หลังจากได้ดูเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ ทุกคนในห้องวิจัยหมายเลขสองต่างก็รู้สึกทอดถอนใจ
ไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าเรื่องจะจบลงแบบนี้
แต่ว่า ภรรยาท่านประธานคนนี้ช่างน่าอับอายจริง ๆ
ทุกการกระทำของนาง ล้วนทำให้ท่านประธานและประธานกรรมการต้องมัวหมอง ทำลายเกียรติวงศ์ตระกูลตี้เสียเหลือเกิน
น่าสงสารประธานที่ชื่อเสียงดีมาตลอด ต้องมาเจอแม่ที่ไร้เหตุผลเช่นนี้
และฟังจากคำพูดเมื่อกี้ เรื่องวันนี้ก็ดูเหมือนจะเป็นละครที่ภรรยาท่านประธานจัดฉากขึ้นเอง?
คิดมาถึงตรงนี้ บางคนก็เริ่มรู้สึกขยะแขยงซ่งลี่ชินอยู่ในใจ
เรื่องนี้ถ้าพูดกันตามจริง ความเสียหายก็ไม่ใช่ของพวกเขา แต่มันกระทบต่อผลประโยชน์ของบริษัทอย่างมาก ไม่ต้องพูดถึงการที่ตระกูลหลิงคู่ปรับตัวฉกาจขโมยสูตรไปได้เลย
ตี้ซื่อจิ่งกลับไม่สนใจเรื่องพวกนี้ ตอนนี้เขาห่วงเรื่องอื่นมากกว่า
ดังนั้น หลังจากซ่งลี่ชินจากไป เขาก็จ้องหนานจื้ออี้เขม็งและพูดว่า "เรามาคุยกัน"
ฐานะอดีตภรรยาถูกเปิดเผยออกมา หนานจื้ออี้รู้สึกอ่อนไหวอยู่บ้าง
นางไม่อยากติดต่อกับชายคนนี้ชั่วคราว จึงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "เราไม่มีอะไรให้คุย"
ตี้ซื่อจิ่งหมดความอดทนแล้ว "เจ้าไม่มี แต่ข้ามี"
พูดจบ โดยไม่สนใจสายตาของคนอื่น เขาก็ดึงหนานจื้ออี้ออกไปอย่างแรง
"ตี้ซื่อจิ่ง เจ้าจะทำอะไร ไม่ได้ยินที่จือจือของข้าพูดหรือ..."
เซิ่งซืออวี่วิ่งเข้าไป จะห้ามเขาไว้ แต่ถูกอีกร่างหนึ่งขวางไว้
เซิ่งซืออวี่มองโจวอี้แล้วพูดอย่างไม่พอใจว่า "เจ้าหลีกไป!"