7 นาฬิกา 10 นาที
เสียงเครื่องยนต์ทุ้มต่ำดังมาจากด้านนอกวิลล่า
สู่อวี้แหวกม่านออกมามอง รถบัสสีน้ำเงินเข้มสามคันจอดเรียงอยู่บนถนนวงเวียนในเขตวิลล่า ตัวรถพ่นสัญลักษณ์สีเงินของตระกูลโจวไว้
เจ้าหน้าที่ฝ่ายสนับสนุนตระกูลโจวหลายคนในชุดทำงานแขนสั้นสีเทาอ่อนก้าวลงจากรถคันแรก แล้วยืนรออยู่ริมถนน
พวกเขายกมือเช็ดเหงื่อบนหน้าผากเป็นระยะ
แม้ตอนนี้เพิ่งจะเจ็ดโมงกว่า แต่อุณหภูมิข้างนอกก็ไม่ต่ำกว่าสามสิบองศาแล้ว
สู่อวี้แบกกล่องอุปกรณ์โลหะสีดำสนิทออกมาจากโรงจอดรถใต้ดิน
ข้างในบรรจุเกราะหนักแบบปิดมิดชิดกับดาบโม่หนักยาวสองเมตร น้ำหนักของมันกดลงบนบ่าจนรู้สึกหนักอึ้ง
พอขึ้นไปบนกำแพงเมือง เขาคงเสกของพวกนี้ออกมาต่อหน้าคนนอกไม่ได้ จึงทำได้เพียงยกกล่องลงมาแล้วนำขึ้นรถบัสอย่างตรงไปตรงมา
หลินชิงลี่กับคนอื่น ๆ มารออยู่หน้าประตูแล้ว
เธอสวมเสื้อกั๊กยุทธวิธีแขนกุดสีดำ ดาบศึกหนักสะพายเฉียงอยู่ด้านหลัง ลวดลายขนนกสีน้ำตาลเข้มบนท่อนแขนที่โผล่พ้นเสื้อแผ่ไปจนถึงกระดูกข้อมือ มองเห็นได้ชัดเจนท่ามกลางแสงแดด
เจียงอวิ๋นฮ่าวสวมเกราะโลหะผสมสั่งทำพิเศษ โล่หอคอยทรงแผ่นประตูยึดอยู่บนแผ่นหลัง ร่างทั้งร่างของเขาดูราวกับแผ่นประตูที่เดินได้
เจียงอวิ๋นเหยายืนอยู่ข้างเขา ปืนไรเฟิลซุ่มยิงสูงเท่าคนสะพายอยู่บนหลัง ส่วนปืนพกสองกระบอกเสียบไว้ที่ต้นขา
สู่หางสวมเกราะเบา ดาบคู่ไขว้กันอยู่ด้านหลังเอว เกล็ดสีเทาสองแถบตรงข้างลำคอลากยาวจากหลังใบหูไปจนถึงกระดูกไหปลาร้า
รูม่านตาสีเทาอมฟ้าเย็นเยียบที่ยาวเรียวหดลงใต้แสงแดดจนเหลือเพียงเส้นบาง ๆ เขายืนนิ่ง ร่างกายเกร็งขึงราวกับพร้อมพุ่งเข้าปะทะได้ทุกเมื่อ