อารยธรรมล่มสลาย ยุคโบราณกลับคืน

ตอนที่ 168 อารยธรรมล่มสลาย ยุคบรรพกาลหวนคืน

7 นาที· 1.6K คำ

ทางเดินกว้าง 4 เมตร สูง 3 เมตร สภาพภูมิประเทศเปลี่ยนจากถูกโจมตีรอบด้าน กลายเป็นรับแรงปะทะจากด้านหน้าเพียงทางเดียว

“แนวหน้ายกโล่ขึ้น อุดด้านหน้าให้มิด” สู่อวี้สั่งเสียงเข้ม

จ้าวเหมิ่งถูกคนช่วยพยุงให้นั่งพิงผนังทางเดิน หอบหายใจอย่างหนัก

นักวิวัฒนาการเกราะหนักที่เหลือเข้าประจำตำแหน่งแทนเขา โลหะผสมสี่แผ่นประกบเข้าด้วยกัน ปิดทางเดินด้านหน้าไว้อย่างแน่นหนา

ความเร็วที่แมลงกลายพันธุ์พุ่งเข้ามาในทางเดินลดลงอย่างเห็นได้ชัด ความกว้างเพียง 4 เมตรจำกัดกลยุทธ์โอบล้อมของพวกมัน ทำได้เพียงพุ่งชนจากด้านหน้า

แมลงโตเต็มวัยตัวแรกชนกำแพงโล่ เกราะของมันถูกโล่ทั้งสี่บีบอัดพร้อมกันจนแตกร้าว

แมลงโตเต็มวัยตัวที่สองคลานมาจากเพดาน เสิ่นโม่คุนยิงนัดเดียวอัดมันร่วงลงมาจากเพดานโค้ง

จากนั้นฝูงแมลงตัวเล็กนับไม่ถ้วนก็กรูกันมา

“เตรียมเครื่องตัดหญ้า!”

สมาชิกทีมสองคนแบกเครื่องตัดหญ้ากำลังสูงเร่งฝีเท้าเข้ามา แล้วดึงสตาร์ตเครื่องยนต์

ใบมีดโลหะผสมหมุนด้วยความเร็วสูง ส่งเสียงหึ่งแหลมบาดหู

นักวิวัฒนาการเกราะหนักหลายคนถอยไปสองก้าว เปิดพื้นที่ตรงกลางทางเดิน

ทางเดินแคบ ๆ กลายเป็นลานสังหารตามธรรมชาติ

เครื่องตัดหญ้าสองเครื่องเริ่มทำงานพร้อมกัน ฟันเลื่อยเหล็กกล้าคาร์บอนสูงตัดเข้าใส่ร่างแมลงตัวเล็กตัวแรกที่เบียดเข้ามาในทางเดิน

เศษเนื้อและชิ้นส่วนเปลือกกระเด็นไปทั่ว ของเหลวสีเหลืองเขียวถูกจานใบมีดที่หมุนอย่างรวดเร็วสลัดออกมาเป็นละอองโค้ง

“แม่งเอ๊ย... โคตรน่าขยะแขยง” สู่อวี้ขมวดคิ้วแน่นอยู่หลังหน้ากาก ท้องไส้ปั่นป่วนขึ้นมาราง ๆ

แม้ใช้เครื่องตัดหญ้าบดเนื้อจะเป็นกลยุทธ์ที่สร้างสรรค์และได้ผลอย่างยิ่ง แต่ภาพของเหลวเหนียวข้นสีเหลืองเขียวสาดกระจายไปทั่วนั้นเลวร้ายกว่าแผลติดเชื้อที่แย่ที่สุดถึงสิบเท่า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป