อารยธรรมล่มสลาย ยุคโบราณกลับคืน

ตอนที่ 188 อารยธรรมล่มสลาย ยุคบรรพกาลหวนคืน

7 นาที· 1.5K คำ

หากเป็นเช่นนั้น “ชื่อสายพันธุ์” ที่แผงข้อมูลชุดนี้แสดงออกมา ก็อาจไม่ใช่การจัดประเภทอย่างเป็นทางการของโลกต่างมิติ

แต่เป็นการแปลที่ยึดการรับรู้ของเขาเป็นหลัก แล้วฝืนจัดหมวดหมู่ขึ้นมา

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วงเกราะชาดยังเป็นเพียงคุณสมบัติสีน้ำเงิน สำหรับเขาแล้วแทบไม่มีประโยชน์

แถมยังเป็นยีนจากโลกต่างมิติ การฝังเข้าไปในร่างกายโดยไม่คิดให้รอบคอบยิ่งไม่ได้

พลังงานจากโลกต่างมิติทำให้ดาวสีน้ำเงินกลายเป็นสภาพเช่นนี้ ใครจะรู้ว่าเจ้าสิ่งนี้หลอมรวมเข้ากับเลือดเนื้อแล้วจะงอกอะไรออกมา

แต่ถ้าเก็บไว้เป็นแหล่งเอสเซนส์ หรือใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับสุ่มรางวัล ก็ถือเป็นเสบียงสำรองก้อนโต

อีกอย่าง กระดองของมันแข็งกว่าอสรพิษหนามกรดกัดกร่อนมาก ต่อให้ใช้ขวานรบฟัน ก็ต้องเล็งข้อแล้วฟันซ้ำหลายครั้งกว่าจะขาด

ในแง่วัสดุทางกายภาพ หากภายหน้ามีเครื่องมือแปรรูป แผ่นกระดองพวกนี้อาจนำไปทำเป็นเครื่องป้องกันได้

สายตาของสู่อวี้เลื่อนไปยังหน้าตัดของแขนขาที่ขาดเหล่านั้นอีกครั้ง

เนื้อของด้วงเกราะชาดแตกต่างจากอสรพิษหนามกรดกัดกร่อนโดยสิ้นเชิง

ตอนตัดขาปล้องออก เส้นใยกล้ามเนื้อที่เผยให้เห็นตรงรอยขาดเป็นสีแดงเข้ม เนื้อแน่นละเอียด ไม่มีถุงกรด และไม่มีกลิ่นคาวฉุน

กลับคล้ายเนื้อของสัตว์กลายพันธุ์พลังงานสูงอยู่บ้าง…

สู่อวี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจเช่นเดิมว่าจะยังไม่แตะต้องด้วงเกราะชาดตัวนี้

เขาออกจากหน้าต่างเตียงผ่าตัด แล้วเรียกแผงข้อมูลปัจจุบันขึ้นมา

【เอสเซนส์: 2397.39】

ชั่วคราวคงพอใช้แล้ว

สู่อวี้เก็บซากแมลงทั้งหมดกลับเข้าคลังรักษาความสด สุดท้ายสายตาจึงหยุดอยู่ที่เห็ดสีแดงเพลิงดอกนั้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป