หลินเหวยเหวยแทบลืมเรื่องนี้ไปแล้ว!
ทั้งโรงเรียนรู้กันดีว่าเธอไม่เพียงเรียนเก่ง แต่ภูมิหลังครอบครัวก็ยังดีอีกด้วย
เดือนที่แล้วตอนประชุมผู้ปกครอง พ่อแม่มาด้วยกันทั้งคู่ พ่อไปที่ห้องของพี่ชายคนรอง ส่วนแม่มาที่ห้องเจี่ยที่เธอเรียนอยู่
เรื่องที่เธอกับหลินซิงเหอเป็นพี่น้องแท้ ๆ กันนั้นไม่มีใครไม่รู้ อีกทั้งยังมีคนรู้ด้วยว่าครอบครัวของเธอสนิทสนมกับผู้อำนวยการเกา
แม้เพื่อนร่วมชั้นจะไม่รู้ตัวตนของพ่อ แต่คนที่สนิทกับเธออย่างซูโยวย่อมรู้ดีว่าเธออาศัยอยู่ในหมู่บ้านครอบครัวทหาร
นอกจากนี้ แม่ยังขึ้นหนังสือพิมพ์อยู่บ่อย ๆ นักเรียนส่วนใหญ่ของโรงเรียนมิงเต๋อต่างมีฐานะดี หลายคนเคยไปโรงละครศิลปะ จึงย่อมรู้จักตัวตนของแม่
ตอนนี้พ่อกับแม่กลับเดินอยู่กับหลินจือเหยา แล้วเธอล่ะ...จะเป็นอะไรกันแน่?
ใบหน้าของหลินเหวยเหวยซีดเผือด ขณะที่ซูโยวข้าง ๆ ยังถามต่อ
“เหวยเหวย? หลินจือเหยาคนนั้นเป็นญาติกับเธอหรือเปล่า พวกเธอก็แซ่หลินเหมือนกัน แถมพ่อแม่เธอดูสนิทกับหลินจือเหยามากด้วย หรือว่าเธอมาอาศัยอยู่ที่บ้านเธอ?”
“เหวยเหวย? เป็นอะไรไป เมื่อคืนพักผ่อนไม่พอหรือเปล่า?”
“……”
หลินเหวยเหวยฝืนตั้งสติ แล้วยิ้มออกมา “ไม่เป็นไร แค่กำลังคิดเรื่องสอบอยู่”
เธอหลบเลี่ยงไม่ตอบ เพราะไม่อยากพูดถึงคำถามนี้
พอพูดถึงเรื่องนี้ ซูโยวก็เบ้ปาก “ไม่รู้เฉินมู่หลิงเป็นอะไรไป คราวนี้ถึงกับสอบติดห้าร้อยอันดับแรก หรือว่าโดนซีจื่อยันกระตุ้นจนคิดได้ขึ้นมาจริง ๆ?”
“อ๋อ” หลินเหวยเหวยใจลอย เผลอพูดออกไปตามความเคยชิน “เหมือนจะมีลุงคนหนึ่งของเธอทำงานอยู่ที่สำนักงานการศึกษา...”