทรทัศน์กลาง ผู้ชมทั้งประเทศกำลังดูอยู่ อย่ามาล้อเล่นตื้น ๆ แบบนี้กับผม”

พูดจบ เขาก็มองพนักงานด้วยสายตาคมกริบ น้ำเสียงเปี่ยมอำนาจจนไม่อาจโต้แย้ง

“พูดมาให้ชัด ยอดเงินที่เข้าบัญชีจริง ๆ เท่าไหร่?”

ถูกบุคคลสำคัญทั้งสองซักถามต่อเนื่อง พนักงานหนุ่มก็ร้อนใจจนแทบทำอะไรไม่ถูก ขอบตาแดงก่ำ เกือบจะร้องไห้ออกมาตรงนั้น

เขากำแท็บเล็ตทำงานในมือแน่นทั้งสองข้าง น้ำเสียงทั้งร้อนรนทั้งน้อยใจ เจือด้วยเสียงสะอื้นอย่างชัดเจน

“ผมไม่ได้ล้อเล่น! จริง ๆ นะครับ!”

“ถ้าพวกท่านไม่เชื่อ ผมเปิดรายการโอนเงินจากระบบหลังบ้านให้ดูเลย! เป็นเรื่องจริงร้อยเปอร์เซ็นต์ สองร้อยล้านจริง ๆ ครับ!”

สิ้นเสียง พนักงานก็ก้มหน้ากดแท็บเล็ตทันที นิ้วมือสั่นเล็กน้อยเพราะความตื่นเต้น ก่อนจะเรียกรายการธุรกรรมอย่างเป็นทางการจากระบบหลังบ้านขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

ภาพบนจอฉายสลับตามทันที รายการโอนเงินที่มองเห็นได้ชัดปรากฏบนจอใหญ่ของสตูดิโอ และถ่ายทอดออกไปในภาพไลฟ์พร้อมกัน

วินาทีนั้น เสี่ยวซ่า หวังอิงชิง และหลิวอี้เฟยต่างยืนนิ่งสนิท ราวกับถูกแช่แข็งอยู่ตรงนั้น

ทั้งสามเบิกตากว้างยิ่งกว่ากระดิ่งทองเหลือง อ้าปากค้างจนยัดไข่เข้าไปได้ทั้งฟอง สมองหยุดทำงาน ว่างเปล่าไปหมด

หลังความเงียบชั่วครู่ เสี่ยวซ่าซึ่งผ่านเหตุการณ์ใหญ่น้อยมานับไม่ถ้วนและปกติสุขุมสำรวมมาโดยตลอด ก็ไม่สนภาพลักษณ์พิธีกรอีกต่อไป

ต่อหน้าผู้ชมออนไลน์ห้าล้านคน เขากลั้นไม่อยู่จนสบถคำหยาบออกมาคำหนึ่ง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตกตะลึงสุดขีด

“เชี่ย! เป็นเรื่องจริงด้วย! สองร้อยล้านเต็ม ๆ จริง ๆ!”

หลิวอี้เฟยยืนอยู่ข้าง ๆ ตัวแข็งทื่อ หัวใจเต้นรัว ในหัวสับสนวุ่นวายไปหมด

เธอนิ่งอึ้งไปหลายวินาที ก่อนจะนึกถึงเรื่องสำคัญอย่างหนึ่งขึ้นมาได้ ฉับพลันนั้นหนังศีรษะก็ชาวาบ

เธอรีบยื่นมือไปคว้าแขนเสื้อของหวังอิงชิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยความตื่นตระหนกจนเสียงสั่นเล็กน้อย

“ท่านรัฐมนตรีหวัง! ฉัน...ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ!”

“ถ้ายอดเงินในคดีฉ้อโกงสูงถึงสองร้อยล้าน ตามกฎหมายจะต้องติดคุกกี่ปีคะ?”

วินาทีนั้นเธอลืมไปหมดแล้วว่าตัวเองแค่มาร่วมรายการจำลองสถานการณ์ ในหัวมีแต่ยอดเงินมหาศาลสองร้อยล้าน ส่วนในใจก็เหลือเพียงความตื่นตระหนกไม่รู้จบ

ส่วนตอนนี้ความคิดของหวังอิงชิงไม่ได้อยู่ที่หลิวอี้เฟยเลยแม้แต่น้อย

ในฐานะรองรัฐมนตรีกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ สิ่งแรกที่เขาคิดไม่ใช่เรื่องล้อเล่นหรือผลของรายการ แต่เป็นปัญหาในการปฏิบัติงานที่จริงจังอย่างยิ่ง

เขาเริ่มวางแผนในใจอย่างรวดเร็วแล้วว่า หลังจบการถ่ายทอดสดจะต้องจัดระเบียบและแก้ไขงานของหน่วยงานปราบมิจฉาชีพในกรุงปักกิ่งให้ดี

รายการรณรงค์ปราบมิจฉาชีพชั้นนำระดับประเทศแท้ ๆ กลับปล่อยให้คนธรรมดาถูกคำพูดหลอกลวงที่เรียกกันว่ากลโกง หลอกเอาเงินไปถึงสองร้อยล้าน นี่เป็นข้อบกพร่องร้ายแรงในการทำงานปราบมิจฉาชีพ หากแพร่ออกไปคงน่าขายหน้าไปทั่ว

ความคิดแล่นผ่านอย่างรวดเร็ว เขาแทบจะตอบออกไปทันทีด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมอย่างยิ่ง

“ยอดเงินในคดีสองร้อยล้าน ถือเป็นจำนวนเงินที่สูงมาก โทษสูงสุดของความผิดฐานฉ้อโกงคือจำคุกตลอดชีวิต”

“จำคุกตลอดชีวิต!”

คำสี่คำนี้ดังกึกก้องราวสายฟ้าฟาดใส่หูหลิวอี้เฟย

ขาเธออ่อนยวบ ร่างโซเซไปนิดหนึ่ง เกือบล้มลงบนเวทีถ่ายทอดสด ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือดในพริบตา

ความหวาดกลัวเข้าครอบงำไปทั่วร่าง หลายวินาทีผ่านไปเธอถึงได้สติ แล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างโล่งอก

จริงด้วย!

นี่เป็นแค่การจำลองสถานการณ์ฉ้อโกงของรายการ!

เงินที่อีกฝ่ายโอนไปเป็นบัญชีการกุศลจำลองของทีมงาน ไม่ใช่การฉ้อโกงเงินจริง!

ความรู้สึกหวาดผวาหลังเข้าใจผิดไปเองทำให้แผ่นหลังของเธอชุ่มเหงื่อเย็นไปหมดในทันที

ขณะเดียวกัน หวังอิงชิงก็กลับมาจากความคิดเรื่องงาน สัญชาตญาณในฐานะมืออาชีพทำให้เขาจัดการสถานการณ์ฉุกเฉินทันที

สีหน้าเขาเคร่งขรึม สั่งการอย่างเป็นทางการด้วยความรวดเร็วฉับไว ไม่มีอ้อมค้อมแม้แต่น้อย

“รีบติดต่อธนาคารพันธมิตรเดี๋ยวนี้ แล้วอายัดบัญชีที่รับเงินครั้งนี้ทันที!”

“อายัดเงินก้อนนี้ไว้และกำกับดูแลตลอดเวลา ห้ามใครนำไปใช้แม้แต่หยวนเดียว ไม่ว่าจะด้วยชื่อหรือเหตุผลใดก็ตาม!”

เงินสองร้อยล้านเป็นจำนวนมหาศาลที่มากพอจะทำให้คนมากมายยอมเสี่ยงทำผิดกฎหมาย

แม้จะเป็นเพียงรายการทดสอบของบัญชีจำลองของรายการ ก็ต้องกำกับดูแลอย่างเด็ดขาด ป้องกันช่องโหว่และความเสี่ยงทุกอย่าง

บรรยากาศในสตูดิโอตึงเครียดถึงขีดสุด ส่วนผู้ชมหน้าจอก็ร้อนใจจนแทบทนไม่ไหว

แชตทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตทะลักขึ้นมาอีกครั้ง กระแสความนิยมพุ่งทะยานจนหยุดไม่อยู่

“พระเจ้า! จำคุกตลอดชีวิตเลยเหรอ ใครจะรับไหว!”

“ตอนนี้ตัวฉันชาวาบไปหมดแล้ว! สองร้อยล้านเป็นเรื่องจริงด้วย!”

“ทีมงานอย่าปิดบังอยู่เลย! เอารายการโอนเงินฉบับเต็มออกมาให้พวกเราดูหน่อย!”

“ช่างกล้องรีบซูมภาพใกล้ ๆ เลย! คืนนี้ข้าวมันไก่ของคุณ ฉันเลี้ยงเอง!”

“เกิดมาอายุยี่สิบกว่าปี ยังไม่เคยเห็นรายการโอนเงินสองร้อยล้านเลย วันนี้ต้องเปิดหูเปิดตาหน่อยแล้ว!”

ผู้ชมทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตตื่นเต้นฮือฮา เสียงเรียกร้องดังลั่นไปทั่ว

จางรุ่ย ผู้กำกับหลักที่อยู่หลังเวที มองตัวเลขกระแสความนิยมที่พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องกับแชตของผู้ชมที่ไหลแน่นเต็มหน้าจอ แล้วไม่กล้าปล่อยให้เรื่องยืดเยื้อต่อไปอีก

เขาสั่งผ่านหูฟังทันที ให้กล้องจับภาพหน้าจอแท็บเล็ตของพนักงานไว้ตลอด

รายการธุรกรรมที่เห็นได้อย่างชัดเจนปรากฏต่อหน้าผู้ชมทั่วประเทศ โดยไม่มีสิ่งใดบดบัง

เวลาที่เงินเข้าบัญชี: สิบนาทีก่อน

ยอดเงินที่เข้าบัญชี: 200000000 หยวนถ้วน

ตัวอักษรสีดำบนพื้นขาว รายการบันทึกจากระบบทางการ เป็นเรื่องจริงยิ่งกว่าจริง

ห้องไลฟ์เงียบลงชั่วขณะ ก่อนจะระเบิดฮือฮาขึ้นมาอีกครั้ง

“แคปหน้าจอแล้ว! ฉันจะเก็บไว้ตลอดชีวิต! ชาตินี้ได้เปิดหูเปิดตาจริง ๆ!”

“โอนสองร้อยล้านเป็นเงินบริจาคเหมือนให้เงินค่าขนม นี่มันครอบครัวระดับไหนกันเนี่ย?”

“ฉันอยากรู้สุด ๆ! สูเค่อเล่อคนนี้เป็นใครกันแน่ ถึงได้เหมือนคนไม่ธรรมดาขนาดนี้?”

“ใช่เลย! คนธรรมดาโอนเงินผ่านบัตรธนาคารยังมีวงเงินจำกัดต่อวัน แล้วเธอโอนสองร้อยล้านได้ในครั้งเดียวได้ยังไง?”

“นี่จะใช่ชาวเน็ตธรรมดาที่ไหนกัน เธอเป็นคุณหนูจากตระกูลมหาเศรษฐีที่หลงเข้ามาในรายการวาไรตี้ชัด ๆ!”

ความอยากรู้อยากเห็นของทุกคนพุ่งเป้าไปที่สูเค่อเล่อ ผู้ซึ่งไม่เคยปรากฏตัวให้เห็นเลย

ท่ามกลางความตื่นฮือฮาทั่วสตูดิโอและเสียงถกเถียงร้อนแรงบนอินเทอร์เน็ต เผิงโจว ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาที่เฝ้าสังเกตการณ์เงียบ ๆ อยู่ตลอด ในที่สุดก็เงยหน้าขึ้นช้า ๆ

ในมือเขาถือกระดาษขาวแผ่นหนึ่งที่เพิ่งเขียนบทวิเคราะห์เสร็จ สีหน้าเป็นมืออาชีพและเคร่งขรึม ก่อนจะเอ่ยขัดเสียงอึกทึกในสตูดิโอ

“เมื่อครู่นี้ระหว่างที่อี้เฟยคุยโทรศัพท์กับสูเค่อเล่อ ผมสังเกตการณ์ควบคู่ไปตลอด จากมุมมองทางจิตวิทยา ผมได้วิเคราะห์และจัดทำประวัติบุคลิกภาพของเธอแบบครบถ้วนไปพร้อมกัน”

ทุกคนเงียบลงทันที สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่เผิงโจว รอฟังบทวิเคราะห์จากผู้เชี่ยวชาญ

เผิงโจวก้มมองบันทึกในมือ ก่อนเอ่ยช้า ๆ ด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“ประการแรก อายุของสูเค่อเล่อไม่มากแน่นอน จากน้ำเสียง ความเคยชินในการพูด และวิธีคิดของเธอ ประเมินได้ว่าอายุไม่เกินสิบแปดปี”

“ประการที่สอง ครอบครัวของเธอมีฐานะดีอย่างยิ่ง เธอได้รับการปกป้องจากครอบครัวในทุกด้าน เติบโตมาอย่างทะนุถนอมและเพียบพร้อม เป็นคุณหนูตระกูลร่ำรวยที่ไม่รู้ความเป็นไปของโลกอย่างแท้จริง”

“จิตใจบริสุทธิ์ จริงใจกับผู้อื่น ไม่มีความระแวดระวัง ไม่คิดร้ายกับคนแปลกหน้า และไม่เข้าใจความชั่วร้ายของใจคนในโลกนี้”

เผิงโจวหยุดพูดชั่วครู่ ก่อนเงยหน้ามองทุกคนแล้วกล่าวข้อสรุปสุดท้าย ซึ่งเป็นข้อสรุปที่น่าตกตะลึงที่สุด

น้ำเสียงของเขาหนักแน่น ทุกถ้อยคำชัดเจนแจ่มแจ้ง:

“เมื่อพิจารณาจากปฏิกิริยาตลอดบทสนทนา การถ่วงเวลาตอนโอนเงิน และการโอนเงินโดยไม่ระแวดระวัง ผมขอสันนิษฐานอย่างกล้าหาญว่า เด็กสาวคนนี้น่าจะไม่ได้เจอกลโกงแบบนี้เป็นครั้งแรก มีความเป็นไปได้สูงว่าเธอเคยถูกหลอกมาก่อน”

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป