ตระกูลตี้กรุ๊ป
ตี้ซื่อจิ่งวางสายแล้วหันไปสั่งโจวอี้ที่เพิ่งเดินเข้ามาว่า “คุณไปรับคุณแม่ของผมที่จวน”
โจวอี้ฉงนเล็กน้อย เงยหน้าถามว่า “ท่านครับ แล้วท่านล่ะ”
“ผมกับคนขับรถไปรับคุณปู่ก็พอ”
ตี้ซื่อจิ่งตอบเรียบ ๆ สาวเท้ายาวก้าวออกไปข้างนอก
โจวอี้เข้าใจทันที ต้องเป็นภรรยาท่านประธานก่อเรื่องอีกแน่ ๆ
เขาพยักหน้ารับคำ
ไม่นาน ตี้ซื่อจิ่งก็มาถึงจวนเก่า
พอเข้าประตูก็เห็นคุณปู่ถือถ้วยชานั่งโยกเก้าอี้อย่างสบายใจ ดูยังไม่พร้อมจะออกไปไหน
ตี้ซื่อจิ่งอดถามไม่ได้ว่า “ท่านไม่ไปแล้วหรือครับ”
คุณปู่ปรายตามองเขาโดยไม่เงยหน้า ตอบว่า “ไม่ต้องรีบ รอให้เจ้าเด็กหนานจื้ออี้เสร็จก่อน เธอยังไม่เลิกงาน”
สถาบันวิจัย
หนานจื้ออี้กำลังยุ่งอยู่จริง ๆ
การวิจัยน้ำหอมไม่ใช่การบ้านของเด็ก ๆ ที่จะทำให้สำเร็จได้ง่าย ๆ
วันนี้เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ โชคดีที่ตอนห้าโมงครึ่งเธอก็ทำงานเสร็จตามกำหนด
หนานจื้ออี้รู้สึกโล่งอก รีบเปลี่ยนชุดทำงานแล้วกลับไปที่บริษัท
นำสูตรน้ำหอมที่ปรับปรุงแล้วไปให้เซิ่งซืออวี่
“อันนี้ต้องส่งให้ตระกูลกู้ หลังจากนี้ฉันคงไม่ว่าง เลยฝากคุณนะ”
“เร็วมาก! สมกับเป็นอเล็ตต้าเลย!”
เซิ่งซืออวี่ดูสูตรที่หนานจื้ออี้ยื่นให้ แล้วอดชมไม่ได้
หนานจื้ออี้ยิ้มตอบ “แค่ปรับปรุงนิดหน่อย ง่ายกว่าคิดค้นตั้งเยอะ”
ว่าแล้วเธอก็เตรียมจะไป