เซิ่งซืออวี่ไม่ได้ฟังเรื่องซุบซิบ ในวีแชทจึงทักไปที่รูปโปรไฟล์ของหนานจื้ออี้
“จือจือ เธอรู้เรื่องไหม”
หลินจือจือเองก็อยากฟังรายละเอียด จึงทักหนานจื้ออี้
หนานจื้ออี้ได้สติ ค่อย ๆ พิมพ์บนมือถือ “วันนี้ฉันไม่ได้ไปตระกูลตี้ จะไปรู้ได้ยังไง”
เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ เธอไม่อยากเอ่ยถึงกับใคร
แต่ถ้าเรื่องนี้เป็นฝีมือของหนานหว่านเยว่จริง ๆ ก็ดูเหมือนว่า ผู้หญิงคนนั้น คงร้อนรนอยากจะแต่งเข้าตระกูลใหญ่เสียเหลือเกิน ถึงขั้นใช้วิธีต่ำ ๆ แบบนี้ออกมา
กล้าลงยากับตี้ซื่อจิ่ง ก็ไม่แปลกที่จะยั่วโกรธชายคนนั้น
ในมือถือ เซิ่งซืออวี่ดูจะอารมณ์ดี ส่งข้อความมามากมายในกลุ่ม
“ถึงจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ตี้ซื่อจิ่งนี่สิ ทำให้ฉันรู้สึกถูกใจมากขึ้นเรื่อย ๆ นะ”
หนานจื้ออี้ไม่ได้ร่วมวงสนทนา
เธอคิดว่า ในระยะสั้นนี้ ตนคงไม่สามารถเผชิญหน้ากับชายคนนั้นได้อย่างปกติ
ดังนั้นหลายวันติดต่อกัน เธอจึงไม่ได้ไปทำงานที่ตระกูลตี้
แต่การหลบหนีไม่สามารถแก้ปัญหาได้
ที่เธอไม่ไปช่วงสั้น ๆ นั้นได้ แต่ถ้านานไป เรื่องงานกลับไม่อาจยืดเยื้อ
ในที่สุด หนานจื้ออี้ก็ยังคงไปที่ตระกูลตี้
งานปรับปรุงสูตร ได้เข้าสู่ช่วงปลายแล้ว หนานจื้ออี้คิดจะรีบทำให้เสร็จ แล้วจึงรีบจากไป ลดการได้ใกล้ชิดกับชายคนนั้น
แต่เธอไม่รู้เลยว่า ตั้งแต่เธอก้าวเข้าบริษัท ตี้ซื่อจิ่งก็ได้รับข่าวว่าเธอมาทำงานแล้ว
คนที่รายงาน แน่นอนว่าเป็นโจวอี้
ตี้ซื่อจิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วสั่งเขาโดยตรงว่า “ตอนเย็นจองโต๊ะที่ร้านอาหารหน่อย”