เวลาผ่านไปอีก 5 วัน ตลอดห้าวันนี้หลินฝานแทบจะนอนนิ่งอยู่ตลอด ปล่อยให้หลานสาวรุ่นเหลนของตนจัดการตามใจ
บางครั้งหลินเมี่ยวอินก็สั่งให้เขาทำท่าทางง่าย ๆ ไม่ก็เดิน ไม่ก็กระโดด
ทุกครั้งที่เป็นเช่นนั้น ตราบใดที่หลินฝานไม่ต่อต้านคำสั่ง ร่างกายก็จะตอบสนองตามคำสั่งต่าง ๆ ของหลินเมี่ยวอิน
ความรู้สึกนั้นคล้ายกับว่าเขาเป็นตัวละครในเกม ส่วนหลินเมี่ยวอินเป็นผู้เล่น! เขาแค่เฝ้ามองอย่างเย็นชาก็พอ ช่วยให้ไม่ต้องลงมือทำอะไรหลายอย่าง
ขณะเดียวกัน ในช่วงห้าวันนี้เขาก็ได้ผลประโยชน์มากมาย เพราะหลินเมี่ยวอินทำการหลอมสำเร็จอีกสองครั้ง
เจ้าของร่าง: หลินฝาน
สถานะ: ไม่เป็นไม่ตาย
ขอบเขต: ศพธรรมดา【เพิ่มแต้มได้】
ร่างกาย: 218【เพิ่มแต้มได้】
จิตวิญญาณ: 16【เพิ่มแต้มได้】
พลังศพ: 690【เพิ่มแต้มได้】
พิษศพ: 208【เพิ่มแต้มได้】
การควบคุมร่างกาย: 0.12%【เพิ่มแต้มได้】
แต้มคุณสมบัติ: 354
นอกจากขอบเขตที่ยังเป็นศพธรรมดา และคุณสมบัติจิตวิญญาณที่ไม่เปลี่ยนแปลงแล้ว คุณสมบัติอื่น ๆ ล้วนเปลี่ยนแปลงไปอย่างมหาศาล ยิ่งกว่านั้น หลายครั้งที่หลินเมี่ยวอินควบคุมร่างกายเขา หลินฝานก็พบว่าพละกำลังของตนมากจนน่ากลัว ส่วนความคล่องแคล่วก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
ส่วนเรื่องขอบเขต เขาไม่รีบร้อนนัก จากเสียงในใจของหลินเมี่ยวอิน เขารู้ว่าต้องผ่านการหลอมเก้าครั้งแรกให้สำเร็จเสียก่อน จึงจะทะลวงขอบเขตศพธรรมดาได้อย่างแท้จริง แต่ขอบเขตที่ทะลวงได้เป็นครั้งแรกนั้นไม่แน่นอน ขึ้นอยู่กับคุณภาพของศพทั้งหมด ศพบางร่างพื้นฐานแย่เกินไป พอทะลวงได้ก็เป็นเพียงผีดิบม่วง ส่วนร่างที่ดีกว่าหน่อยอาจเป็นผีดิบขาว แต่หลินเมี่ยวอินคิดว่าศพอันแข็งแกร่งของท่านปู่ทวดเริ่มต้นก็ควรเป็นผีดิบดำ หรือถึงขั้นศพเหล็ก!
เมื่อถึงตอนนั้น ไม่ใช่แค่ท่านปู่ทวดของนางที่จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง แม้แต่หลินเมี่ยวอินก็จะพลิกโฉมใหม่เช่นกัน
ส่วนแต้มคุณสมบัติของหลินฝาน เขายังไม่ได้ใช้ทันที ตอนนี้ใช้เพิ่มระดับการควบคุมร่างกายไม่คุ้มค่า สู้เพิ่มพลังเสียก่อน ให้หลินเมี่ยวอินแข็งแกร่งขึ้น ช่วยให้นางตั้งหลักได้และแสวงหาทรัพยากรเพิ่ม แบบนั้นการฟื้นฟูการควบคุมร่างกายของเขากลับจะรวดเร็วยิ่งกว่า
สำหรับขอบเขต ร่างกาย พลังศพ และพิษศพ ทั้งสี่อย่างนี้ยังไม่จำเป็นต้องรีบเพิ่มแต้ม เพราะทุกครั้งที่หลินเมี่ยวอินทำพิธีปลุกเสก คุณสมบัติเหล่านี้ก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมากอยู่แล้ว หากใช้แต้มในตอนนี้ ผลตอบแทนย่อมน้อยเกินไป!
ตัวเลือกเดียวที่เหลืออยู่จึงมีเพียงคุณสมบัติจิตวิญญาณ
ตามหลักทั่วไปแล้ว ซอมบี้ไม่ควรมีจิตวิญญาณ ต่อให้ถูกปลุกสติด้วยฝีมือมนุษย์ ก็เกิดได้เพียงจิตรับรู้ จิตรับรู้ไม่ใช่จิตวิญญาณ แต่เป็นเพียงสำนึกเลือนรางที่ไม่มีความสามารถในการคิดอย่างเป็นอิสระ
แต่หลินฝานย่อมไม่ใช่กรณีทั่วไป จิตวิญญาณและสำนึกของเขาในตอนนี้สมบูรณ์พร้อมแล้ว ก่อนจะควบคุมร่างนี้ได้อย่างเต็มที่ ร่างแท้จริงของเขาก็คือจิตวิญญาณดวงนี้
หากจิตวิญญาณดวงนี้ของเขาถูกทำร้าย หรือกระทั่งถูกลบออกไปอย่างฝืนใจ ก็จบกัน! ศพนี้ยังคงเป็นของหลินฝาน แต่ตัวเขาจะไม่ใช่หลินฝานอีกต่อไป!
ส่วนจะมีใครทำร้ายจิตวิญญาณของเขาได้หรือไม่นั้น ไม่ต้องกังวลไป ในเมื่อยังมีวิชาปลุกศพ แล้วจะกลัวว่าไม่มีวิธีการแบบนี้ได้อย่างไร?
เมื่อเข้าใจประเด็นนี้แล้ว หลินฝานก็ไม่ลังเลอีก เขาเพิ่มแต้มคุณสมบัติทั้ง 354 แต้มให้กับจิตวิญญาณทั้งหมดทันที
วินาทีถัดมา จิตวิญญาณของเขาก็เริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง ขอบเขตการรับรู้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เดิมทีเขารับรู้ได้อย่างชัดเจนเพียงพื้นที่รอบตัวในรัศมีไม่กี่เมตร แต่ตอนนี้ขอบเขตนั้นขยายออกไปเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็ครอบคลุมพื้นที่รัศมี 1,000 เมตร
ภายในรัศมี 1,000 เมตร ทุกสิ่งกระจ่างชัดราวกับได้เห็นด้วยตาตนเอง
นี่เป็นวิธีสังเกตที่เหนือกว่าการมองเห็นด้วยตาเปล่า ทั้งยังมองได้รอบทิศ 360 องศา ไม่มีจุดบอด!
สบายจริง! ในที่สุดก็รับรู้โลกภายนอกได้อย่างแท้จริงเสียที! แม้สัมผัสและรสชาติทางร่างกายยังไม่ฟื้นคืน แต่อย่างน้อยตอนนี้ก็ไม่ใช่คนหูหนวกตาบอดอีกแล้ว อย่างมากก็เป็นแค่ผู้ป่วยที่ขยับตัวไม่ได้
หลินฝานซึ่งนอนอยู่ในโลงศพปลดปล่อยญาณออกไปสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบ เริ่มจากตระกูลหลินที่หลินเมี่ยวอินอยู่
ดูออกว่าที่นี่เคยเป็นตระกูลใหญ่ บรรพบุรุษอาจเคยรุ่งเรืองมาก่อน แต่ตอนนี้ย่อมตกต่ำแล้ว บ้านเก่ายังคงอยู่ ทว่าพื้นที่อื่นนอกจากส่วนที่มีคนอาศัยเป็นประจำก็เริ่มผุพัง เพราะไม่ได้ซ่อมแซมมานาน
ส่วนหลินเมี่ยวอิน…กำลังเก็บข้าวของ!
หืม? เก็บข้าวของหรือ?
หลินฝานพลันรู้สึกถึงลางร้าย
เด็กคนนี้จะทำอะไร?
……
หลินเมี่ยวอินถือฝาโลงเดินมาข้างโลง
“ท่านปู่ทวดคุ้มครองด้วย! ถึงจะหลอมครั้งที่สามสำเร็จแล้ว แต่สมุนไพรวิญญาณสำหรับการหลอมครั้งต่อ ๆ ไปยังขาดอยู่อีกหลายอย่าง…โชคดีที่แดนลี้ลับแห่งหนึ่งกำลังจะเปิด และอยู่ไม่ไกลนัก ได้ยินว่าก่อนแดนลี้ลับนั้นจะเปิด ก็มีพลังหยินเข้มข้นพวยพุ่งออกมา ไม่แน่ว่าข้างในอาจมีของที่ข้าต้องการ ท่านปู่ทวด…จะสำเร็จหรือไม่ จะทำให้บรรพชนเมี่ยวอินผงาดขึ้นมาได้หรือเปล่า ก็ขึ้นอยู่กับท่านแล้ว!”
หลินเมี่ยวอินรู้สึกกระวนกระวายอยู่บ้าง แม้ตอนนี้พลังของนางจะเพิ่มขึ้นไม่น้อย และศพของท่านปู่ทวดก็แข็งแกร่งเกินกว่าที่นางคาดไว้มาก แต่นางไม่เคยเข้าโบราณสถาน ไม่เคยแย่งชิงวาสนา และไม่เคยประชันกับยอดฝีมือรุ่นเยาว์จากโลกภายนอก ยามนี้จะรู้สึกประหม่าก็เป็นเรื่องปกติ
แต่ถึงอย่างไรก็ต้องไป การหลอมเก้าครั้งแรกสำคัญที่สุด ส่งผลโดยตรงต่อคุณภาพเริ่มต้นของหุ่นเชิดศพและศักยภาพในอนาคต ดังนั้นสมุนไพรวิญญาณเหล่านั้นจะต้องได้มา!
หลินฝาน: “……”
วินาทีต่อมา ฝาโลงก็ปิดลง
หลินเมี่ยวอินสะพายโลงดำไว้บนหลัง มัดจนแน่น แล้วออกเดินทางไปโดยไม่หันกลับมามอง
โลงดำนี้เป็นโลงเลี้ยงศพที่หลินเมี่ยวอินสร้างขึ้นเป็นพิเศษ ตามที่คัมภีร์ศพระบุไว้ สามารถเสริมพลังวิญญาณและเพิ่มพลังศพ หากหุ่นเชิดศพอาศัยอยู่ข้างในเป็นเวลานาน ก็จะช่วยเพิ่มพลังได้
มีประโยชน์จริง ๆ เรื่องนี้หลินฝานรู้ดีที่สุด หลังฟ้ามืดลงในแต่ละวัน โลงเลี้ยงศพจะเริ่มดูดซับพลังหยินและส่งเข้าสู่ร่างเขา แม้จะเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อย แต่ก็แทบจะเพิ่มแต้มคุณสมบัติได้วันละ 1 แต้ม นับว่าหาได้ยากยิ่ง เมื่อสะสมไปวันแล้ววันเล่า ก็มีมูลค่าไม่น้อย!
หลินฝานอยู่ในโลง เฝ้ามองอย่างเย็นชาเช่นนั้น และเห็นหลินเมี่ยวอินเดินทางติดต่อกัน 4 วัน ในที่สุดก็ใกล้ถึงจุดหมาย!
หลินเมี่ยวอินยังมองไม่เห็น แต่หลินฝานรับรู้ได้แล้ว นอกจากโบราณสถานแห่งนั้น เขายังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ จำนวนไม่น้อย แค่มองก็รู้ว่าพวกนั้นมาชิงวาสนาเหมือนกัน! ในหมู่พวกนั้นมีหลายคนที่พลังไม่อ่อนด้อย!
ที่เรียกว่าโบราณสถาน แท้จริงแล้วก็คือถ้ำแห่งหนึ่งที่ถูกผนึกด้วยค่ายกลห้ามอันทรงพลัง
หลินเมี่ยวอินเดินหน้าต่อไป ในที่สุดนางก็สัมผัสได้ถึงพลังหยินเข้มข้น และมองเห็นปากถ้ำแห่งนั้น
“ที่นี่คือภูเขาโลงศพหรือ? พลังหยินเข้มข้นเหลือเกิน! ท่านปู่ทวดต้องชอบแน่!” นางรีบวางโลงดำลงจากหลัง แล้วเริ่มร่ายเคล็ดวิชารวบรวมพลังหยินโดยรอบ ก่อนจะถ่ายเทเข้าไปในโลง
ส่วนจะแย่งชิงวาสนาได้หรือไม่ค่อยว่ากัน แต่ของดีที่อยู่ตรงหน้า ไม่ควรปล่อยให้เสียเปล่า
หลินฝานชอบจริง ๆ เพราะแต้มคุณสมบัติบนแผงของเขาเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วอีกครั้ง
“เฮ้! ยัยหนู! อย่าเอาเปรียบกันเกินไปนัก!” เสียงเย็นเยียบดังขึ้นจากที่ไกล ๆ ทันใดนั้นเงาร่างผอมเพรียวก็ปรากฏขึ้น หลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ บดบังร่างไว้กว่าครึ่ง น้ำเสียงแฝงความไม่พอใจอย่างมาก
“หา?” หลินเมี่ยวอินชะงัก “พลังหยินนี่ไม่มีเจ้าของไม่ใช่หรือ?”
หลินเมี่ยวอินขมวดคิ้ว คนที่พูดมีโลงศพอยู่ข้างตัวเช่นกัน ดูท่าจะเป็นผู้ปลุกศพเหมือนกัน
ที่นี่กว้างขวางขนาดนี้ พลังหยินก็เข้มข้น ท่านปู่ทวดของนางกินจุเสียที่ไหน จะดูดซับจนหมดได้อย่างไร? เห็นชัดว่าอีกฝ่ายหาเรื่อง นึกว่านางยังเด็กแล้วรังแกง่าย!
น้ำเสียงของนางจึงเย็นชาลง “พวกเจ้าดูดซับได้ ข้าก็ดูดซับได้เหมือนกัน เจ้าไม่พอใจหรือ? ถ้าไม่พอใจก็ไปคุยกับท่านปู่ทวดของข้าได้!”
วินาทีถัดมา หลินเมี่ยวอินตบโลงศพ หลินฝานก็โผล่ออกมาตามเสียงเรียก!
หลินฝาน: “……”
เป็นหลานสาวคนโปรดจริง ๆ ด้วย!
