ทันทีที่เผิงโจวพูดคำวินิจฉัยจบ บรรยากาศภายในห้องส่งก็พลันอึมครึมลงในทันที
สีหน้าของหวังอิงชิงคล้ำลงอย่างเห็นได้ชัด ดำสนิทราวกับก้นหม้อ แรงกดดันรอบตัวต่ำจนน่าหวาดหวั่น
ในฐานะรองรัฐมนตรีกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ เขานั่งควบคุมรายการรณรงค์ปราบมิจฉาชีพระดับชาตินี้ตลอดทั้งรายการ จุดประสงค์แรกเริ่มก็เพื่อเผยแพร่ความรู้ในการป้องกันการหลอกลวงแก่ประชาชนทั่วประเทศ และลดอัตราการเกิดคดีฉ้อโกง
แต่ถ้าข้อสันนิษฐานของเผิงโจวเป็นจริง สูเค่อเล่อถูกกลโกงสารพัดหลอกลวงมาโดยตลอด จนสูญเสียเงินครั้งแล้วครั้งเล่า นั่นก็ไม่ต่างอะไรกับการตบหน้าเจ้าหน้าที่ปราบมิจฉาชีพทุกคนอย่างแรง
เรื่องนี้ไม่ใช่แค่ความผิดพลาดเล็กน้อยของรายการอีกต่อไป แต่เป็นข้อบกพร่องครั้งใหญ่ของงานรณรงค์ปราบมิจฉาชีพทั่วประเทศอย่างแท้จริง
การให้ความรู้เรื่องปราบมิจฉาชีพที่กระจายไปทั่วประเทศ การบรรยายในชุมชน และการประชาสัมพันธ์ออนไลน์ สุดท้ายกลับยังมีผู้เสียหายที่ไร้การระวังตัวและถูกหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า แถมยังเป็นวงเงินมหาศาล เรื่องนี้มากพอจะชี้ให้เห็นว่างานหลายอย่างยังไม่ได้ลงไปถึงระดับปฏิบัติจริง
เมื่อได้ยินข้อสรุปนี้ เสี่ยวซ่าก็รู้สึกยากจะเชื่ออยู่บ้าง เขาลังเลครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยทำลายความเงียบ
“อาจารย์เผิง เรื่องนี้ไม่น่าจะเป็นไปได้นะครับ”
“ตอนนี้ทั้งโลกออนไลน์และประชาชนทั่วประเทศต่างก็ได้รับความรู้เรื่องปราบมิจฉาชีพกันแล้ว แพลตฟอร์มใหญ่ ๆ ก็ผลัดกันส่งกรณีเตือนภัยมาให้ดู คนทั่วไปย่อมมีความระมัดระวังกันอยู่บ้าง”
“คนที่หยิบเงินสองร้อยล้านออกมาบริจาคได้อย่างง่ายดาย ต่อให้อายุยังน้อย ก็คงไม่ถูกหลอกบ่อยขนาดนั้นหรอกครับ”
หลิวอี้เฟยที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ใจอ่อนยวบ สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสาร น้ำเสียงเจือความสะเทือนใจอย่างชัดเจน
“ถ้าเป็นอย่างนั้น สูเค่อเล่อก็น่าสงสารเกินไปแล้ว”
“ฉันฟังออกว่าเสียงของเธอบริสุทธิ์และใจดีมาก แถมยังมีน้ำใจขนาดหยิบเงินสองร้อยล้านมาทำสาธารณกุศลได้ง่าย ๆ”
“ถ้าเธอเชื่อคนอื่นอย่างไร้เดียงสาทุกครั้ง แล้วถูกหลอกครั้งแล้วครั้งเล่า พอมารู้ความจริงทีหลัง เธอจะเสียใจและผิดหวังขนาดไหนกันนะ”
แม้ทั้งสองจะตั้งข้อสงสัยและแสดงความรู้สึกออกมา แต่เผิงโจว ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยา กลับไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย เขาพยักหน้าอย่างมั่นใจ
“ผมไม่กล้าพูดว่าแม่นยำร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่เมื่อพิจารณาจากรายละเอียดบทสนทนาตั้งแต่ต้นจนจบ สภาพจิตใจและตรรกะในการใช้ชีวิตของเธอ มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นอย่างที่ผมว่า”
“เธอไม่ระวังตัวกับคนแปลกหน้า ไม่มีแนวคิดเรื่องเงิน พอใครเอ่ยปากขอความช่วยเหลือ ขอเงินบริจาค หรือขอให้ช่วยอะไร เธอก็จะเลือกเชื่อโดยไม่ทันคิด ไม่คิดแยกแยะเลยว่าเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องหลอก”
ประโยคนี้ทำลายความหวังลม ๆ แล้ง ๆ สุดท้ายของหวังอิงชิงจนหมดสิ้น
เขานั่งไม่ติดอีกต่อไป ร่างเอนมาข้างหน้าเล็กน้อย สีหน้าเคร่งเครียดอย่างที่สุด
แค่การจำลองบริจาคครั้งเดียวก็หยิบเงินสองร้อยล้านออกมาได้ หากถูกหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่ามาตลอด วงเงินที่เกี่ยวข้องสะสมกันย่อมเป็นตัวเลขมหาศาลเกินจินตนาการ ผลที่ตามมาคงเลวร้ายจนไม่อยากคิด
พวกมิจฉาชีพนับไม่ถ้วนคงจับจ้องเด็กสาวที่ไร้การระวังตัวคนนี้มานานแล้ว และมองเธอเป็นเป้าหมายสำหรับหลอกเอาเงินในระยะยาว
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ โทสะในใจของหวังอิงชิงก็พุ่งพล่านขึ้นมา
เขาเอ่ยข้อเรียกร้องอย่างเด็ดขาดต่อหน้าผู้ชมทั่วประเทศในทันที
“ผู้กำกับครับ ผมขอสมัครในสนามนี้เลย”
“ติดต่อสูเค่อเล่อได้ไหมครับ ผมอยากนำทีมไปสอบถามถึงที่ด้วยตัวเอง เพื่อตรวจสอบข้อเท็จจริง”
ทันทีที่ข้อเสนอนี้ถูกยกขึ้นมา ผู้ชมในห้องไลฟ์ทั้งห้าล้านคนก็ฮือฮาขึ้นทันที คอมเมนต์ทะลักขึ้นมาบนหน้าจออีกครั้ง
“สนับสนุน! สนับสนุนท่านรัฐมนตรีหวังเต็มที่!”
“ฉันอยากรู้สุด ๆ คุณหนูตระกูลเศรษฐีที่โอนเงินสองร้อยล้านออกไปง่าย ๆ หน้าตาเป็นยังไงกันแน่!”
“ทีมงานอย่ามัวชักช้า! รีบจัดไปเยี่ยมถึงบ้านเลย! วันนี้ฉันต้องตามเผือกให้รู้เรื่อง!”
“ตรวจสอบให้ละเอียด! ต้องสืบให้ชัดว่ามีมิจฉาชีพหลอกเด็กสาวคนนี้ไปแล้วกี่คน!”
ความอยากรู้อยากเห็นของผู้ชมทั่วโลกออนไลน์พุ่งขึ้นถึงขีดสุด เสียงเรียกร้องเป็นเอกฉันท์อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
จางรุ่ย ผู้กำกับที่อยู่หลังฉาก มองดูยอดผู้ชมในห้องไลฟ์ที่พุ่งสูงขึ้นต่อเนื่องจนทำลายสถิติสูงสุดของแพลตฟอร์ม แล้วก็เข้าใจได้ทันที
เรื่องในวันนี้จะต้องเป็นเหตุการณ์ที่น่าตื่นตะลึงและเป็นที่พูดถึงมากที่สุดนับตั้งแต่รายการ《ราชันปราบมิจฉาชีพ》ออกอากาศมา ขอแค่ตามไปถ่ายทำการเยี่ยมบ้านตั้งแต่ต้นจนจบ กระแสของรายการก็จะทำสถิติใหม่ได้อย่างแน่นอน
เขาไม่ลังเลเลย รีบติดต่อเสี่ยวซ่ากับทีมงานหน้างานผ่านหูฟังทันที เพื่อกำหนดขั้นตอนต่อไป
ตามแผนของทีมผู้กำกับ หลิวอี้เฟยจะโทรหาสูเค่อเล่ออีกครั้ง แล้วถือโอกาสเสนอว่าจะไปเยี่ยมถึงบ้าน
ไม่นาน เสียงเรียกเข้าที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น ปลายสายรับอย่างรวดเร็ว ก่อนเสียงนุ่มหวานของสูเค่อเล่อจะดังขึ้นช้า ๆ
“ฉันสูเค่อเล่อ พวกคุณมีเรื่องอะไรอีกหรือเปล่าคะ”
น้ำเสียงของเด็กสาวแฝงความระแวดระวังอยู่เล็กน้อย
จากนั้นเสียงที่ฟังดูไม่ค่อยมั่นใจก็ดังขึ้นอีกครั้ง “หรือว่าเมื่อกี้ฉันบริจาคเงินน้อยไป พวกคุณไม่พอใจเหรอคะ”
ทันทีที่ประโยคนี้ดังขึ้น ทั้งห้องไลฟ์และห้องส่งก็เงียบสนิทอย่างน่าประหลาด
ตอนแรกยังมีผู้ชมไม่น้อยล้อเลียนว่าสูเค่อเล่อแสร้งทำเป็นอวดรวย จงใจโอ้อวดฐานะ
แต่เมื่อหลักฐานการโอนเงินจริงจำนวนสองร้อยล้านปรากฏต่อหน้าทุกคน ก็ไม่มีใครคิดแบบนั้นอีก
ตอนนี้ในใจของทุกคนเหลือเพียงความคิดเดียว
เด็กสาวคนนี้ไม่รู้เรื่องเงินเลยจริง ๆ
เงินสองร้อยล้านที่คนทั่วไปทำงานทั้งชีวิตก็อาจหาไม่ได้ ในสายตาเธอกลับเป็นแค่เงินใช้เล่นที่หยิบออกมาบริจาคได้ง่าย ๆ แถมยังกลัวว่าคนอื่นจะมองว่าน้อยเกินไปอีก
หลิวอี้เฟยยืนอยู่หน้ากล้อง ในใจรู้สึกหลากหลายจนบอกไม่ถูก ทั้งอยากหัวเราะทั้งอยากร้องไห้
เธอโลดแล่นอยู่ในวงการบันเทิงมาหลายปี จนเป็นดาราหญิงแถวหน้า รายได้สูงกว่าคนทั่วไปมาก แต่ถึงอย่างนั้น แม้แต่เธอก็ยังไม่มีทางหยิบเงินสดสองร้อยล้านออกมาได้ง่าย ๆ
เมื่อเทียบกันแล้ว ความแตกต่างเห็นได้ชัดเจน
เธอรีบปรับน้ำเสียงให้อ่อนโยน แล้วอธิบายอย่างอดทน กลัวว่าจะทำให้เด็กสาวไร้เดียงสาตกใจ
“เค่อเล่อ อย่าคิดมากนะ ไม่ใช่เพราะคุณบริจาคน้อยเกินไป”
“เป็นเพราะคุณบริจาคเงินจำนวนมากเกินไป การกระทำที่เปี่ยมด้วยน้ำใจของคุณทำให้พวกเราซาบซึ้งมาก ทั้งทางรายการและกระทรวงความมั่นคงสาธารณะต่างก็ชื่นชมคุณมาก”
“พวกเราเลยตั้งใจจะไปมอบธงสาธารณกุศลให้คุณเป็นพิเศษ ตอนนี้คุณสะดวกไหมคะ”
เมื่อสูเค่อเล่อได้ยินคำพูดนี้จากปลายสาย เธอก็ดีใจขึ้นมาทันที น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและยินดีที่ปิดไม่มิด
“มีธงให้จริง ๆ เหรอคะ ดีจังเลย ดีจังเลย!”
“ก่อนหน้านี้ฉันบริจาคเงินไปหลายครั้ง ช่วยคนมาเยอะ แต่ไม่เคยมีใครเอาธงมาให้เลย นี่เป็นครั้งแรกค่ะ!”
ประโยคสั้น ๆ ง่าย ๆ ลอยเข้าหูทุกคนอย่างแผ่วเบา
แต่กลับเหมือนก้อนหินยักษ์ที่กระแทกลงกลางใจของทุกคนอย่างแรง
ห้องไลฟ์เงียบสนิททันที ไม่มีคอมเมนต์ล้อเลียนแม้แต่ข้อความเดียวอีกต่อไป
ทุกคนยืนยันได้อย่างเต็มที่แล้วว่าการวิเคราะห์ของเผิงโจวถูกต้องทุกประการ
ที่เธอพูดว่า “บริจาคเงินไปหลายครั้ง” ไม่ใช่การบริจาคให้มูลนิธิอย่างถูกต้องตามกฎหมายแต่อย่างใด แต่มีความเป็นไปได้สูงว่าเธอตกหลุมพรางของมิจฉาชีพครั้งแล้วครั้งเล่า
มิจฉาชีพนับไม่ถ้วนใช้ข้ออ้างเรื่องการกุศล การขอความช่วยเหลือ และการบรรเทาทุกข์จากภัยพิบัติ หลอกเอาเงินของเธอไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เมื่อรู้ความจริง โทสะของหวังอิงชิงก็ปะทุจนกดไว้ไม่อยู่
เขาทำงานด้านปราบมิจฉาชีพมาอย่างลึกซึ้งหลายปี พบเห็นคดีหลอกลวงสารพัดรูปแบบ ทั้งหลอกเอาเงินเก็บยามชราของผู้สูงอายุ ทั้งหลอกเอาค่าใช้จ่ายของนักเรียน แต่ไม่เคยเห็นใครหลอกเด็กสาวแสนดีไร้เดียงสาคนหนึ่งซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึงขนาดนี้
ด้วยความโกรธที่พุ่งขึ้นมา เขาลืมไปโดยสิ้นเชิงว่ารายการกำลังถ่ายทอดสด และผู้ชมทั่วประเทศกำลังรับชมอยู่ ก่อนจะกดเสียงต่ำและสบถออกมาอย่างเจ็บแค้น
“แม่งเอ๊ย อย่าให้ฉันจับพวกมิจฉาชีพกลุ่มนี้ได้ก็แล้วกัน!”
บรรยากาศเคร่งเครียดถึงขีดสุด หลิวอี้เฟยไม่กล้ารอช้า รีบพูดต่อ
“เค่อเล่อ งั้นบอกที่อยู่บ้านของคุณให้ละเอียดหน่อยนะคะ พวกเราจะออกเดินทางเดี๋ยวนี้ แล้วรีบไปมอบธงให้คุณค่ะ”
แต่คำถามง่าย ๆ นี้กลับทำให้สูเค่อเล่อที่อยู่อีกฟากของสายโทรศัพท์ลังเลขึ้นมาทันที
เธอพูดตะกุกตะกัก น้ำเสียงแฝงความสับสนและลำบากใจอยู่หลายส่วน
“ฉะ...ฉันอยู่ในกรุงปักกิ่งค่ะ แต่ไม่รู้ที่อยู่บ้านตัวเองแบบละเอียด...”
ทันทีที่ประโยคนี้ดังขึ้น ห้องไลฟ์ที่เพิ่งเงียบไปก็ระเบิดขึ้นอีกครั้ง เสียงตั้งข้อสงสัยดังระงมไม่ขาดสาย
“??? อยู่กรุงปักกิ่งแต่ไม่รู้ที่อยู่บ้านตัวเองเนี่ยนะ? มันสมเหตุสมผลเหรอ”
“ไม่ใช่มั้ง หรือว่าสมองไม่ค่อยดี? คนปกติที่ไหนจำที่อยู่บ้านตัวเองไม่ได้กัน”
“ตอนนี้แค่เปิดแผนที่ในมือถือก็รู้ตำแหน่งได้แล้ว เธอทำแค่นี้ไม่เป็นด้วยเหรอ”
“ยิ่งคิดยิ่งแปลก ทั้งถูกหลอกมาหลายครั้ง ทั้งจำที่อยู่ตัวเองไม่ได้ เด็กสาวคนนี้คงมีวุฒิภาวะทางจิตใจไม่ค่อยสมบูรณ์สินะ”
“หรือว่ารายการเตรียมบทไว้ล่วงหน้า ตั้งใจปั่นกระแสกันแน่”
คอมเมนต์ตั้งข้อสงสัยทยอยไหลผ่านหน้าจออย่างรวดเร็ว ในใจผู้ชมเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจและความฉงน
ทุกคนคิดไม่ตกว่า คุณหนูตระกูลเศรษฐีที่โอนเงินสองร้อยล้านออกไปได้ง่าย ๆ คนหนึ่ง กลับไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบ้านตัวเองอยู่ที่ไหน
คนในห้องส่งต่างก็มีสีหน้าสับสน พากันขมวดคิ้ว ความรู้สึกสังหรณ์ใจในใจยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
เด็กสาวที่ชื่อสูเค่อเล่อคนนี้ บริสุทธิ์ไร้เดียงสาและไม่ประสีประสาโลกกว่าที่พวกเขาคิดไว้มาก