ยามราตรีคลี่คลุม สวนยาไร้ซึ่งสุ้มเสียงอีกครั้ง
ฉีหยางลงกลอนประตูกระท่อมมุงจากให้แน่นหนา เปิดเบาะรองนั่งอย่างคล่องแคล่ว แล้วก้าวเข้าไปยังห้องลับใต้ดิน
บนแท่นหินสำริดกลางห้องลับ วางสมบัติที่เขาได้มาจากป่าแห่งหมอกมัวเมื่อคืนนี้
ถุงเก็บของสามใบของพวกผู้บำเพ็ญปล้นชิงถูกเขาลบเครื่องหมายออกอย่างบังคับ สิ่งของภายในถูกรินออกมาหมด
กรุ๊งกริ๊ง
หินวิญญาณกองเป็นภูเขา ฉีหยางนับอย่างละเอียด ได้ถึงแปดร้อยกว่าก้อนศิลาวิญญาณชั้นต่ำ!
สามคนนี้นับว่าไม่ธรรมดาที่เป็นนักค้าของโจรมาช้านาน ทรัพย์สมบัติรวยกว่าหวังหู่ผู้นั้นมากนัก
นอกจากศิลาวิญญาณแล้ว ยังมีอาวุธวิเศษระดับไม่ต่ำอีกหลายชิ้น
มีดใหญ่หัวปีศาจเล่มหนึ่ง กระจกพิทักษ์ใจอีกหนึ่ง และยันต์ระดับหนึ่งกลางอีกหลายใบ
ฉีหยางเก็บศิลาวิญญาณไว้อย่างดี ส่วนอาวุธวิเศษใส่ในกล่องหยกแยกต่างหาก
สมบัติเหล่านี้ยังไม่ควรให้ใครเห็น ข้ารอโอกาสไปจัดการที่ตลาดมืดภายหลัง
สุดท้าย เขาหยิบเมล็ดยาวิญญาณหายากที่แลกมาจากตลาดมืด และตำรายา“โอสถสร้างฐานราก”ที่ขาดวิ่นออกมา
ฉีหยางสูดลมหายใจลึก ดวงตาเปล่งประกายด้วยความกระหาย
ระดับบำเพ็ญขั้นฝึกปราณชั้นสี่ ในสำนักนอกของสำนักเสวียนเทียนยังยากที่จะป้องกันตนเองได้ หากต้องการควบคุมชะตากรรมของตนเองอย่างแท้จริง ต้องก้าวเข้าสู่ขั้นสร้างฐานราก!
เขาหยิบน้ำเต้าดำ เปิดจุกออก
หลังจากดูดซับหลายวัน ที่ก้นน้ำเต้าก็เกิดหยดของเหลวสีเขียวมรกตอีกหยดหนึ่ง
ฉีหยางค่อย ๆ ฝังเมล็ดคล้ายลำไยหลายเมล็ดลงในดินวิญญาณที่มุมห้องลับ