ในขณะนั้นเอง คำตอบจากระบบก็ราวกับค้อนยักษ์ ฟาดทำลายความเข้าใจเดิมจนแหลกละเอียด
พวกมันดูจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่ผ่านวิวัฒนาการจนเสร็จสมบูรณ์ และมีเสถียรภาพอย่างแท้จริง... เป็นสายพันธุ์ที่โตเต็มวัย!
ร่างจิตของสู่อวี้ลอยอยู่กลางอากาศ ทว่าภายในใจกลับปั่นป่วนราวกับเกิดพายุทำลายล้าง
ความเป็นไปได้ที่เขาไม่เคยคิดถึงมาก่อน ฉีกกระชากรากฐานความเข้าใจของเขาออกเป็นรอยแยกฉับพลัน
ลูกกระเดือกของสู่อวี้ขยับ เขาเค้นคำพูดลอดไรฟันออกมา “ล้อกันเล่นหรือไง”
“ถ้าแมลงพวกนี้ไม่ได้อยู่บนแผนผังวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตชนิดใดที่รู้จักบนโลกเลย... แล้วพวกมันมาจากไหนกันแน่?”
ความกระวนกระวายรุนแรงแผ่ซ่านในใจสู่อวี้ เขาดึงสติกลับสู่ความเป็นจริงทันที
ข้อมูลที่ระบบให้มาเมื่อครู่น่าตกตะลึงเกินไป แค่ซากแมลงตัวเล็กตัวเดียวไม่พอจะยืนยันข้อสันนิษฐานของเขาได้ทั้งหมด
“ไม่ได้ ต้องหาตัวอย่างมาเปรียบเทียบให้มากกว่านี้ โดยเฉพาะซากแมลงโตเต็มวัยตัวใหญ่ ๆ!” สู่อวี้ครุ่นคิดอยู่ในใจ
แต่มีสายตาจับจ้องอยู่มากมาย เขาไม่มีทางเก็บซากแมลงโตเต็มวัยขนาดใหญ่เข้าไปในมิติส่วนตัวต่อหน้าทุกคนได้
สู่อวี้หลุบตาลงเล็กน้อย กวาดตามองใบหน้าซีดเผือดของทุกคน แผนที่อาศัยจังหวะเหมาะเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการก็เป็นรูปเป็นร่างขึ้นแล้ว
หากต้องการสลัดคนกลุ่มนี้ให้หลุดโดยไม่ให้ใครสงสัย วิธีที่แนบเนียนที่สุดก็คือใช้ประโยชน์จากความหวาดกลัวที่กำลังผลักพวกเขาเข้าใกล้ขีดแตกสลายในตอนนี้
เขาหันกลับไปสั่งสมาชิกทีมทั้ง 17 คน “พัก 5 นาที จากนั้นเดินหน้าต่อเข้าไปในถ้ำ”