ฉีหยางหลับตาแน่น ขบกรามจนแทบแตก
ขณะเดียวกัน เขาก็ถอนม่านพลังแห่งปฐมพิษออก
หมอกพิษเข้มข้นในดวงตาพิษทะลักเข้าสู่ร่างกายราวกับกระแสน้ำหลาก!
ต้นแบบเม็ดแก่นพิษหมุนเร็วขึ้นอย่างบ้าคลั่ง รอยร้าวสีทองเข้มแผ่ขยายอย่างรุนแรงภายใต้แรงกระแทกของหมอกพิษอันเข้มข้นถึงขีดสุด
หกสิบเก้าเปอร์เซ็นต์... หกสิบเก้าจุดห้าเปอร์เซ็นต์...
ฉีหยางกระอักเลือดสีดำออกมาคำหนึ่ง ทว่ายังคงกัดฟันทนต่อไป
เขารู้สึกได้ว่าเส้นลมปราณกำลังเผชิญความเจ็บปวดราวถูกฉีกกระชาก พลังวิญญาณทั้งห้าธาตุปะทะกันในร่างประหนึ่งม้าป่าห้าตัวที่หลุดบังเหียนเข้าชนกัน
เยื่อคุ้มกันเส้นลมปราณที่แก่นความหนาวพันปีเคลือบไว้เริ่มปรากฏรอยร้าว
เขารีบกลืนยาคุ้มเส้นลมปราณเม็ดหนึ่งลงไป พลังโอสถเย็นฉ่ำแผ่คลุมรอยร้าวบนเส้นลมปราณ ช่วยประคองสถานการณ์ไว้ได้ชั่วคราว
เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ จุดวิกฤตมาถึงแล้ว
ส่วนลึกในตันเถียน ต้นแบบเม็ดแก่นพิษส่งเสียงครางต่ำกังวาน
รอยร้าวสีทองเข้มไม่ได้แผ่ซึมเข้าหาเขตแกนกลางทีละเส้นอีกต่อไป หากเริ่มเชื่อมต่อกัน ถักทอเป็นตาข่ายแน่นขนัดทั่วผิวของต้นแบบ
การก่อแก่นทองเริ่มขึ้นแล้ว!
ตาข่ายรอยร้าวบนต้นแบบเม็ดแก่นพิษหดตัวอย่างรวดเร็วภายในตันเถียน ตัวต้นแบบทั้งชิ้นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจากภายในสู่ภายนอก
ฉีหยางรู้สึกราวกับมีมือบีบตันเถียนของตนให้เป็นก้อน แล้วคลายออก ก่อนจะบีบแน่นอีกครั้ง ถูกบดขยี้ซ้ำไปซ้ำมา
เขาขบฟันจนเลือดซึมจากเหงือก โลหิตไหลจากมุมปาก ก่อนกลืนโอสถคืนต้นกำเนิดธาตุทั้งห้าเม็ดที่สองลงไป
พลังวิญญาณธาตุทั้งห้าทะลักเข้าสู่ตันเถียนอีกครั้ง ปะทะกับแรงหดตัวของรอยร้าวสีทองเข้ม
พลังวิญญาณสายโลหะเฉือนเส้นลมปราณราวคมมีด พลังวิญญาณธาตุน้ำแทงทะลุผนังตันเถียนราวแท่งน้ำแข็ง พลังวิญญาณสายไม้แผ่ขยายอย่างบ้าคลั่ง บีบพื้นที่ของธาตุอื่นทั้งสี่ พลังวิญญาณธาตุไฟแผดเผาเส้นลมปราณฝอยทุกเส้น ส่วนพลังวิญญาณธาตุดินก็อุดกั้นช่องทางไหลเวียนของพลังวิญญาณราวกับโคลนถล่ม
แรงสะท้อนจากธาตุทั้งห้าที่ข่มกันระเบิดปะทุขึ้นพร้อมกัน!