สู่อวี้ดึงสมุดเล่มเล็กเข้ามาตรงหน้า แล้วเปิดดูอย่างลวก ๆ
เนื้อหาที่ปรากฏตรงหน้าทำให้แววตาสงบนิ่งของเขาชะงักไปชั่วขณะ
นี่คือกรอบการแบ่งระดับนักวิวัฒนาการที่ละเอียดครบถ้วนอย่างยิ่ง
ระยะซ่อนเร้นขั้นศูนย์ ระยะแสดงออกขั้นศูนย์ การแสดงออกอย่างบริสุทธิ์ขั้นหนึ่ง ระยะเปลี่ยนแปลงขั้นสอง การแสดงออกร่วมหลายยีนขั้นสาม และการย้อนคืนสู่ต้นกำเนิดขั้นสุดยอดระดับสี่
มีทั้งลักษณะโดยสังเขปของแต่ละขั้น การประเมินขอบเขตความสามารถ แม้แต่การประเมินความเสี่ยงที่จะควบคุมตัวเองไม่ได้ ก็แจกแจงไว้อย่างชัดเจน
“ถ้าอ่านช้าเกินไป ฉันจะสรุปแต่ประเด็นสำคัญให้ฟัง”
โจวเยี่ยนเหิงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ปลายนิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ สองครั้ง
“ขั้นศูนย์แบ่งเป็นสองระยะ”
“ระยะซ่อนเร้นขั้นศูนย์ก็คือคนธรรมดา ร่างกายจะค่อย ๆ แข็งแรงขึ้นจากการได้รับพลังงานในสภาพแวดล้อมหล่อเลี้ยง แต่ไม่มียีนใดแสดงออกให้เห็น”
“ส่วนระยะแสดงออกก็คือการตื่นรู้ในเบื้องต้น”
“ยีนบางส่วนเพียงชนิดเดียวในร่างกายถูกกระตุ้น ประสาทสัมผัสหรือสมรรถภาพทางกายบางอย่างจึงก้าวข้ามขีดจำกัดของคนทั่วไป”
“รูปลักษณ์ภายนอกก็เปลี่ยนตามไปด้วย เช่น สีม่านตาเปลี่ยน มีขนงอก กรงเล็บแหลม เขางอก หรือผิวหนังกลายเป็นเกล็ดแข็ง”
“ตอนนี้นักวิวัฒนาการหลายหมื่นคนในเมืองซิงเฉิง เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์อยู่ในสภาพนี้”
โจวเยี่ยนเหิงขยับตัวนั่งตรงขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงจริงจังขึ้น
“พวกที่เก่งที่สุดในเขตโรงงานของเรา อย่างจ้าวเหมิ่ง ก็แค่แตะเพดานของระยะแสดงออกขั้นศูนย์ได้แบบเฉียดฉิว”
โจวรั่วหลานยกน้ำอุ่นบนโต๊ะขึ้นจิบ ก่อนรับช่วงพูดต่ออย่างลื่นไหล