ชายวัยกลางคนที่เป็นหัวหน้ามีไหวพริบดี เขาวางงานในมือลงทันทีแล้วรีบก้าวเข้ามาหา ท่าทางนอบน้อม
“คุณสู ผมเป็นหัวหน้าทีมผลิตอุปกรณ์ของตระกูลโจว ชื่อเฉียนต้าไห่ ไม่ทราบว่าคุณมีความต้องการเฉพาะเจาะจงอะไรเกี่ยวกับการจัดเตรียมอุปกรณ์ให้ทีมอีกไหมครับ?”
“หลังวัดขนาดอุปกรณ์ของทุกคนเสร็จแล้ว ให้กลับโรงงานไปเร่งทำงานข้ามคืน พรุ่งนี้ก่อนหกโมงเช้า ฉันต้องเห็นของจริงถูกส่งเข้ามาในวิลล่าหลังนี้”
เฉียนต้าไห่ชะงักไปทันที สีหน้าลำบากใจ
“หกโมงหรือครับ? คุณสู ตามขั้นตอนปกติ การสั่งทำเครื่องป้องกันต้องใช้เวลาอย่างน้อย...”
สูอวี้ตัดบทเขาทันที น้ำเสียงเย็นชาแข็งกร้าวจนไม่มีช่องให้โต้แย้ง
“ขาดคนเท่าไรก็ไปขอจากโจวเยี่ยนเหิง บอกชื่อฉันไป”
“อีกอย่าง ชุดเกราะหนักแบบปิดมิดชิดที่ฉันตกลงกับโจวเยี่ยนเหิงไว้ก่อนหน้านี้ พรุ่งนี้เช้าส่งมาพร้อมกันหนึ่งชุด”
เฉียนต้าไห่อ้าปากค้าง เมื่อสบกับดวงตาสีทองหลอมเหลวที่ไร้ความอบอุ่นของสูอวี้ ในที่สุดก็กลืนคำบ่นที่เหลือลงคอไปทั้งอย่างนั้น
“เข้าใจแล้วครับ ผมจะกลับโรงงานไปจัดการทันที”
สูอวี้พยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองเจียงอวิ๋นฮ่าวกับคนอื่น ๆ ที่ยังเอ้อระเหยอยู่
“รีบหน่อย ให้พวกเขาวัดขนาดเสร็จแล้วก็รีบไป”
ยี่สิบนาทีต่อมา ทีมช่างเทคนิคก็ถือข้อมูลกองใหญ่เดินออกจากวิลล่าบีสิบสอง
……
บ่ายสองโมงกว่าเล็กน้อย เครื่องเรียกภายในวิลล่าสว่างขึ้น
สูอวี้กดปุ่มสนทนา เสียงของคนรับใช้ตระกูลโจวที่กดเสียงต่ำดังมาจากลำโพง
“คุณสูครับ ของที่คุณชายโจวจัดไว้ส่งมาถึงแล้ว รถบรรทุกขนเข้ามาจอดในโรงรถใต้ดินของคุณแล้วครับ”