“อ้ากกก!!!”
ศิษย์สำนักในที่ถูกโจวหยุนเฟยฉุดชายเสื้อไว้ตกใจจนทรุดตัวนั่งกับพื้น แล้วรีบคลานถอยหลังหนีตาย
ทั้งลานสำนักนอกแตกตื่นอลหม่าน!
“ต...ตายแล้ว?! โจวหยุนเฟยตายแล้ว?!”
“ฟ้าเอ๋ย! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน! ไหงจู่ ๆ เขากลายเป็นน้ำไปได้!”
“เดินพลังผิดเพี้ยน! ต้องเป็นเดินพลังผิดเพี้ยนแน่ ๆ! เมื่อครู่เขาฝืนเร่งพลังวิญญาณอวดเดชะ สุดท้ายก็เจอวิชาตอบสนอง!”
ฝูงชนแตกตื่นถอยกรูด ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้แอ่งน้ำพิษเย็นเฉียบที่แผ่ไอสังหารนั้น
ในวงการบำเพ็ญเซียน การเดินพลังผิดเพี้ยนเป็นเรื่องพบบ่อย
รากวิญญาณยิ่งดี ยิ่งบำเพ็ญเร็ว แต่หากจิตใจไม่มั่นคงหรือเร่งรุดเกินไป ผลจากการถูกพลังวิญญาณตอบสนองก็ยิ่งสาหัส
ในสายตาของศิษย์สำนักนอกทุกคน ลักษณะการตายของโจวหยุนเฟยเมื่อครู่ ไม่ว่าจะเป็นพลังวิญญาณไหลย้อนกลับ หรือการระเบิดตัวเอง ล้วนเป็นนิมิตหมายคลาสสิกของการเดินพลังผิดเพี้ยนที่สุด!
ไม่มีใครเชื่อมโยงการตายของเขาเข้ากับคนแก่ไร้ประโยชน์ขั้นฝึกปราณสามที่ก้มหน้ากวาดขยะอยู่ในสวนยาเกรดพิเศษอันห่างไกล
นั่นมันขั้นฝึกปราณสิบ!
ต่อให้ยืนนิ่ง ๆ ให้ขั้นฝึกปราณสามชกก็ยังเจาะเกราะไม่เข้า!
ใครจะฆ่าเขาได้? ใครกล้าฆ่าเขา?
ข่าวแพร่กระจายราวกับมีปีก แผ่ไปทั่วสำนักเสวียนเทียนในพริบตา
“บังอาจนัก! ใครกันที่กล้าฆ่าศิษย์ยอดเขากระบี่ชี้ของข้าในสำนักเสวียนเทียน!”
ไม่นานนัก เสียงคำรามกึกก้องราวสายฟ้าดังมาจากส่วนลึกของสำนักใน
ฟิ้ว ๆ ๆ!
แสงวับวาบทรงพลังหลายสายพุ่งทะยานขึ้นฟ้า ชั่วลมหายใจก็เหยียบย่างลงมาบนลานสำนักนอก
ผู้นำคือเจ้ายอดเขากระบี่ชี้แห่งสำนักใน ผู้มีอำนาจขั้นสร้างฐานรากช่วงกลาง ผู้เฒ่าอู๋เลี่ย!
อู๋เลี่ยสีหน้าดำทะมึน พลังกดดันน่าสะพรึงขั้นสร้างฐานรากช่วงกลางพลุ่งพล่านออกมาเต็มที่ กดดันให้ศิษย์สำนักนอกทั้งหลายที่อยู่ ณ ที่นั้นพากันทรุดตัวลงคุกเข่าแทบไม่เป็นท่า ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง