ฉีหยางจ้องร่างของผู้บำเพ็ญชั่วร้ายหัวล้านที่ยังดิ้นรนอยู่บนพื้น แววตาแวบหนึ่งของความเหี้ยมโหด
“ข้ามีรากวิญญาณผสมห้าธาตุ โอบรับสรรพสิ่ง ข้าแม้แต่พิษขั้นสูงสุดยังหลอมกลืนได้ จะกลัวเพียงแค่การสะท้อนกลับของวิชาค้นจิตเจ้าเช่นนี้รึ?”
ฉีหยางไม่ลังเลแม้แต่น้อย ตรงตามเส้นทางการเดินปราณในแผ่นหยกวิชา รวบรวมพลังวิญญาณพิษไม้ไว้ที่ปลายนิ้วทั้งห้าของมือขวา
ฉึก!
นิ้วทั้งห้าดั่งตะขอเหล็ก จิ้มลงบนกระหม่อมของผู้บำเพ็ญชั่วร้ายหัวล้านอย่างแรง!
“อ้ากกก!!!”
ผู้บำเพ็ญชั่วร้ายหัวล้านส่งเสียงร้องสุดสยิว ตาขาวพลิกกลับ
ฉีหยางส่งเสียงครางอู้อี้ รู้สึกเพียงความเจ็บแปลบในสมอง เศษเสี้ยวความทรงจำอันมหาศาลและสับสนวุ่นวายไหลทะลักเข้าสู่หัวสมองของเขาอย่างบ้าคลั่ง
เนิ่นนานถึงครึ่งกำยาน
ตูม!
ศีรษะของผู้บำเพ็ญชั่วร้ายหัวล้านระเบิดออกจนแหลกเหลว ตายสนิทไม่มีทางฟื้น
ฉีหยางหน้าซีดเผือด หอบหายใจอย่างหนักหน่วง แต่แววตากลับสุกสว่างน่าเกรงขาม
เขาได้รับข่าวกรองที่สำคัญอย่างยิ่งจากความทรงจำของผู้บำเพ็ญชั่วร้ายหัวล้านคนนี้!
กองกำลังชั้นยอดของสำนักโลหิตสังหารเตรียมที่จะบุกสำรวจหุบเขาพิษวิญญาณจริง ๆ และที่ยิ่งไปกว่านั้น ในความทรงจำของผู้บำเพ็ญชั่วร้ายหัวล้านคนนี้ กลับมีแผนที่เส้นทางปลอดภัยบริเวณรอบนอกของหุบเขาพิษวิญญาณด้วยซ้ำ!
“ที่แท้บริเวณรอบนอกหุบเขาพิษวิญญาณก็รายล้อมไปด้วยขุมพลังพิษมหาประลัย หากไร้ซึ่งแผนที่เส้นทาง ต่อให้เป็นขั้นฝึกปราณขั้นที่สิบเข้าไปก็เป็นเพียงแค่ความตาย”
ฉีหยางหัวเราะเย็นยะเยือก
เดิมทีเขาไม่คิดจะยุ่งเรื่องนี้ แต่ตอนนี้แผนที่เส้นทางตกอยู่ในมือเขาแล้ว นี่มันคือสวรรค์ป้อนข้าวเข้าปากจริง ๆ!
“สำนักโลหิตสังหารรึ? ผู้บำเพ็ญชั่วร้ายรึ?”
“ข้าไม่สู้กับพวกเจ้าตรง ๆ หรอก แต่ข้าจะไปเติมเครื่องเทศให้พวกเจ้าเอง!”
ฉีหยางชำนิชำนาญในการหยิบน้ำสลายศพออกมา ทำให้ศพผู้บำเพ็ญชั่วร้ายหัวล้านกลายเป็นเลือดสีแดงเข้มไปกองหนึ่ง ลบร่องรอยทั้งหมดอย่างไร้ร่องรอย แล้วหันหลังหายเข้าไปในความมืดมิดแห่งรัตติกาล
...
หมอกยามเช้ายังไม่ทันสลายไป สวนยาเกรดพิเศษยังคงเงียบสงัดราวกับความตาย