แต้มคุณสมบัติเกือบ 1,300 แต้มถูกใส่ลงในพละกำลัง ทันใดนั้นหลินฝานก็รู้สึกว่าร่างกายของตนเปลี่ยนแปลงไปอย่างพลิกฟ้าคว่ำดิน พละกำลังเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว พลังอันน่าสะพรึงกลัวและดุดันไหลบ่าอยู่ภายในร่าง ถึงขั้นก่อให้เกิดระลอกคลื่นในอากาศ!
ยิ่งไปกว่านั้น การเพิ่มพละกำลังไม่ได้เพิ่มเพียงพละกำลังเท่านั้น แต่ยังทำให้ร่างกายและกระดูกแข็งแกร่งขึ้นด้วย นับจากชั่วขณะนี้ ร่างกายของเขาแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า อาวุธฟันแทงไม่เข้า!
ในจังหวะเดียวกัน จิตของหลินเมี่ยวอินก็มาถึงพอดี ร่างของหลินฝานหายวับไปจากจุดเดิมทันที เขาออกแรงถีบพื้น จนเกิดหลุมลึกขนาดใหญ่สองหลุมขึ้นบนพื้น ในชั่วพริบตานั้น ภูเขาโลงศพทั้งลูกดูราวกับสั่นสะเทือน
ศิษย์ชายจากสำนักชิงอวิ๋นเห็นภาพนี้ อีกทั้งยังสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายของหุ่นเชิดศพเบื้องหน้าเปลี่ยนแปลงไป สีหน้าพลันแปรเปลี่ยนอย่างหนัก เขาเรียกสมบัติวิเศษป้องกันชิ้นหนึ่งออกมาไว้ตรงหน้าโดยไม่รู้ตัว
หุ่นเชิดศพตนนี้มีบางอย่างผิดปกติ! หรือว่าจะเป็นศพเหล็ก?
ทันทีที่เขาเรียกสมบัติวิเศษออกมา หุ่นเชิดศพที่หายไปจากสายตาก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าอย่างกะทันหัน
“กัง!”
สมบัติวิเศษส่งเสียงประหลาดแหลมบาดหู ก่อนถูกหลินฝานต่อยจนแตกละเอียด หมัดของเขายังคงพุ่งไปข้างหน้า กระแทกเข้ากลางอกของศิษย์ชายคนนั้น
“พรวด!”
ศิษย์ชายผู้นั้นกลายเป็นละอองเลือดล่องลอยไปในพริบตาเช่นกัน!
ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นสอง สิ้นชีพด้วยหมัดเดียว!
หลินเมี่ยวอินที่อยู่ไกลออกไปยืนนิ่งงันอยู่กับที่ ครู่ใหญ่ต่อมา นางมองซากศพเกลื่อนพื้นด้วยสีหน้างุนงง ทั่วทั้งภูเขาโลงศพ นอกจากนางแล้วกลับไม่เหลือผู้รอดชีวิตแม้แต่คนเดียว นางพึมพำกับตัวเองว่า “ท่านปู่ทวด...แข็งแกร่งถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ไม่สิ...บรรพชนเมี่ยวอินอย่างข้า แข็งแกร่งถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”
แน่นอนว่านางรู้ดีว่าสถานการณ์เช่นนี้ไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย นางเพิ่งผ่านการหลอมครั้งที่สามมาได้ ศพธรรมดาตนหนึ่งไม่มีทางมีพลังน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ ถึงขั้นต่อยผู้ฝึกตนขั้นสองจนระเบิดได้ในหมัดเดียว แต่เรื่องทั้งหมดกลับเกิดขึ้นจริง!
คิดไปคิดมา คงมีปัญหาอยู่ที่ศพของท่านปู่ทวดเท่านั้น! ดูท่าแล้ว ท่านปู่ทวดคงเป็นศพประหลาดที่พบได้ยากในรอบหมื่นปีตามที่คัมภีร์ศพกล่าวถึง!
หลินเมี่ยวอินประคองศพของหลินฝานเข้าไปในโลงศพดำอย่างระมัดระวัง
“ไปกันเถอะ ท่านปู่ทวด! ข้าจะพาท่านไปเสาะหาโชควาสนา... อัจฉริยะด้านการหลอมศพอย่างข้า กับศพประหลาดหาได้ยากในรอบหมื่นปีอย่างท่าน หากร่วมมือกันอย่างแข็งแกร่ง ต่อไปทั่วหล้าก็ต้องยอมให้เราเดินกร่างแล้วกระมัง?”
หลินฝานอยากเชื่อมต่อกับจิตวิญญาณแล้วด่าหนูน้อยคนนี้สักคำ แต่พอคิดดูแล้วก็อดกลั้นไว้!
ถ้าเอ่ยปากตอนนี้ เขากลัวว่าจะทำให้หนูน้อยคนนี้ตกใจจนเสียสติ!
ไม่ได้ ต้องรีบเพิ่มระดับการควบคุมร่างกายให้เร็วที่สุด การถูกควบคุมให้ต่อสู้เช่นนี้แม้จะสะดวก แต่ก็เป็นฝ่ายตั้งรับเกินไป เขาต้องเป็นฝ่ายกุมอำนาจไว้เอง จะไม่ใช้ก็ได้ แต่ขาดไม่ได้!
ยิ่งไปกว่านั้น จากสถานการณ์ตอนนี้ พลังของเขาน่าจะเพียงพอไปได้อีกระยะหนึ่งแล้ว!
เมื่อการหลอมเก้าครั้งเสร็จสิ้น เขาก็ยังเพิ่มพลังได้อีกระลอก
……
ภายในซากโบราณ หลินเมี่ยวอินมีสีหน้าตื่นเต้นยินดี “ดีเหลือเกิน! วัตถุดิบวิญญาณมากมายขนาดนี้ มีครบทั้งสำหรับการหลอมครั้งที่สี่ ครั้งที่ห้า ไม่สิ มีครบไปจนถึงครั้งที่เก้าเลย! ท่านปู่ทวด พวกเราจะผงาดแล้ว!”
นางวางแผนไว้แล้วว่า เมื่อการหลอมเก้าครั้งเสร็จสิ้น และท่านปู่ทวดทะลวงขอบเขตได้ นางก็จะออกจากดินแดนทุรกันดารทางตะวันตกเฉียงใต้ ไปดูที่ภาคกลาง! ได้ยินว่าที่นั่นมีอัจฉริยะมากมายราวเมฆา และโชควาสนากระจายอยู่ทั่วทุกหนแห่ง หากอยากเป็นบรรพชนเมี่ยวอินตัวจริง นางย่อมต้องออกจากดินแดนห่างไกลเช่นนี้ไม่ช้าก็เร็ว
หลินฝานไม่พูดอะไร เอาแต่ดูดซับปราณหยินภายในซากโบราณ
ส่วนหลินเมี่ยวอินก็เริ่มเตรียมการหลอมครั้งที่สี่!
……
ตลอดสิบวัน หลินเมี่ยวอินแทบไม่หยุดพัก นอกจากหยุดพักเพียงชั่วครู่ในบางครั้ง นางก็เร่งทำงานอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดก็หลอมอีกหกครั้งที่เหลือจนเสร็จสิ้น
ปราณศพมหาศาลทะลักออกมาจากร่างของหลินฝาน ไหลเข้าสู่ร่างกายของหลินเมี่ยวอิน ชำระล้างทั้งร่างกายและจิตวิญญาณของนาง พร้อมยกระดับขอบเขตพลัง ขณะเดียวกันปราณศพในร่างของนางเองก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย พลังและขอบเขตเริ่มทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว!
หลินเมี่ยวอินรู้สึกประหลาดใจ เพราะการเพิ่มขึ้นนี้มากกว่าที่นางคิดไว้เสียอีก ท่านปู่ทวดมีขอบเขตพลังเริ่มต้นอยู่ในระดับใดกันแน่!
ผู้ครอบครอง: หลินฝาน
สถานะ: ไม่เป็นไม่ตาย
ขอบเขต: ศพทองแดง【เพิ่มแต้มได้】
พละกำลัง: 2004【เพิ่มแต้มได้】
จิตวิญญาณ: 370【เพิ่มแต้มได้】
ปราณศพ: 1834【เพิ่มแต้มได้】
พิษศพ: 396【เพิ่มแต้มได้】
ระดับการควบคุมร่างกาย: 0.12％【เพิ่มแต้มได้】
แต้มคุณสมบัติ: 5132
สะสมมาเต็มสิบวัน ทั้งยังดูดซับปราณหยินในซากโบราณอย่างต่อเนื่อง และผ่านการหลอมติดต่อกันถึงหกครั้งโดยหลินเมี่ยวอิน ในที่สุดแต้มคุณสมบัติก็ทะลุหลักห้าพัน!
หลินฝานขยับความคิด แต้มคุณสมบัติกว่าห้าพันถูกใส่ลงในระดับการควบคุมร่างกายทั้งหมด ทันใดนั้นระดับการควบคุมร่างกายของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยุดลงที่ 51.44％
วินาทีถัดมา ท่ามกลางสายตาหวาดผวาของหลินเมี่ยวอิน หลินฝานลืมตาขึ้นโดยไม่มีคำสั่งจากนางแม้แต่น้อย แล้วยัง...ก้าวไปข้างหน้าสองก้าว!
“ในที่สุด...ก็ขยับได้แล้ว!”
เสียงแหบพร่าดังออกจากปากของหลินฝาน เมื่อระดับการควบคุมร่างกายแตะห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ในที่สุดเขาก็ขยับและพูดได้ แม้เสียงจะแหบแห้งและท่าทางแข็งทื่อ แต่ตอนนี้เขาไม่ใช่ศพที่ทำได้เพียงฟังคำสั่งแล้วขยับตามอย่างไร้ทางเลือกอีกต่อไป!
หลินเมี่ยวอินตกใจจนทำอะไรไม่ถูกไปนานแล้ว! นางทรุดเข่าลงกับพื้นดังตุบ!
“เจ้า...เจ้าเป็นตัวอะไรกันแน่?”
ขณะเดียวกัน นางพยายามส่งคำสั่งต่าง ๆ ผ่านตราประทับจิตวิญญาณในใจอย่างต่อเนื่อง แต่กลับ...ไม่ได้ผลแม้แต่น้อย คำสั่งของนางราวกับก้อนหินที่ถูกโยนลงไปในมหาสมุทรลึกไร้ก้นบึ้ง ไม่ก่อให้เกิดแม้แต่ระลอกคลื่น
เสียการควบคุม!
แย่แล้ว! นางเจอเรื่องที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในวิชาหลอมศพเข้าแล้ว หุ่นเชิดศพเสียการควบคุม!
จากนี้ไป เรื่องราวควรดำเนินไปในแบบที่หุ่นเชิดศพเสียการควบคุมอย่างสิ้นเชิง หันกลับมาทำร้ายนายของตน และกลายเป็นสิ่งชั่วร้ายอันน่าสะพรึงกลัวที่สุดในป่า
ในสถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้คนตรงหน้าเป็นท่านปู่ทวดของนางก็ไม่มีประโยชน์ แม้แต่บิดาแท้ ๆ ก็ยังช่วยอะไรไม่ได้ เพราะหุ่นเชิดศพก็คือหุ่นเชิดศพ แม้จะมีสายเลือดต้นกำเนิดเดียวกับนาง แต่แท้จริงแล้วสติปัญญาของมันเกิดขึ้นหลังจากกลายเป็นศพ แตกต่างจากตอนมีชีวิตอย่างสิ้นเชิง และไม่เกี่ยวข้องกับนางอีกต่อไป!
เขาไม่มีทางยอมรับนางเป็นหลานสาวของหลานชาย!
บรรพชนเมี่ยวอินอย่างข้ายังไม่ทันผงาด ก็ต้องมาตายเสียแล้วหรือ? หลินเมี่ยวอินเศร้าโศกจนเกินกลั้น ยิ่งนึกถึงความฝันที่จะบุกตะลุยภาคกลางที่เพิ่งวาดไว้เมื่อครู่ ในที่สุดก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่!
รู้อยู่แล้วว่าต้องมีอะไรผิดปกติ ศพธรรมดาจะเก่งกาจขนาดนี้ได้อย่างไร!
หลินฝานเหลือบมองหนูน้อยที่คุกเข่าอยู่บนพื้นและร้องไห้สะอึกสะอื้น สีหน้าเขาไร้อารมณ์ ที่เป็นเช่นนั้นหลัก ๆ ก็เพราะเขาควบคุมร่างกายได้เพียงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ จึงยังแสดงสีหน้าอย่างละเอียดไม่ได้
“หลินเมี่ยวอิน!”
“อ๊ะ! หา? ท่านรู้ชื่อข้าด้วยหรือ? ท่านรู้ชื่อข้าได้อย่างไร?” เสียงของหลินเมี่ยวอินสะอื้นเป็นช่วง ๆ แต่แล้วเสียงเรียกของหลินฝานก็ทำให้นางสะดุ้งเฮือก ความคิดในหัวเริ่มแล่นอย่างรวดเร็ว หุ่นเชิดศพพูดภาษาคนได้ก็ว่าไปอย่าง แต่นี่ถึงกับรู้ชื่อของนางด้วย!
“เจ้าเรียกข้าว่าท่านปู่ทวดมาตั้งหลายวัน ข้าจะไม่รู้ชื่อเจ้าได้อย่างไร?”
“หา? ท่าน...ท่านเป็นท่านปู่ทวดของข้าจริง ๆ หรือ?” หลินเมี่ยวอินกลั้นเสียงร้องไห้ นางรู้สึกว่าเรื่องราวกำลังเกินกว่าที่คาดไว้ ตอนนี้คนตรงหน้าไม่ควรพุ่งเข้ามากัดนางจนตายหรือ? หุ่นเชิดศพที่เสียการควบคุมชอบกินคนร่วมสายเลือดเดียวกันที่สุด เมื่อกินเข้าไปแล้ว พลังจะเพิ่มขึ้นมาก ทั้งยังเพิ่มสติปัญญาได้ด้วย!
“ถ้าไม่ใช่แล้วจะเป็นอะไร? เจ้าเป็นคนขุดข้าขึ้นมาจากหลุมฝังศพเองแท้ ๆ”
หลินเมี่ยวอินใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำตา ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ สมองยุ่งเหยิงไปหมด “แต่...แต่ท่านตายไปแล้วไม่ใช่หรือ? ตอนนี้ท่านเป็นศพที่เกิดสติปัญญาขึ้นมา แล้วยังจำข้าที่เป็นหลานสาวของหลานชายได้หรือ?”
“หืม? เจ้าไม่อยากยอมรับข้าหรือ? ถ้าอย่างนั้นข้าจะฆ่าเจ้าเสีย...”
“ยอมรับ! ยอมรับ! หลานสาวของหลานชาย หลินเมี่ยวอิน คารวะท่านปู่ทวด! ขอท่านปู่ทวดอย่าฆ่าข้าเลย! เนื้อกับเลือดของหลานสาวเปรี้ยวทั้งนั้น!” หลินเมี่ยวอินจะกล้าปฏิเสธได้อย่างไร นางได้แต่โขกศีรษะไม่หยุด ขอเพียงรอดชีวิต ต่อให้เรียกเขาว่าพ่อก็ยอม!