ตะวันขึ้นสูงสามท่อน เสียงระฆังทุ้มก้องกังวานดังก้องไปทั่วเขาหลักของสำนักนอกแห่งสำนักเสวียนเทียน
การสอบปลายปี เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ!
กองทัพผู้คนที่แน่นขนัดเหยียบกระบี่โบยบินลงมาจากเขาหลัก แล้วร่อนลงสู่พื้นที่สวนยาต่าง ๆ ของสำนักนอก
ผู้ที่นำทัพเป็นชายชราสวมชุดคลุมสีม่วง ผมและเคราขาวโพลน ใบหน้าเคร่งขรึมดุดัน
เพียงแค่เขายืนนิ่งเฉยอยู่ตรงนั้น พลังกดดันอันมหาศาลจนแทบหายใจไม่ออกก็แผ่กระจายออกไปรอบด้านราวกระแสน้ำ
ผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักนอก หลี่ฉางหยวน! ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานรากช่วงต้น!
ในสำนักเสวียนเทียน ผู้บำเพ็ญขั้นฝึกปราณมีมากมายราวปลาในแม่น้ำ แต่ผู้ที่สามารถทะลวงสู่ขั้นสร้างฐานรากได้กลับน้อยเสียเหลือเกิน
ทั่วทั้งสำนักเสวียนเทียน ผู้ที่ไปถึงขั้นสร้างฐานรากก็มีเพียงยี่สิบกว่าคนเท่านั้น
ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานรากไม่เพียงแต่พลังปราณของพวกเขาจะเปลี่ยนแปลงในเชิงคุณภาพเท่านั้น ยังได้หล่อหลอมญาณวิญญาณอันแข็งแกร่งขึ้นมาได้ แลเห็นความจริงเท็จของผู้บำเพ็ญขั้นฝึกปราณได้อย่างง่ายดาย
เบื้องหลังหลี่ฉางหยวน มีผู้ดูแลชั้นนอกและพนักงานขั้นฝึกปราณชั้นเก้า ชั้นสิบ สิบกว่าคนตามมา ทุกคนแทบกลั้นหายใจไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
“ผู้อาวุโสใหญ่ ข้างหน้าคือสวนยาที่ถูกทิ้งร้างซึ่งทำให้ผู้ดูแลสองคนก่อนหน้าตายไปแล้วขอรับ”
พนักงานคนหนึ่งรายงานอย่างระมัดระวัง น้ำเสียงแฝงความรังเกียจเล็กน้อย
“ที่ตรงนั้นมีเงื่อนงำน่าขนลุกนัก และคนที่ดูแลอยู่ก็เป็นเพียงรากวิญญาณผสมห้าธาตุอายุร้อยปี คงจะรวมส่วนแบ่งขั้นพื้นฐานที่สุดก็ไม่ได้แล้ว ข้าว่าโยนเจ้าแก่คนนั้นลงบ่อเหมืองไปเลยดีไหมขอรับ?”
หลี่ฉางหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วกล่าวเสียงเย็น: “กฎสำนัก ต้องสอบตามระเบียบ! ไม่ว่าใครก็ตาม ถ้าส่งส่วนแบ่งไม่ครบ ต้องลงโทษอย่างเด็ดขาด! ไป ไปดูกัน!”
กลุ่มคนเดินทัพมาอย่างเอิกเกริกตรงไปยังสวนยาของฉีหยาง