ตี้ซื่อจิ่งได้ยินคำปฏิเสธของเธอ คิ้วก็ขมวดขึ้นเล็กน้อย
นี่ไม่ใช่คำตอบที่เขาต้องการอย่างชัดเจน
หนานจื้ออี้มองออก แต่สีหน้าไม่เปลี่ยน พูดว่า "ส่วนเรื่องคำแนะนำ ฉันน่าจะแบ่งเวลาได้ ถ้าว่างฉันจะคุยกับหลินจือจือและคนอื่นๆ เอง"
พูดถึงตรงนี้ เธอกลัวตี้ซื่อจิ่งจะจับเรื่องนี้ไม่ปล่อย จึงรีบเปลี่ยนเรื่อง "จริงสิ ถ้าฉันจำไม่ผิด การแข่งขันน้ำหอมนานาชาติจะประกาศผลเร็วๆ นี้ ตอนนั้นเจ้าภาพต้องเชิญผู้คิดค้นไปแน่ ทางคุณจะจัดการยังไง"
พอพูดถึงเรื่องธุรกิจ สีหน้าของตี้ซื่อจิ่งก็เคร่งขรึมขึ้นอีกสองสามส่วน ตอบว่า "น้ำหอมรุ่นที่เข้าประกวด ถือเป็นแบบที่สองบ้านร่วมมือกัน คุณเป็นผู้คิดค้น ก็ต้องเป็นคุณไป"
"ฉันไปเหรอ"
หนานจื้ออี้ยิ้มกริ่มมองเขา "นี่เอาฉันเป็นโฆษณาฟรีน่ะสิ คุณนี่คิดเก่งจริงๆ"
"ชมเกินไปแล้ว"
ตี้ซื่อจิ่งยกยิ้มที่มุมปาก ไม่ได้ปฏิเสธ
หนานจื้ออี้ขำ ใจคิดว่าคนคนนี้ช่างไม่เกรงใจจริงๆ
แต่ก็ไม่ใช่ว่าให้ตัวเองไปแล้วจะไม่ได้
หนานจื้ออี้พูดว่า "งั้นถึงตอนนั้นฉันจะแบ่งเวลาไว้ให้ ถ้าหากรางวัล ทางตระกูลตี้ก็ฉวยโอกาสนี้ทำการตลาดน้ำหอมซีรีส์ที่พัฒนาแล้วได้ เพราะยังไงพวกคุณก็ใช้แค่น้ำหอมตัวเดียวประคองตลาดไม่ได้…"
ตี้ซื่อจิ่งไม่ติดใจประเด็นนี้ "เรื่องนี้ได้เตรียมการไว้ตั้งนานแล้ว"
หัวข้อเรื่องงานนั้น ทั้งสองคุยกันได้ราบรื่นดี
หลังอาหารค่ำจบลง ด้านหนานจื้ออี้ก็เตรียมกลับบ้าน