คลื่นลมปราณรุนแรงพุ่งตรงเข้าใส่ใบหน้าสู่อวี้
ในเสี้ยววินาทีเป็นตาย สู่อวี้กระทืบเท้าลงกับพื้นอย่างแรง ร่างพลันพุ่งสูงขึ้น
การโจมตีของจ้าวเหมิ่งพลาดเป้าไปโดยสิ้นเชิง แรงเฉื่อยมหาศาลทำให้เขาหยุดฝีเท้าไม่ทัน
เขาราวกับหมีร่างยักษ์ที่เสียสติ พุ่งชนราวกั้นเหล็กกล้าตันขนาดเท่าท่อนแขนที่เรียงอยู่ริมเวทีจนหักโครม
ร่างมหึมาพร้อมเศษโลหะที่กระเด็นว่อน พุ่งตรงเข้าใส่ฝูงชนที่กำลังชมการต่อสู้อยู่ด้านล่างเวที!
“ถอย! รีบถอย!”
เหล่านักวิวัฒนาการที่ยืนดูเรื่องสนุกอยู่ด้านล่างเวทีต่างส่งเสียงร้องลั่นด้วยความตื่นตระหนก
พวกเขารีบกลิ้งล้มลุกคลุกคลานหนีกระจายไปทุกทิศทาง
“โครม! ตูม!”
จ้าวเหมิ่งพุ่งชนเขตอุปกรณ์ออกกำลังกายขนาดใหญ่รอบเวทีอย่างจัง แท่นสควอตสองชุดซึ่งหนักหลายร้อยกิโลกรัมถูกชนจนพังยับในพริบตา
แผ่นเหล็กถ่วงน้ำหนักหนาหนักพุ่งกระจายออกไปทุกทิศราวกับกระสุนปืนใหญ่ กระแทกผนังที่อยู่ไกลออกไปจนเกิดประกายไฟถี่พร่าง พร้อมเสียงดังแสบแก้วหู
ผู้คนด้านล่างยังไม่ทันหายขวัญเสีย
จ้าวเหมิ่งก็หันกลับมาจากกองซากเหล็กพร้อมคำรามลั่น ดวงตาทั้งสองแดงก่ำ
เห็นได้ชัดว่าเขาเดือดจนขาดสติ ความมีเหตุผลมลายหายไปหมดแล้ว
เขาคว้าบาร์เบลแบบโค้งที่แขวนแผ่นเหล็กไว้ขึ้นมา ใช้มันแทนค้อนศึก แล้วฟาดใส่สู่อวี้ที่ร่อนลงอยู่ไม่ไกลทันที
บาร์เบลหนักอึ้งแหวกอากาศ ส่งเสียงหวีดแหลมจากแรงอัด
ประกายเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาของสู่อวี้ เขาแอ่นเอวเอนไปด้านหลังอย่างฉับพลัน จนแทบขนานไปกับพื้น
บาร์เบลที่หนักพอจะฟาดคนให้ขาดครึ่งเฉียดปลายจมูกเขาไปอย่างหวุดหวิด