ทันทีที่เผิงโจวปิดฉากการวินิจฉัยด้วยประโยคนั้น บรรยากาศในห้องออกอากาศก็อึ้อับลงทันที
สีหน้าของหวังอิงชิงมืดครึ้มจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ดำสนิทเทียบเท่าก้นหม้อ แรงกดดันรอบตัวต่ำจนน่าขนลุก
ในฐานะรองอธิบดีกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ ที่นั่งคุมรายการรณรงค์ปราบมิจฉาชีพระดับชาติตลอดทั้งช่วง เจตนาตั้งต้นของเขาคือการปลูกฝังความรู้เรื่องกันโกงให้ประชาชนทั้งประเทศ เพื่อลดอัตราการเกิดคดีมิจฉาชีพ
แต่ถ้าข้อสรุปของเผิงโจวเป็นจริง ที่สูเค่อเล่อถูกกลโกงต่าง ๆ หลอกจนประจำ และเสียเงินไปหลายครั้ง นั่นย่อมเท่ากับฟาดหน้าเหล่าเจ้าหน้าที่ปราบมิจฉาชีพทั้งหมดอย่างจัง
เรื่องนี้ไม่ใช่แค่เหตุวูบวาบของรายการอีกต่อไป แต่เป็นความล้มเหลวร้ายแรงจริง ๆ ของงานรณรงค์ปราบมิจฉาชีพทั้งประเทศ
การประชาสัมพันธ์กันทั่วบ้านทั่วเมือง การอบรมในชุมชน การรณรงค์ออนไลน์ สุดท้ายก็ยังมีกลุ่มผู้เสียหายมูลค่ามหาศาลที่ไร้การระวังตัวและถูกหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่ ซึ่งเพียงพอที่จะบอกว่าหลายงานนั้นไม่เคยลงไปถึงพื้นฐานเลย
เสี่ยวซ่าที่ได้ยินข้อสรุปนี้ก็แทบไม่เชื่อสายตา ลังเลสักครู่ก่อนจะเปิดปากทำลายความเงียบ
“คุณเผิงครับ แบบนี้น่าจะเป็นไปไม่ได้นะครับ”
“ตอนนี้ทั้งโลกออนไลน์ทั้งประชาชนกำลังเรียนรู้เรื่องการกันโกงอยู่ ทุกแพลตฟอร์มก็ส่งกรณีเตือนภัยไล่กันมา คนธรรมดาก็ต้องมีความระวังตัวกันบ้างแล้ว”
“คนที่หยิบสองร้อยล้านออกมาบริจาคทิ้งราวกับของเล่น แม้จะอายุน้อยก็ไม่น่าจะถูกหลอกบ่อยขนาดนั้นนะครับ”
หลิวอี้เฟยที่นั่งอยู่ด้านข้างกลับรู้สึกอ่อนโยนขึ้นมาทันที สีหน้าแสบแสนปวดใจ เสียงพูดเต็มไปด้วยความเห็นใจ
“ถ้าเป็นแบบนั้น สูเค่อเล่อก็น่าสงสารเหลือเกิน”
“ฉันฟังออกว่าเสียงของเธอบริสุทธิ์ใจซะจนน่าตกใจ แถมยังใจดีขนาดหยิบสองร้อยล้านออกมาทำสาธารณกุศลทิ้งเฉย ๆ”
“ถ้าเธอโง่ ๆ เชื่อคนอื่นทุกครั้ง ถูกหลอกไล่ราว ๆ พอรู้ความจริงในภายหลัง จะรู้สึกเศร้า จะผิดหวังแค่ไหนกันนะ”
ท่ามกลางข้อกังขาและความรู้สึกของทั้งสองคน ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาอย่างเผิงโจวไม่สั่นคลอนแม้แต่นิดเดียว กลับพยักหน้าอย่างมั่นใจเต็มร้อย
“ผมไม่กล้าพูดว่าแม่นยำร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่จากรายละเอียดในบทสนทนาทั้งหมด สภาพจิตใจและตรรกะการใช้ชีวิตของเธอ มีโอกาสสูงมากที่จะเป็นอย่างที่ว่า”
“เธอไม่มีความระวังกับคนแปลกหน้า ไม่มีแนวคิดเรื่องเงิน พอใครเปิดปากขอความช่วยเหลือ ขอบริจาค ขอให้ช่วยงาน เธอจะเชื่อทันทีโดยไม่สะท้าน ไม่แยกแยะจริงเทียมเลย”
ประโยคนี้ทำลายความหวังสุดท้ายของหวังอิงชิงสิ้นเชิง
เขานั่งไม่ติดอยู่อีกต่อไป ร่างกายเอนไปข้างหน้าเล็กน้อย สีหน้าเคร่งเครียดถึงขีดสุด
การบริจาคจำลองครั้งเดียวก็หยิบสองร้อยล้านออกมาได้ ถ้าถูกหลอกซ้ำ ๆ มาตลอด ยอดเงินที่เกี่ยวข้องสะสมไว้ย่อมเป็นตัวเลขที่คิดไม่ถึง ผลที่ตามมาจะร้ายกาจแค่ไหนก็บอกไม่ได้
เหล่ามิจฉาชีพนับไม่ถ้วนคงตาเป็นภาพติดตาเด็กสาวที่ไร้การระวังตัวคนนี้มานาน แล้วถือเอาเธอเป็นเป้าหมายเก็บเกี่ยวระยะยาวไปเสียแล้ว
คิดถึงจุดนี้ ไฟในใจของหวังอิงชิงลุกโพลงขึ้นถึงยอดศีรษะ
เขาจึงยกข้อเรียกร้องแบบไม่รอช้า ต่อหน้าผู้ชมทั้งประเทศเลย
“คุณผู้กำกับ ผมขอสมัครในสนามนี้เลย”
“ติดต่อสูเค่อเล่อได้เดี๋ยวนี้ไหม ผมอยากนำทีมไปเยี่ยมถึงที่เพื่อพิสูจน์ข้อเท็จจริง”
ข้อเสนอนี้ทำให้ผู้ชมในไลฟ์ห้าล้านคนเดือดฮือขึ้นทันที คอมเมนต์พาเหราพุ่งขึ้นจอกระจายอีกครั้ง
“สนับสนุน! สนับสนุนท่านหวังเต็มที่!”
“สงสัยจะตาย เลขหนุ่มสาวตระกูลดังที่โอนสองร้อยล้านทิ้งแบบเฉย ๆ เนี่ย หน้าตาเป็นยังไงกันนะ!”
“ทีมงานอย่าเลื่อนเลย! จัดไปถึงบ้านเลย! วันนี้ฉันต้องเกาติดหนังให้จบเรื่อง!”
“สอบสวนให้ถึงที่สุด! ต้องรู้ให้ชัดว่ามีมิจฉาชีพกี่คนหลอกเด็กคนนี้ไปแล้ว!”
ความอยากรู้ของผู้ชมทั้งโลกออนไลน์พุ่งถึงขีดสุด เสียงเรียกร้องเป็นเอกฉันท์ไม่เคยเป็นมาก่อน
จางรุ่นผู้กำกับอยู่เบื้องหลังมองยอดไลฟ์ที่พุ่งไกลจนทำลายสถิติของแพลตฟอร์ม ใจก็เข้าใจทันที
เรื่องวันนี้นี่แหละ คือเหตุการณ์ที่ระเบิดที่สุดและมีประเด็นสนุกที่สุดนับตั้งแต่รายการ “ราชันปราบมิจฉาชีพ” เริ่มออกอากาศ แค่ถ่ายทอดการลงไปเยี่ยมทั้งหมด ความนิยมของรายการย่อมสร้างสถิติใหม่อีกแน่นอน
เขาไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว รีบติดต่อเสี่ยวซ่าและทีมงานหน้าสนามผ่านหูฟังทันที เพื่อเก็บรายละเอียดขั้นตอนถัดไปให้แน่นอน
ตามแผนของทีมงาน ให้หลิวอี้เฟยกดโทรหาสูเค่อเล่ออีกครั้ง แล้วจึงเปิดเรื่องขอลงไปเยี่ยมเป็นทาง ๆ
ไม่ช้า เสียงกริ่งคุ้นหูก็ดังขึ้น ปลายสายถูกเชื่อมต่ออย่างรวดเร็ว น้ำเสียงนุ่มหวานอ่อนหวานของสูเค่อเล่อค่อย ๆ ดังกลับมา
“ฉันสูเค่อเล่อค่ะ มีเรื่องอีกหรือคะ”
น้ำเสียงของเด็กสาวเต็มไปด้วยการทดลองอย่างระวังระไวเล็กน้อย
ตามมาด้วยเสียงที่ห่วงกังวลอีกเล็กน้อย “เป็นเพราะเงินที่ฉันเพิ่งบริจาคไปน้อยไป พวกคุณไม่พอใจรึเปล่าคะ”
ประโยคนี้ทำให้ทั้งไลฟ์ ทั้งห้องออกอากาศเงียบกริบผิดปกติทันที
ช่วงแรกยังมีผู้ชมจำนวนไม่น้อยแซวว่าสูเค่อเล่อทำเป็นโชว์ แกล้งทำตัวอวดรวย
แต่พอบันทึกการโอนสองร้อยล้านจริง ๆ วางไว้ต่อหน้าทุกคน ก็ไม่มีใครคิดแบบนั้นอีกต่อไป
ตอนนี้ในใจของทุกคนเหลือแต่ความคิดเดียว
เด็กสาวคนนี้ ไม่มีแนวคิดเรื่องเงินอย่างแท้จริง
สองร้อยล้านที่คนธรรมดาทำงานทั้งชีวิตก็ไม่อาจหาได้ ในสายตาของเธอ กลับเป็นเพียงเงินเดือนเก็บเล่นที่หยิบออกมาบริจาคทิ้งเฉย ๆ ยังกลัวว่าคนอื่นจะรังเกียจว่าน้อยไป
หลิวอี้เฟยยืนอยู่หน้ากล้อง รู้สึกปั่นป่วนใจหลากหลาย ทั้งขำทั้งสมเพช
เธอต่อสู้ในวงการบันเทิงมาหลายปี ยืนอยู่ในตำแหน่งนักแสดงหญิงระดับแนวหน้า รายได้นั้นไกลเกินคนธรรมดามานาน แต่แม้แต่เธอเองก็ไม่มีทางหยิบเงินสดหมุนเวียนสองร้อยล้านออกมาแบบเฉย ๆ ได้
เทียบกันเช่นนี้ ความต่างมองปราดเดียวก็เห็น
เธอรีบวางน้ำเสียงให้นุ่มนวลลง อธิบายอย่างใจเย็น กลัวจะทำเด็กสาวบริสุทธิ์ใจคนนี้ตกใจ
“เค่อเล่อ อย่าคิดมากสิ ไม่ใช่เรื่องที่เธอบริจาคน้อยหรอก”
“จำนวนที่เธอบริจาคมันใหญ่มาก การกระทำอันเต็มไปด้วยน้ำใจมันน่าประทับใจมาก ทั้งทีมงานและทางกระทรวงความมั่นคงสาธารณะต่างชื่นชมเธอมาก”
“เราจึงเตรียมไปเยี่ยมถึงบ้านโดยเฉพาะ เพื่อส่งธงสาธารณกุศลให้เธอหนึ่งผืน ตอนนี้เธอว่างอยู่ไหม”
สูเค่อเล่อที่ปลายสายได้ยินดังนั้น ทันทีที่ได้ยินก็เปล่งปฏิกิริยาดีใจเป็นลิงโด น้ำเสียงเต็มไปด้วยความยินดีและความตกใจดีใจที่ซ่อนไม่อยู่
“มีธงจริงเหรอ? ดีจัง ดีจัง!”
“ฉันเคยบริจาคเงินไปหลายครั้ง ช่วยเหลือคนไปหลายคน แต่ไม่เคยมีใครส่งธงให้ฉันเลย นี่คือครั้งแรกเลยนะ!”
ประโยคง่าย ๆ เพียงประโยคเดียว ล่องลอยเบา ๆ เข้าหูทุกคน
แต่กลับเหมือนก้อนหินมหึมา กระแทกลงในใจของทุกคนอย่างแรง
ไลฟ์เงียบสนิททันที ไม่มีคอมเมนต์แซวแม้แต่บรรทัดเดียวอีกต่อไป
ทุกคนยืนยันเต็มร้อยแล้วว่าการวิเคราะห์ของเผิงโจวถูกต้องทุกประการ
การที่ว่า “เคยบริจาคไปหลายครั้ง” นั้น ไม่ใช่การบริจาคสาธารณกุศลอย่างถูกทางเลย แต่มีโอกาสสูงที่มันคือการตกหลุมพรางของมิจฉาชีพไล่เรื่อยมา
เหล่ามิจฉาชีพนับไม่ถ้วนใช้อ้างสาธารณกุศล ขอความช่วยเหลือ บรรเทาภัยพิบัติเป็นหน้ากาก แย่งเงินของเธอไปทีละครั้ง
เมื่อรู้ความจริงแล้ว หวังอิงชิงกดไฟโมโหไว้ไม่อยู่เลย
เขาผ่านงานปราบมิจฉาชีพมาหลายปี เห็นคดีมานับไม่ถ้วน เคยเห็นหลอกเงินบำนาญของคนชรา เห็นหลอกเงินค่าข้าวของนักเรียน แต่ไม่เคยเห็นใครหลอกเด็กสาวใจดีบริสุทธิ์ใจซ้ำแล้วซ้ำอีกแบบนี้มาก่อน
ไฟโมโหเผาใจ เขาลืมทุกอย่างไปหมดว่ากำลังถ่ายทอดสด ผู้ชมทั้งประเทศกำลังดูอยู่ กดเสียงต่ำแล้วขบฟันสาบานเสียงหนึ่งออกมา
“เดี๋ยวจะจับมิจฉาชีพกลุ่มนี้ให้ได้เลย ถ้าฉันจับได้”
บรรยากาศเคร่งเครียดถึงขีดสุด หลิวอี้เฟยไม่กล้าเสียเวลา รีบสานต่อการสื่อสาร
“เค่อเล่อ งั้นบอกที่อยู่บ้านแบบละเอียดหน่อยนะ ตอนนี้เราออกเดินทางทันที จะไปส่งธงให้เธอเลย”
แต่คำถามง่าย ๆ ประโยคนี้ กลับทำให้สูเค่อเล่อที่ปลายสายลังเลขึ้นมาทันที
เธออึมครึม น้ำเสียงสับสนและลำบากใจเล็กน้อย
“ฉัน…ฉันอยู่กรุงปักกิ่งค่ะ แต่ฉันไม่รู้ที่อยู่บ้านตัวเองว่าอยู่ตรงไหน…”
ประโยคนี้ทำให้ไลฟ์ที่เพิ่งเงียบลงเดือดฮือขึ้นมาอีกครั้ง เสียงกังขาดังระรัวขึ้นทันที
“??? อยู่กรุงปักกิ่งแต่ไม่รู้ที่อยู่บ้านตัวเอง? อันนี้มันแลเหรอ?”
“ไม่จริงใช่ไหม อย่าบอกนะว่าสมองไม่ค่อยเป็นระเบียบ คนปกติใครจำที่อยู่บ้านตัวเองไม่ได้ล่ะ?”
“ตอนนี้เปิดแอปแผนที่ในมือถือทีเดียวก็เห็นตำแหน่งแล้ว เธอแม้แต่อันนี้ก็ไม่เป็นเหรอ?”
“ยิ่งคิดยิ่งไม่ถูก ถูกหลอกมาหลายครั้ง บวกกับจำที่อยู่บ้านไม่ได้ เด็กคนนี้ทั้งทีเด็ดสมองคงยังไม่เป็นผู้ใหญ่สินะ?”
“หรือว่าจะเป็นสคริปต์ที่ทีมงานเขียนไว้ก่อน แกล้งสร้างกระแสเอง?”
คอมเมนต์กังขาไหลรี่ขึ้นจอรัวกัน ผู้ชมเต็มไปด้วยความงงงวยและข้อสงสัย
ทุกคนคิดไม่ออกว่าเหตุใดเลขหนุ่มสาวตระกูลดังที่หยิบสองร้อยล้านทิ้งเฉย ๆ ได้ กลับไม่รู้ว่าบ้านตัวเองอยู่ที่ไหน
เหล่าคนในห้องออกอากาศตอนนี้ก็มีสีหน้าสงสัยเต็มบาน พร้อมกันนั้นขมวดคิ้วขึ้น ความรู้สึกในใจยิ่งแรงขึ้นทุกขณะ
เด็กสาวที่ชื่อสูเค่อเล่อคนนี้ บริสุทธิ์ใจและไร้เดียงสายิ่งกว่าที่พวกเขานึกคิดไว้เสียอีก