ผู้ที่หลับๆ ตื่นๆ อยู่นั้น พอถึงวันรุ่งขึ้นก็กลายเป็นคนที่ตื่นสายที่สุดอีกครั้ง
สือเหยี่ยนจัดแจงคนครบมือแล้ว ปลอมตัวเตรียมพร้อม และบอกลาครอบครัวเรียบร้อย ดังนั้นพอสือปู้ยวี๋กินข้าวเช้าเสร็จเดินมาถึง ก็เห็นบรรยากาศหม่นหมองไปทั้งบ้าน
เมื่อมองดูสือเหยี่ยนที่ปลอมตัวแล้วก็รู้ว่าสาเหตุเป็นเพราะอะไร ทำให้นางรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง ตระกูลสือต้องไปสืบให้รู้แน่ชัดเป็นแน่แท้ แต่นางคิดว่าน่าจะเป็นสือซวี่ไป ตอนนี้ตระกูลสือจำเป็นต้องให้สือเหยี่ยนนั่งบัญชาการอยู่ที่นี่
อดชื่นชมขึ้นมาบ้างไม่ได้
"ข้าจะไปล่ะ" สือเหยี่ยนเดินเข้ามาหานาง: "มีอะไรจะกำชับข้า เจ้าพูดตรงๆ เลย"
สือปู้ยวี๋ไม่ได้ตั้งใจจะพูดอ้อมค้อมอยู่แล้ว จึงพูดตรงๆ: "แม่ทัพใหญ่คงมีปัญหาอย่างแน่นอน ไปถึงแล้วอย่าเพิ่งติดต่อกับทหารที่เหลือของสกุลสือ ตระกูลสือถูกยึดไป พวกเขาอาจใช้กองทัพสกุลสือล่อพวกเจ้าออกมา และมิใช่ทหารสกุลสือทุกคนที่ไว้ใจได้ ความเร็วที่เมืองแตกก็ผิดปกติ ปู่ขาวบอกว่าเมืองนั้นดูไม่เหมือนถูกตีแตก หากแต่เหมือนมีคนเปิดประตูรับศัตรูเข้าไป ข้าสงสัยว่ามีคนสมคบคิดกับข้าศึกอยู่ข้างใน เพียงแต่ไม่แน่ใจว่าคนผู้นั้นอยู่ในกองทัพหรือในเมืองหลวง"
สือเหยี่ยนนึกได้ทันที: "เพราะทรยศชาติทำให้ต้าโย่วเสียเมือง โหวจงหย่งก็คือคนผิดของต้าโย่ว ต่อให้มีใครอยากพูดแทนพ่อก็เอ่ยปากไม่ขึ้น! คนที่อยู่เบื้องหลังใช้เมืองชายแดนสำคัญของต้าโย่วเป็นกับดัก เพียงเพื่อต้องการตอกย้ำความผิดฐานทรยศชาติของพ่อ ทำให้เขาไม่มีทางพลิกฟื้นได้!"
"คนที่มีบุคลิกชัดเจนย่อมถูกวางแผนได้ง่ายที่สุด ตระกูลสือที่มีความภักดีและกล้าหาญเป็นคติประจำตระกูลยิ่งถูกวางแผนได้ง่าย" สือปู้ยวี๋กล่าว: "คนที่อยู่เบื้องหลังหากมีสมองสักนิด ก็จะกางตาข่ายขนาดใหญ่ไว้ที่เมืองซื่อถงรอพวกเจ้าอยู่ ก่อนจะชิงตัวนักโทษอาจยังมีคนที่กังขาเรื่องโหวจงหย่งทรยศชาติ แต่หลังจากชิงตัวนักโทษ เรื่องนี้ก็ชำระล้างไม่หาย ไปถึงเมืองซื่อถงแล้วถูกจับ ก็ไม่มีทางรอด"